Τετρακόσιες παράνομες ξαπλώστρες στην Ανάβυσσο, καταγγελίες για ομπρελοκαθίσματα σχεδόν πάνω στο κύμα στην Αρτέμιδα και αναφορές για παρεμβάσεις στον αιγιαλό σε άλλες περιοχές της Ανατολικής Αττικής.

Το καλοκαίρι του 2026 οι καταγγελίες ήταν πολλές και οι έλεγχοι επίσης. Εκεί που η εικόνα αρχίζει να θολώνει είναι στο επόμενο και πιο κρίσιμο στάδιο: στις κυρώσεις.

Η Ανατολική Αττική καταγράφηκε επισήμως από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών μεταξύ των περιοχών της χώρας με τον μεγαλύτερο αριθμό καταγγελιών για αυθαίρετες καταλήψεις και παραβάσεις στις παραλίες.

Οι αρμόδιες υπηρεσίες πραγματοποίησαν ελέγχους, χρησιμοποίησαν ακόμη και drones και αξιοποίησαν τις καταγγελίες μέσω του MyCoast. Αυτό όμως που δεν έχει παρουσιαστεί με την ίδια σαφήνεια είναι πόσες από αυτές τις καταγγελίες επιβεβαιώθηκαν στην Ανατολική Αττική και ποιες ακριβώς κυρώσεις επιβλήθηκαν.

Πολλοί έλεγχοι, λίγα δημόσια στοιχεία για το αποτέλεσμα

Μέχρι τις αρχές Αυγούστου είχαν πραγματοποιηθεί πανελλαδικά περισσότερες από 1.500 αυτοψίες σε πάνω από 300 παραλίες και περισσότερες από 450 επιχειρήσεις.

Η Ανατολική Αττική βρισκόταν στις περιοχές όπου οι έλεγχοι ήταν στοχευμένοι, λόγω του μεγάλου αριθμού αναφορών. Το υπουργείο έχει επισημάνει ότι όπου διαπιστώνονται παραβάσεις ενεργοποιούνται οι προβλεπόμενες διοικητικές κυρώσεις.

Το πρόβλημα είναι ότι για την Ανατολική Αττική δεν υπάρχει ένας αντίστοιχα αναλυτικός και εύκολα προσβάσιμος απολογισμός. Δεν γνωρίζουμε συγκεντρωτικά πόσες καταγγελίες έγιναν ανά δήμο ή παραλία, πόσες επιβεβαιώθηκαν, πόσα πρόστιμα επιβλήθηκαν και πόσες επιχειρήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με σφραγίσεις ή διοικητικές αποβολές. Έτσι, ο πολίτης γνωρίζει ότι έγιναν έλεγχοι, αλλά όχι πάντα τι απέγιναν αυτοί.

Ανάβυσσος: 400 ξαπλώστρες και μια υπόθεση που έμεινε στη μέση

Η πιο χαρακτηριστική και πλήρως βεβαιωμένη περίπτωση του φετινού καλοκαιριού καταγράφηκε στην Ανάβυσσο. Στις 12 Ιουνίου, αστυνομικοί του Αστυνομικού Τμήματος Σαρωνικού εντόπισαν περίπου 200 ομπρέλες και 400 ξαπλώστρες χωρίς την απαιτούμενη άδεια, μαζί με τραπεζοκαθίσματα και ηχητικό εξοπλισμό. Η έκταση της κατάληψης δεν άφηνε περιθώρια να θεωρηθεί η υπόθεση μια μικρή ή οριακή υπέρβαση.

Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., το κατάστημα είχε ήδη σφραγιστεί λίγες ημέρες νωρίτερα. Ο 72χρονος προσωρινά υπεύθυνος συνελήφθη, σχηματίστηκε δικογραφία και σε βάρος του ιδιοκτήτη και η υπόθεση πήρε τον δρόμο της Δικαιοσύνης. Από εκεί και πέρα, όμως, η δημόσια πληροφόρηση για την τελική διοικητική και δικαστική εξέλιξη είναι πολύ πιο περιορισμένη.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το βασικό ερώτημα. Ποιο ήταν το τελικό πρόστιμο, υπήρξε νέα σφράγιση, επιβλήθηκαν πρόσθετα μέτρα και ποια ήταν η συνέχεια της υπόθεσης; Για ένα περιστατικό με 400 παράνομες ξαπλώστρες, η απάντηση θα έπρεπε να είναι εξίσου εύκολα προσβάσιμη με την αρχική ανακοίνωση της σύλληψης.

Αρτέμιδα: καταγγελίες σχεδόν πάνω στο κύμα

Στην Αρτέμιδα καταγράφηκαν μέσα στο καλοκαίρι καταγγελίες κατοίκων για ξαπλώστρες και ομπρέλες τοποθετημένες σε ελάχιστη απόσταση από το σημείο όπου έσκαγε το κύμα. Σύμφωνα με τις σχετικές αναφορές, η κατάσταση περιόριζε σημαντικά ακόμη και τη δυνατότητα ελεύθερης διέλευσης κατά μήκος της ακτής. Οι καταγγελίες συνοδεύονταν από φωτογραφικό υλικό και παρέπεμπαν ευθέως στο ζήτημα της τήρησης των ορίων μιας παραχώρησης.

Το ισχύον πλαίσιο προβλέπει συγκεκριμένους περιορισμούς ως προς την κάλυψη της παραχωρούμενης έκτασης και την υποχρέωση διατήρησης ελεύθερης ζώνης για τους πολίτες. Το MyCoast δημιουργήθηκε ακριβώς για να μπορεί κάποιος να ελέγξει τα όρια μιας παραχώρησης και να καταγγείλει πιθανή υπέρβαση. Αυτό που δεν μπορεί να δει με την ίδια ευκολία είναι αν η καταγγελία επιβεβαιώθηκε και τι κύρωση ακολούθησε.

Νέα Μάκρη και Λαυρεωτική: καταγγελίες χωρίς καθαρό δημόσιο «τέλος»

Στον Άγιο Ανδρέα Νέας Μάκρης υπήρξαν επώνυμες καταγγελίες κατοίκων για κατασκευές και εγκαταστάσεις στην παραλιακή ζώνη, οι οποίες τέθηκαν υπόψη αρμόδιων υπηρεσιών. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν μπορούν να παρουσιαστούν ως αποδεδειγμένες παραβάσεις χωρίς επίσημη κρίση των αρμόδιων αρχών. Ακριβώς γι’ αυτό όμως έχει σημασία να γνωρίζει κανείς αν ελέγχθηκαν και ποιο ήταν το αποτέλεσμα.

Ανάλογη εικόνα καταγράφηκε και στη Λαυρεωτική, όπου δημοσιοποιήθηκαν καταγγελίες για παρεμβάσεις στον κοινόχρηστο αιγιαλό. Οι αναφορές είχαν τεθεί υπόψη υπηρεσιών και φορέων, αλλά η τελική έκβαση δεν εμφανίζεται με την ίδια ευκολία στη δημόσια πληροφόρηση. Η αρχή της υπόθεσης είναι γνωστή, το τέλος της πολύ λιγότερο.

Πόρτο Ράφτη, Ραφήνα και Κορωπί: η μεγάλη εικόνα λείπει

Για Πόρτο Ράφτη, Ραφήνα και παραλίες του Δήμου Κρωπίας δεν έχει δημοσιοποιηθεί αντίστοιχος αναλυτικός κατάλογος παραβάσεων και κυρώσεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έγιναν έλεγχοι ούτε ότι δεν επιβλήθηκαν πρόστιμα. Σημαίνει όμως ότι η συνολική εικόνα παραμένει κατακερματισμένη και δύσκολα προσβάσιμη.

Το ίδιο το υπουργείο μιλά για την Ανατολική Αττική συνολικά ως περιοχή με πολλές καταγγελίες. Δεν δίνει όμως αναλυτική κατανομή ανά παραλία ή δήμο, ούτε παρουσιάζει συγκεντρωτικά τα αποτελέσματα των ελέγχων στην περιοχή. Έτσι, το πραγματικό αποτύπωμα της παραβατικότητας και της επιβολής κυρώσεων παραμένει θολό.

Το MyCoast βλέπει την καταγγελία, όχι όλη τη συνέχεια

Το MyCoast αποτελεί αναμφίβολα ένα σημαντικό εργαλείο για την προστασία του αιγιαλού. Ο πολίτης μπορεί να βλέπει τα όρια των παραχωρήσεων, να υποβάλλει επώνυμες ή ανώνυμες καταγγελίες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να παρακολουθεί την πορεία της δικής του αναφοράς. Δεν υπάρχει όμως ένας δημόσιος συγκεντρωτικός πίνακας που να δείχνει τι απέγιναν όλες αυτές οι υποθέσεις.

Δεν είναι, για παράδειγμα, εύκολο να γνωρίζει κάποιος πόσες καταγγελίες έγιναν στην Ανάβυσσο, στην Αρτέμιδα, στο Πόρτο Ράφτη, στη Ραφήνα ή στη Νέα Μάκρη και πόσες από αυτές επιβεβαιώθηκαν. Ούτε υπάρχει ευδιάκριτη δημόσια εικόνα για το συνολικό ύψος των προστίμων ή για τις πράξεις απομάκρυνσης και τις σφραγίσεις που ακολούθησαν. Κι αυτό αφήνει ένα σημαντικό κενό λογοδοσίας.

Οι «άφαντες» κυρώσεις είναι το πραγματικό θέμα

Το καλοκαίρι του 2026 δείχνει ότι στην Ανατολική Αττική το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο στις ξαπλώστρες, στις ομπρέλες και στα όρια των παραχωρήσεων. Βρίσκεται και στην έλλειψη μιας καθαρής δημόσιας εικόνας για το τι συνέβη μετά τους ελέγχους. Οι καταγγελίες καταγράφονται, οι έλεγχοι ανακοινώνονται, όμως οι τελικές κυρώσεις δεν εμφανίζονται με την ίδια συνέπεια και λεπτομέρεια.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επιβλήθηκαν. Σημαίνει ότι για μια περιοχή που βρέθηκε τόσο ψηλά στον αριθμό καταγγελιών, ο πολίτης δικαιούται να γνωρίζει πόσες παραβάσεις επιβεβαιώθηκαν και ποια ήταν η κατάληξή τους. Διαφορετικά, οι έλεγχοι μένουν ως αριθμός και όχι ως μετρήσιμο αποτέλεσμα.

Γιατί στο τέλος το πραγματικό μέτρο αποτελεσματικότητας δεν είναι πόσες καταγγελίες μπορεί να δεχθεί μια εφαρμογή ούτε πόσα drones μπορούν να πετάξουν πάνω από μια ακτή.

Είναι πόσοι παραβάτες εντοπίστηκαν, πόσοι αναγκάστηκαν να απομακρύνουν αυθαίρετες εγκαταστάσεις και πόσοι τελικά πλήρωσαν το τίμημα της παρανομίας. Και στην Ανατολική Αττική, τουλάχιστον από όσα έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι σήμερα, αυτή η εικόνα παραμένει ακόμη «άφαντη».