Εικόνες από άλλες εποχές από τα Μεσόγεια που αποτέλεσαν για πολλούς τον ήρεμο παράδεισο της ζωής τους μεταφέρει στο βιβλίο του «Το χωριό μας, τα Καλύβια» ο Σωτήρης Αθ. Κόλλιας.

«Στα αμπέλια φυτεύαμε και διάφορα καρποφόρα δένδρα. Οι συκιές έκαναν τεσσάρων ειδών σύκα: τα βασιλικά, που ήταν και τα πιο νόστιμα, τα άσπρα, τα βορβίτικα και τα μαύρα.

Υπήρχε ακόμα και μια ποικιλία αχλαδιές, που ήταν πολύ μεγάλα δένδρα και τα αχλάδια τους είχαν τριπλάσιο μέγεθος από τις κοντούλες, είχαν κίτρινο χρώμα κι ήσαν πολύ γλυκά. Αυτές τις αχλαδιές τις ονομάζαμε "μποστρογάνες".

Ήταν μια ποικιλία που έχει χαθεί πια, όπως έχει χαθεί κι ένα ακόμα μεγάλο δένδρο που ευδοκιμούσε στα Μεσόγεια και το ονομάζαμε στα Αρβανίτικα "Κοτσιναπιά".

Η κοτσιναπιά είχε διαφορετικά φύλλα που έμοιαζαν περισσότερο με τα φύλλα της ροδακινιάς και τα κοτσινάπια είχαν το μέγεθος του αχλαδιού αλλά διαφορετική γεύση.

Από τη μεριά που τα χτυπούσε ο ήλιος ήσαν κόκκινα, ενώ από την άλλη κίτρινα, στο εσωτερικό είχαν χρώμα σοκολατί κι ήσαν πολύ νόστιμα».

Τις όμορφες αυτές εικόνες που ξυπνούν αναμνήσεις άλλων εποχών θύμισε στο προφίλ του στο facebook ο διακεκριμένος Μεσογείτης συγγραφές Κωνσταντίνος Τσοπάνης.