Ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποκτά η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Παλλήνης τη Δευτέρα για την ανάδειξη του νέου προεδρείου και της νέας Δημοτικής Επιτροπής αποκτά, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, ο δήμαρχος Χρήστος Αηδόνης εξετάζει τρεις διαφορετικές επιλογές για τη θέση του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου.
Στο παρασκήνιο ακούγονται τα ονόματα του Δημήτρη Καρκούλια, του Άρη Βίτσιου και του Στέφανου Σταυρινούδη, με τον καθένα να συγκεντρώνει διαφορετικά χαρακτηριστικά αλλά και διαφορετικές επιφυλάξεις ως προς την καταλληλότητά του για έναν κατεξοχήν θεσμικό ρόλο.
Ο Δημήτρης Καρκούλιας διαθέτει έντονη πολιτική παρουσία και αποτελεί έναν από τους πιο μαχητικούς υπερασπιστές της δημοτικής αρχής.
Ωστόσο, η δημόσια εικόνα που έχει διαμορφώσει χαρακτηρίζεται από υψηλούς τόνους και σκληρή αντιπαράθεση. Ακόμα ακούγονται οι ψίθυροι στο δημαρχείο για το αν μπορεί να πάρει αυτή τη θέση ένα πρόσωπο που στο παρελθόν έχει λίγες φορές επιτεθεί οχι μόνο λεκτικά σε συναδέλφους του.
Επιφυλάξεις ακούγονται ακόμα και για τους πολιτικούς χειρισμούς του με πιο πρόσφατο αυτό σχετικά με τις μηνύσεις εναντίον πολιτών, που του χρεώνουν οι συνάδελφοι του.
Ένα τέτοιο προφίλ μπορεί να εξυπηρετεί την πολιτική αντιπαράθεση, δύσκολα όμως συνάδει με τον συναινετικό και ενωτικό ρόλο που καλείται να υπηρετήσει ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου.
Ο Άρης Βίτσιος διαθέτει εμπειρία από τη συγκεκριμένη θέση, όμως στην προηγούμενη θητεία του δεν έλειψαν οι συγκυρίες που τον ήθελαν να λειτουργεί περισσότερο ως πολιτικός υπερασπιστής της διοίκησης παρά ως θεσμικά ουδέτερος πρόεδρος, και αρκετές φορές με έντονο κομματικό προσανατολισμό.
Αρκετές δημόσιες παρεμβάσεις του απέναντι δημιούργησαν την εντύπωση ότι οι απαιτούμενες ίσες αποστάσεις δεν τηρήθηκαν πάντοτε στον βαθμό που επιβάλλει ο θεσμός.
Το όνομα του Στέφανου Σταυρινούδη βρίσκεται επίσης στο τραπέζι, καθώς θεωρείται πρόσωπο εμπιστοσύνης του δημάρχου.
Παρά ταύτα, μέχρι σήμερα η δημόσια παρουσία του έχει συνδεθεί κυρίως με την υπεράσπιση και προβολή του έργου της δημοτικής αρχής, χωρίς να έχει διαμορφώσει έντονο θεσμικό ή διαπαραταξιακό αποτύπωμα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που του καταλογίζουν ότι πέραν της αρμοδιότητας του δεν έχει πάρει θέση για σημαντικά ζητήματα που έχουν απασχολήσει την τοπική κοινωνία.
Αν τελικά αποτελέσει την επιλογή του δημάρχου, θα κληθεί να αποδείξει στην πράξη ότι μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός ρόλου που προϋποθέτει ψυχραιμία, συνθέσεις και ισότιμη αντιμετώπιση όλων των δημοτικών παρατάξεων.
Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή του νέου προέδρου δεν αποτελεί μια απλή εσωτερική διαδικασία της πλειοψηφίας.
Αντίθετα, θα αποτελέσει σαφές πολιτικό μήνυμα για το πώς αντιλαμβάνεται η δημοτική αρχή τη λειτουργία του κορυφαίου συλλογικού οργάνου του Δήμου Παλλήνης κατά το δεύτερο μισό της δημοτικής περιόδου.
