Το αφήγημα ενός εκτεταμένου ανθρωποκυνηγητού στο κέντρο της Αθήνας κατέρρευσε μέσα σε λίγες ώρες, αφήνοντας πίσω του σοβαρά ερωτήματα για τα αντανακλαστικά της Ελληνική Αστυνομία.
Ο 89χρονος δράστης δύο ένοπλων επιθέσεων όχι μόνο διέφυγε από τον πυκνό αστικό ιστό της πρωτεύουσας, αλλά εντοπίστηκε τελικά εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, στην Πάτρα, εκθέτοντας —έστω και προσωρινά— το επιχειρησιακό προφίλ των αρχών.
Από τον έλεγχο… στη διαφυγή
Η υπόθεση ανέδειξε μια βασική επιχειρησιακή αδυναμία: την αδυναμία άμεσου εντοπισμού και περιορισμού ενός επικίνδυνου δράστη, παρά το γεγονός ότι είχε προηγηθεί διπλή ένοπλη επίθεση σε κομβικά σημεία της Αθήνας.
Ο 89χρονος κατάφερε να διαφύγει πεζός από τον Κεραμεικό και τη λεωφόρο Λουκάρεως, αφήνοντας πίσω του όπλα και σημειώματα, χωρίς να εντοπιστεί εγκαίρως.
Παρά την άμεση κινητοποίηση και την ανάπτυξη μπλόκων, οι έρευνες επικεντρώθηκαν στην Αθήνα, την ώρα που ο δράστης είχε ήδη εγκαταλείψει την πόλη.
Η εκ των υστέρων διαπίστωση ότι διέφυγε πιθανότατα με ταξί προς την Πελοπόννησο ανέδειξε κενά στον έλεγχο των εξόδων της πρωτεύουσας και στην αξιολόγηση των πρώτων πληροφοριών.
Ένα ανθρωποκυνηγητό… σε λάθος κατεύθυνση
Για ώρες, η εικόνα που κυριάρχησε ήταν αυτή μιας εκτεταμένης επιχείρησης χωρίς σαφή στόχο. Οι αστυνομικές δυνάμεις «σάρωναν» περιοχές της Αθήνας, ενώ ο δράστης κινούνταν ήδη εκτός του πεδίου ερευνών.
Το γεγονός ότι κατάφερε να διανύσει εκατοντάδες χιλιόμετρα, έχοντας στην κατοχή του όπλο, διαβατήριο και ενδεχομένως σχέδιο διαφυγής στο εξωτερικό μέσω λιμανιού, ενίσχυσε την αίσθηση ότι η επιχειρησιακή του προετοιμασία υπερίσχυσε —τουλάχιστον στο αρχικό στάδιο— της αντίδρασης των αρχών.
Η σύλληψη και η «διάσωση» της εικόνας
Καθοριστική για την εξέλιξη υπήρξε τελικά η πληροφορία πολιτών, οι οποίοι αναγνώρισαν τον 89χρονο σε ξενοδοχείο κοντά στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων στην Πάτρα και ειδοποίησαν την αστυνομία.
Λίγο αργότερα, άνδρες της Άμεσης Δράσης προχώρησαν στη σύλληψή του, βάζοντας τέλος στην επιχείρηση.
Η εξέλιξη αυτή περιόρισε τις αρνητικές εντυπώσεις, ωστόσο δεν αναιρεί το βασικό συμπέρασμα: το επιχειρησιακό γόητρο της Ελληνικής Αστυνομίας δεν επλήγη από το τελικό αποτέλεσμα, αλλά από το κρίσιμο χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο δράστης παρέμενε ασύλληπτος και —κυρίως— εκτός του πεδίου όπου τον αναζητούσαν οι αρχές.
Η υπόθεση αφήνει ως παρακαταθήκη ένα σαφές ερώτημα για την επόμενη ημέρα: πόσο γρήγορα μπορεί ένας μηχανισμός να προσαρμόζεται στα πραγματικά δεδομένα, όταν ο χρόνος λειτουργεί υπέρ εκείνου που διαφεύγει.
