Το νέο πολύνεκρο δυστύχημα στο 35,5ο χιλιόμετρο της λεωφόρου Αθηνών – Σουνίου επαναφέρει με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο εδώ και χρόνια: πόσοι ακόμη άνθρωποι πρέπει να χάσουν τη ζωή τους μέχρι να αντιμετωπιστούν ουσιαστικά οι παθογένειες ενός από τους πιο επικίνδυνους οδικούς άξονες της Αττικής;

Η μαρτυρία της οδηγού που βρέθηκε δίπλα στο σημείο της τραγωδίας φωτίζει τις συνθήκες που οδήγησαν στη φονική σύγκρουση.

Ένα ακινητοποιημένο βαν βρισκόταν λίγα μέτρα μετά από στροφή, σε σημείο περιορισμένης ορατότητας.

Δύο οχήματα κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα και όταν το πρώτο απέφυγε το εμπόδιο με ελιγμό, ο οδηγός του δεύτερου βρέθηκε ξαφνικά μπροστά σε μια κατάσταση που δεν μπορούσε να διαχειριστεί, με αποτέλεσμα να περάσει στο αντίθετο ρεύμα και να συγκρουστεί μετωπικά με διερχόμενο όχημα.

Ένας δρόμος γνωστός για τα δυστυχήματα

Η συγκεκριμένη περιγραφή αναδεικνύει ένα πρόβλημα που καταγράφεται επί δεκαετίες στην Αθηνών – Σουνίου.

Πρόκειται για έναν δρόμο που συνδυάζει μεγάλες ευθείες, οι οποίες δίνουν στους οδηγούς την αίσθηση ότι μπορούν να αναπτύξουν υψηλές ταχύτητες, με διαδοχικές στροφές, περιορισμένη ορατότητα και πολλά σημεία χωρίς φυσικό διαχωρισμό των αντίθετων ρευμάτων κυκλοφορίας.

Όταν προκύψει ένα απρόοπτο, ο διαθέσιμος χρόνος αντίδρασης συχνά αποδεικνύεται ελάχιστος.

Η επικινδυνότητα παραμένει, παρά τις εξαγγελίες

Την ίδια στιγμή, δεν μπορεί να αγνοηθεί και η συμπεριφορά μιας μερίδας οδηγών που αντιμετωπίζουν τον παραλιακό άξονα ως δρόμο ταχείας κυκλοφορίας.

Οι υψηλές ταχύτητες, οι επικίνδυνες προσπεράσεις και η υποτίμηση των κινδύνων που κρύβει η χάραξη του δρόμου αποτελούν ένα μόνιμο χαρακτηριστικό της καθημερινότητας στην Αθηνών – Σουνίου.

Το πρόβλημα, όμως, δεν περιορίζεται μόνο στην οδηγική συμπεριφορά.

Η Περιφέρεια Αττικής έχει αναγνωρίσει εδώ και χρόνια την επικινδυνότητα του συγκεκριμένου οδικού άξονα.

Από το 2021 έχουν ανακοινωθεί σχέδια βελτίωσης της οδικής ασφάλειας, ενώ κατά καιρούς έχουν εξαγγελθεί ασφαλτοστρώσεις, νέες διαγραμμίσεις, τοποθέτηση στηθαίων, βελτιώσεις σήμανσης και παρεμβάσεις σε επιμέρους σημεία του δρόμου.

Ωστόσο, πέντε χρόνια μετά τις πρώτες ανακοινώσεις, η εικόνα που αντικρίζει κανείς είναι ότι οι παρεμβάσεις αυτές δεν έχουν καταφέρει να αλλάξουν ουσιαστικά τα χαρακτηριστικά που καθιστούν τον δρόμο επικίνδυνο.

Χρόνια υποσχέσεων χωρίς αποτέλεσμα

Το βασικό ζήτημα είναι ότι οι περισσότερες εργασίες αφορούν συντήρηση υφιστάμενων υποδομών και όχι ριζική αναβάθμιση του άξονα.

Η Αθηνών – Σουνίου εξακολουθεί να διαθέτει τμήματα χωρίς επαρκή διαχωρισμό των ρευμάτων, επικίνδυνες προσβάσεις, σημεία περιορισμένης ορατότητας και κόμβους που εδώ και χρόνια έχουν επισημανθεί ως προβληματικοί.

Παρά τις διαδοχικές εξαγγελίες, οι πιο ουσιαστικές παρεμβάσεις παραμένουν στα χαρτιά.

Οι επικλήσεις σε μελέτες, εγκρίσεις, χρηματοδοτήσεις και χρονοβόρες διαδικασίες μπορεί να εξηγούν τις καθυστερήσεις, δεν μπορούν όμως να αναιρέσουν το γεγονός ότι κάθε νέο δυστύχημα αναδεικνύει το ίδιο αδιέξοδο: η Περιφέρεια Αττικής γνωρίζει το πρόβλημα, έχει αναγνωρίσει δημόσια την ανάγκη παρεμβάσεων, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει να μετατρέψει έναν δρόμο με βαρύ ιστορικό τροχαίων σε έναν πραγματικά ασφαλή οδικό άξονα.

Και όσο οι αναγκαίες παρεμβάσεις μετατίθενται για το μέλλον, η Αθηνών – Σουνίου συνεχίζει να λειτουργεί ως ένας δρόμος που δεν συγχωρεί ούτε τα λάθη των οδηγών ούτε τις καθυστερήσεις της Πολιτείας.