Πραγματοποιήθηκε η πολυαναμενόμενη παράσταση του νέου θεατρικού έργου του Γιάννη Πρόφη, «Ο Αριστοφάνης – μπαρμπα-Κολιός στα Τρυγητήρια», που κυκλοφόρησε πρόσφατα σε βιβλίο, το βράδυ της Κυριακής, στο αμφιθέατρο του δημαρχείου Κορωπίου έγινε η πολυαναμενόμενη παρουσίαση του νέου θεατρικού έργου του Γιάννη Πρόφη.
Το ενδιαφέρον των Μεσογειτών ήταν τόσο που πολλοί αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν λόγω του αδιαχώρητου που είχε δημιουργηθεί ή αναγκάστηκαν να παρακολουθήσουν όρθιοι την παράσταση.
Το έργο παρουσιάστηκε σε θεατρικό αναλόγιο, αλλά με πολλές δράσεις και μουσική – χορό και τραγούδι. Σκηνοθέτης ήταν ο ηθοποιός Κωστής Κούκιος, που ερμήνευσε και τους ρόλους του Αβησσυνία και του μπαρμπα-Μήτρου.
Ο πρωταγωνιστής του έργου Κώστας Σουρτζής, με εμπειρία σε θεατρικές ομάδες, ήταν ο ιδανικός μπαρμπα-Κολιός, που γοήτευσε το κοινό με το υποκριτικό ταλέντο του και τη στεντόρεια φωνή του.
Θεατρική εμπειρία είχε επίσης ο Μάνος Ντινούλης, που ερμήνευσε εντυπωσιακά και με πειστικότητα το ρόλο του «βλαχο-δήμαρχου» των μέσων του 19ου αι. αλλά και οι άλλοι ερασιτέχνες ηθοποιοί ήταν πολύ καλοί στους ρόλους τους (Δάφνης – Χλόη, Φαρούκ-Σωτήρης, θείτσα Μπήλιω, θείτσα Κατίγκω, γαμπρός – νύφη – κουμπάρος κ.λπ.).
Οι γυναίκες του ΚΑΠΗ Κορωπίου
Ιδιαίτερα κολακευτικά σχόλια προκάλεσε η εμφάνιση των γυναικών του ΚΑΠΗ Κορωπίου, που έδωσαν ένα συμπαθητικό τόνο στην παρουσίαση, με την σεμνή και «απλοϊκή» τους εμφάνιση, χωρίς στόμφο και φανταχτερές ενδυμασίες.
Μας θύμισαν τις καλοσυνάτες γελαστές θείες που γνωρίσαμε σε παλαιότερες εποχές. Η συμμετοχή τους φάνηκε σαν να μην ήταν προετοιμασμένη – τόσο αυθεντικές φαίνονταν – ενώ στην πραγματικότητα είχαν από καιρό διδαχτεί τα λόγια, το χορό και το τραγούδι τους. Το τραγούδι «Τήνελλα καλλίνικος» το απέδωσαν περίφημα στο θριαμβευτικό φινάλε του έργου.
Ένας δήμαρχος, ηθοποιός
Χάρη στο σκηνοθετικό εύρημα του Κωστή Κούκιου, στην παρουσίαση έλαβε μέρος και ο ίδιος ο δήμαρχος Κορωπίου Δημήτρης Κιούσης.
Αυτό έγινε προς το τέλος του έργου, όταν ανέβηκε στη σκηνή για να στεφανώσει τον μπαρμπα-Κολιό, νικητή του διαγωνισμού της οινοποσίας, με στεφάνι από αμπελόφυλλα, που του το έδωσε μια όμορφη κοπέλα.
Ο κ. Κιούσης αυτοσχεδίασε με λόγια δικά του, αποσπώντας δικαίως θερμό χειροκρότημα και πολλά «μπράβο» και επιδοκιμασίες από τους θεατές, για την απροσδόκητη εμφάνισή του επί σκηνής.
Τα λόγια του Γιάννη Πρόφη
Πριν από την παρουσίαση του έργου ο Γιάννης Πρόφης πήρε τον λόγο και είπε τα εξής: «Δεν έχω λόγια να ευχαριστήσω όλους εσάς που δημιουργήσατε την εντυπωσιακή αυτή αποψινή συγκέντρωση.
Ειδικότερα όμως θέλω να ευχαριστήσω τον φίλο δήμαρχο Δημήτρη Κιούση, την πρόεδρο του Νομικού Προσώπου «ΣΦΗΤΤΟΣ» Αδαμαντία Μάλλιου, όλο το δημοτικό συμβούλιο και άλλους υπεύθυνους του δήμου, που χωρίς τη συνδρομή τους δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί η σημερινή παρουσίαση του έργου.
Ευχαριστώ επίσης τους πολιτιστικούς φορείς της πόλης μας, τον Διαλεκτικό Όμιλο, με πρόεδρο την κα Κατερίνα Πιέτρη και τις κυρίες Μαίρη Κοτζιά και Ελένη Δεληκούρα. Ομοίως και το Λύκειο Ελληνίδων, με πρόεδρο την κα Αντωνία Ιωακειμίδη, για την πολύτιμη συνδρομή τους. Επίσης τις κυρίες του ΚΑΠΗ Κορωπίου, που αγκάλιασαν το έργο και συμμετέχουν απόψε στην παρουσίασή του με εκπληκτικό νεανικό ενθουσιασμό.
Οφείλουμε επίσης ένα ευχαριστώ στον Φαίδωνα Γεωργίτση, που αρχικά ανέλαβε την σκηνοθεσία και ένα ευχαριστώ στον Κωστή Κούκιο, που την ανέλαβε στη συνέχεια και την έφερε μέχρι εδώ. Και οι δυο προσέφεραν αφιλοκερδώς, το τονίζω, τις υπηρεσίες τους.
Ευχαριστίες στους ηθοποιούς
Ένα μεγάλο ευχαριστώ οφείλουμε ασφαλώς και στους έξοχους ηθοποιούς που στελεχώνουν την παρουσίαση: Τον Κώστα Σουρτζή, τον έξοχο πρωταγωνιστή του έργου, που υποδύεται τον μπάρμπα Κολιό. (Το κανονικό του επάγγελμα; Αστυνομικός!), καθώς και την Τούλα Αλατζά, που θα φορέσει το αρχαιότερο σωζόμενο σιγούνι).
Επίσης την Τούλα Ρούσου και τη Γωγώ Σταθάκη (και οι δύο είναι μέλη του Διαλεκτικού Ομίλου), τον ηθοποιό Μάνο Ντινούλη, τους μαθητές Λυκείου Νίκο Μπαλίρε, Οδυσσέα Βρεττό, Τάσο Μητρογιάννη (γαμπρό), τη Χριστίνα Μπαλάνου (είναι η νύφη που την έντυσε με την αριστουργηματική ενδυμασία του το Λύκειο των Ελληνίδων), τον Μιχάλη Αλατζά, τις κορυφαίες Μαίρη Παντελή – Ζαπάντη και Μαίρη Μαυρομάτη, τον Σταύρο Κάτσαρη και την Κατερίνα Καδόγλου (στους ρόλους του Δάφνη και Χλόης), τον Μιχάλη Αλατζά και τον δικηγόρο Χρήστο Παπαγρηγορίου.
Αν και τα πολλά ονόματα κουράζουν, οφείλω να αναφέρω και τα ονόματα των κυριών του ΚΑΠΗ, που εκτός από την επικεφαλής Μαίρη Μαυρομάτη, είναι οι εξής: Ανδρέου Μαρία, Αντωνάκη Ευθυμία, Γκλιάτη Μαρία, Καρανικόλα Γεωργία, Καστανιώτη Μαρία, Καντζέλη Μαρία (που λέει το ενγκρίτα εδέ πίβα»), Ειρήνη Μερκούρη, Μυλωνά Πηνελόπη, Ρίτσα Πατακιά, Βασιλική Σουβλίδη και Θεοδώρα Τσεβά.
Έχουν την αγάπη όλων μας. Ευχαριστούμε τέλος την Αλίκη Τζάθα και τη δικηγόρο Μαίρη Νικολού για τη θερμή συμπαράστασή τους.
Ένα μπράβο αξίζει ωστόσο και στην χρυσοχέρα κα Λούλα Παπασιδέρη, που δημιούργησε με πολύ μεράκι τις τρεις υπέροχες, μοναδικές, ανδρικές μεσογείτικες ενδυμασίες, βάσει των αυθεντικών που κατέχει η ίδια ως οικογενειακά κειμήλια.
Τα μέρη του έργου που παραλείφθηκαν
Έρχομαι τώρα στο ίδιο το έργο. Δεν θα σας κουράσω, κάνοντας ανάλυσή του. Το θεωρώ περιττό, αφού θα ακούσετε οι ίδιοι σε λίγο τουλάχιστον το μισό και θα διαμορφώσετε τη δική σας γνώμη. Θα μπορέσετε δηλαδή να κρίνετε «εξ όνυχος τον λέοντα», σύμφωνα με το αρχαίο ρητό.
Σας λέω επίσης ότι για διάφορους λόγους δεν θα δείτε απόψε τα εξής μέρη από το έργο: 1) Το όμορφο παιδικό μπαλέτο από μικρά κοριτσάκια που ετοίμασε ειδικά για μας η Σχολή χορού Χριστίνας Τσεβά και την ευχαριστούμε. 2) Τους ξεκαρδιστικούς διαλόγους και τις ατάκες μεταξύ του μπαρμπα-Κολιού και του χασάπη, του μανάβη, του ψαρά και του κυνηγού. 3) Δεν θα δείτε τον χορό του αφρικανού Σωτηράκη σε στίχους παραδοσιακού παιδικού τραγουδιού. Αυτά μπορείτε προς το παρόν να τα διαβάσετε στο βιβλίο μου.
Τα μηνύματα του έργου
Εγώ τώρα απλώς θα σας διαβάσω τα λίγα λόγια που έγραψα στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, που αναφέρονται στα μηνύματα, που νομίζω ότι δίνει: Γράφω λοιπόν σ’ αυτό:
«Εδώ ο Αριστοφάνης «μετασαρκώνεται» σε μπάρμπα-Κολιό των μέσων του 19ου αι. και σμίγει η ελληνική αρχαιότητα με τη νεότερη Ελλάδα.
Επαινούνται οι πανανθρώπινες – και χριστιανικές θα έλεγα – αξίες, όπως η αγάπη για τη ζωή και τον συνάνθρωπο, η συγγνώμη, η γενναιοδωρία και η κοινωνική προσφορά. Καταδικάζονται οι έριδες, η φιλαργυρία, η πλεονεξία, η αδικία, ο ατομικισμός, ο ρατσισμός και η υποκρισία. Διατηρείται ωστόσο και η ήπια αριστοφανική αθυροστομία.
Στη γιορτή της λήξης του τρυγητού («καρποθέρι») όλα κυλούν όπως και στ’ αρχαία χρόνια: Νοικοκύρηδες, τρυγητάδες, πατητάδες, υπηρέτες, περαστικοί, διασκεδάζουν όλοι ομαδικά, μέσα σε αφθονία κρασιού και εδεσμάτων, με τραγούδια, χορούς και ξέφρενους διονυσιασμούς».
Ύμνος για την ανατολική Αττική
Προσθέτω ακόμη ότι πρόκειται για έργο – θέλω να ελπίζω - αριστοφανικής έμπνευσης, που δεν αφορά μόνο το Κορωπί, αλλά εξίσου όλα τα Μεσόγεια και γενικότερα την Ανατολική Αττική. Αποτελεί Ύμνο για το κρασί της, τους ανθρώπους και την ιστορία της.
Εδώ θα πω ότι κάποιοι υποστήριξαν ότι δεν έπρεπε στο έργο να υπήρχε αθυροστομία, έστω κι αυτή η ήπια που έβαλα εγώ. Αφήστε τους να λένε… Αυτοί θέλουν τον Αριστοφάνη… νερόβραστο. Αλλά νερόβραστος Αριστοφάνης δεν νοείται. Ο Αριστοφάνης, ή όποιος επιχειρεί να μπει στο πνεύμα του, πρέπει να είναι και κάπως πικάντικος. Αλλιώς δε γίνεται…
Τι θα πει «Τήνελλα καλλίνικος»;
Για τελευταίο άφησα να σας εξηγήσω μια λέξη, που θα την ακούσετε προς το τέλος του έργου 48 φορές (κάθισα και τις μέτρησα!). Πρόκειται για την περίεργη λέξη «τήνελλα», που μόνο κάποιοι φιλόλογοι μπορεί να τη γνωρίζουν.
Την ερμηνεύω σε υποσημείωση του βιβλίου μου. Επειδή όμως οι περισσότεροι δεν έχετε διαβάσει το βιβλίο, σας δίνω τώρα την ερμηνεία της: «Τήνελλα», συνήθως «τήνελλα καλλίνικος», σημαίνει περίπου «ζήτω, μπράβο ο καλός ο νικητής!», που λεγόταν στους νικητές αθλητικών αγώνων.
Η λέξη τήνελλα είναι ηχομιμητική της χορδής μουσικών οργάνων. Πράγματι, αν γρατζουνίσετε τις χορδές ενός οποιουδήποτε έγχορδου οργάνου θα ακούσετε έναν ήχο περίπου «tënëlë – tënëlë –tënële». Αυτό τον ήχο λοιπόν τον έκαναν οι αρχαίοι λέξη, που την χρησιμοποιεί και ο Αριστοφάνης.
Πρέπει τέλος να προσθέσω ότι ο κ. Δήμαρχος – και τον ευχαριστούμε γι’ αυτό - είπε ότι θα εξετασθεί το ενδεχόμενο να πραγματοποιηθεί κανονική παράσταση του έργου την επόμενη χρονιά. Το εύχομαι. Αυτά είχα να πω, ελπίζω τα πολλά να τα πει το ίδιο το έργο.
Σας ευχαριστώ θερμά και – μια και το ’φερε η κουβέντα - απευθύνω και προς εσάς ένα «τήνελλα». Τήνελλα λοιπόν κι εσείς οι θεατές που κατακλύσατε απόψε αυτή την αίθουσα.
Το αν θα σας αρέσει το έργο, θα φανεί – πού αλλού;- στο χειροκρότημα! Σας Ευχαριστώ!».
