Στην επιβλητική αίθουσα της Ολομέλειας του Συμβούλιο της Επικρατείας, εκεί όπου συνήθως εκφωνούνται αποφάσεις με βαρύ νομικό αποτύπωμα, αυτή τη φορά ακούστηκαν… παιδικές φωνές, απορίες και —κυρίως— αυθόρμητες «δικαστικές» κρίσεις.

Και στο επίκεντρο αυτής της ασυνήθιστης συνεδρίασης βρέθηκαν τα παιδιά από τον παιδικό σταθμό-νηπιαγωγείο «Ο Μικρός Αντώνης» της Παλλήνης, που ανέλαβαν τον πιο γλυκό —και ταυτόχρονα σοβαρό— ρόλο: αυτόν του δικαστή.

Όταν οι δικαστές αλλάζουν ρόλους

Η «δίκη της δασκάλας με τα μήλα», που υλοποιήθηκε σε συνεργασία με το Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, είχε μια ευχάριστη ανατροπή: οι έμπειροι δικαστικοί του ΣτΕ άφησαν για λίγο την αυστηρή τους ιδιότητα και «μπήκαν σε ρόλους» — κατηγορούμενοι, μάρτυρες, εισαγγελείς — αποδεικνύοντας ότι εκτός από νομική δεινότητα διαθέτουν και… υποκριτικό ταλέντο.

Από την άλλη πλευρά, οι μικροί μαθητές από τον «Μικρό Αντώνη» δεν περιορίστηκαν σε έναν διακοσμητικό ρόλο.

Κλήθηκαν να δικάσουν την ίδια τους τη δασκάλα, η οποία —σύμφωνα με το σενάριο— κάθε πρωί «έκλεβε» ένα μήλο από το μανάβικο του κυρ Αντώνη.

Και κάπως έτσι, μια φαινομενικά απλή ιστορία μετατράπηκε σε μια ολοκληρωμένη δικαστική διαδικασία, με καταθέσεις, αντιπαραθέσεις και έντονο προβληματισμό.

Το μεγάλο δίλημμα των μικρών «δικαστών»

Οι μικροί «δικαστές» στάθηκαν στο ύψος της περίστασης — όσο ύψος μπορεί να έχει ένα παιδί νηπιαγωγείου σε μια τόσο μεγάλη αίθουσα — και αντιμετώπισαν με σοβαρότητα το δίλημμα: είναι ένοχη ή όχι η δασκάλα τους;

Με τη βοήθεια των μαρτυριών και, κυρίως, της καθοριστικής εμφάνισης του μανάβη, κατέληξαν τελικά στην αθώωσή της, εφαρμόζοντας στην πράξη —χωρίς ίσως να το λένε έτσι— το τεκμήριο της αθωότητας.

Μαθήματα Δικαιοσύνης… από νωρίς

Πίσω από αυτή την πρωτότυπη «παράσταση» βρίσκεται ο επίτιμος αντιπρόεδρος του ΣτΕ Ιωάννης Γράβαρης, που είχε την έμπνευση να φέρει τη Δικαιοσύνη πιο κοντά στα παιδιά, όχι με θεωρία αλλά με παιχνίδι.

Όπως εξήγησε, οι μεγάλες αρχές —η δικαιοσύνη, η ακεραιότητα, η απουσία προκατάληψης— μαθαίνονται καλύτερα όταν βιώνονται.

Και ίσως αυτό να ήταν και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ημέρας: ότι σε έναν χώρο συνυφασμένο με αυστηρότητα και θεσμική βαρύτητα, χωρούσαν τελικά και χαμόγελα, παιδικές απορίες και μια διαφορετική —πιο «φιλική»— εικόνα της Δικαιοσύνης.

Στο τέλος, ο πρόεδρος του ΣτΕ Μιχάλης Πικραμένος απένειμε στα παιδιά διπλώματα συμμετοχής. Ένα μικρό αναμνηστικό για μια μεγάλη εμπειρία — που πιθανότατα θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη τους πιο έντονα από οποιοδήποτε σχολικό μάθημα.