Σε ένα ακόμη επεισόδιο έντασης που περισσότερο θύμισε πολιτική σκηνή παρά θεσμική διαδικασία, ολοκληρώθηκε η συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Μαραθώνα την Πέμπτη 26 Μαρτίου, με την αντιπολίτευση να επιλέγει τη μαζική αποχώρηση, αντί της ουσιαστικής συμμετοχής στον διάλογο.
Κανονισμός αντί για πολιτική πίεση
Αφορμή στάθηκε η μη συζήτηση του θέματος επαναλειτουργίας του Αστυνομικού Τμήματος Μαραθώνα, με την αντιπολίτευση να καταγγέλλει «φίμωση».
Ωστόσο, σύμφωνα με τη διοίκηση του δήμου, η στάση του προεδρείου βασίστηκε στην τήρηση του κανονισμού λειτουργίας – ενός πλαισίου που δεν αφήνει περιθώρια για αυθαίρετες παρεμβάσεις εκτός ημερήσιας διάταξης.
Και αυτό δεν είναι ζήτημα ερμηνείας, αλλά πρόβλεψη της νομοθεσίας. Με βάση το ισχύον πλαίσιο της τοπικής αυτοδιοίκησης, τα θέματα προς συζήτηση σε μια τακτική συνεδρίαση πρέπει να έχουν εγγραφεί εκ των προτέρων.
Ζητήματα επικαιρότητας ή πολιτικής πίεσης, όπως αυτό της ασφάλειας και της λειτουργίας αστυνομικών δομών, ανήκουν κατεξοχήν στις ειδικές συνεδριάσεις λογοδοσίας της δημοτικής αρχής.
Με άλλα λόγια, το ζήτημα που ανέδειξε η αντιπολίτευση μπορεί να είναι υπαρκτό και σημαντικό, αλλά ο τρόπος που επιχείρησε να το φέρει προς συζήτηση δεν συμβάδιζε με τη θεσμική διαδικασία.
Αποχώρηση αντί ουσίας
Παρά τα παραπάνω, η αντιπολίτευση επέλεξε να μετατρέψει ένα διαδικαστικό θέμα σε μείζονα πολιτική σύγκρουση, υιοθετώντας υψηλούς τόνους και καταγγελίες περί «αποκλεισμού».
Ωστόσο, η λειτουργία ενός συλλογικού οργάνου δεν μπορεί να προσαρμόζεται κατά περίπτωση ούτε να καθορίζεται από την πίεση της στιγμής.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις περισσότερες από 1.000 υπογραφές πολιτών που συνόδευαν το αίτημα. Πρόκειται αναμφίβολα για ένα στοιχείο που αναδεικνύει το ενδιαφέρον της τοπικής κοινωνίας.
Όμως, η αξιοποίησή του ως εργαλείο πίεσης μέσα σε μια συνεδρίαση με συγκεκριμένη ημερήσια διάταξη δεν αναιρεί την ανάγκη τήρησης των διαδικασιών.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η επιλογή της μαζικής αποχώρησης από την αίθουσα.
Μια κίνηση που, αντί να ενισχύσει τον ελεγκτικό ρόλο της αντιπολίτευσης, τον αποδυναμώνει, καθώς την απομακρύνει από το ίδιο το πεδίο όπου μπορεί να ασκηθεί ουσιαστικός πολιτικός έλεγχος.
Στο στόχαστρο βρέθηκε και το προεδρείο, με αιτιάσεις περί περιορισμού της έκφρασης.
Ωστόσο, ο ρόλος του προέδρου δεν είναι να επιτρέπει εκτός πλαισίου παρεμβάσεις, αλλά να διασφαλίζει την εύρυθμη και σύννομη λειτουργία του συμβουλίου – κάτι που, στην προκειμένη περίπτωση, φαίνεται να τηρήθηκε.
Σε μια περίοδο όπου η τοπική αυτοδιοίκηση καλείται να λειτουργεί με θεσμική σοβαρότητα και συνέπεια, η διοίκηση του δημάρχου Στέργιου Τσίρκα επέλεξε να κινηθεί εντός των προβλεπόμενων ορίων, αποφεύγοντας τις εντυπωσιακές αλλά αμφίβολης νομιμότητας κινήσεις.
Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι σαφές: επιδιώκει η αντιπολίτευση ουσιαστικές λύσεις μέσα από τις θεσμικές διαδικασίες ή επιλέγει την πολιτική ένταση ως υποκατάστατο του διαλόγου;
Γιατί, τελικά, τα κρίσιμα ζητήματα δεν λύνονται με αποχωρήσεις, αλλά με παρουσία, επιμονή και –κυρίως– τήρηση των κανόνων.
