Η αγορά μονοκατοικίας στην Ανατολική Αττική εμφανίζει σήμερα δύο διαφορετικές «ταχύτητες»: από τη μία βρίσκονται περιοχές των Μεσογείων, όπου εξακολουθούν να υπάρχουν σχετικά προσιτές επιλογές για οικογένειες, και από την άλλη οι παραθαλάσσιες ζώνες, όπου οι απαιτήσεις των πωλητών μπορούν να φτάσουν σε αρκετά εκατομμύρια ευρώ.
Τα στοιχεία από διαθέσιμες αγγελίες του Ιουλίου 2026 και πληροφορίες της κτηματαγοράς αποτυπώνουν μια περιοχή με ιδιαίτερα μεγάλη ποικιλία ακινήτων, αλλά και έντονες διαφοροποιήσεις στις τιμές, ανάλογα με την τοποθεσία, την ηλικία, το μέγεθος, τη θέα και την απόσταση από τη θάλασσα.
Παιανία, Γλυκά Νερά, Γέρακας και Παλλήνη
Στο εσωτερικό της Ανατολικής Αττικής, η εικόνα παραμένει περισσότερο προσιτή σε σχέση με τις ακριβές παραθαλάσσιες περιοχές. Παιανία, Γλυκά Νερά, Γέρακας και Παλλήνη καταγράφονται μεταξύ των περιοχών όπου υπάρχει προσφορά νεότερων μονοκατοικιών, με την αγορά να απευθύνεται σε μεγάλο βαθμό σε οικογένειες που αναζητούν μεγαλύτερους χώρους, αυλές και ησυχία χωρίς να απομακρυνθούν υπερβολικά από την Αθήνα.
Η εύκολη πρόσβαση προς το λεκανοπέδιο, σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη οικιστική ανάπτυξη, θεωρείται παράγοντας που μπορεί να διατηρήσει ανοδικές πιέσεις στις αξίες τα επόμενα χρόνια.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι συγκεκριμένες περιοχές διατηρούν ακόμη το πλεονέκτημα μιας πιο «οικογενειακής» αγοράς μονοκατοικίας, χωρίς όμως να μένουν έξω από τη γενικότερη άνοδο των τιμών των ακινήτων.
Ραφήνα, Πόρτο Ράφτη και Λαύριο με χαμηλότερο κατώφλι εισόδου
Ακόμη μεγαλύτερη προσφορά προσιτών επιλογών εμφανίζεται μακρύτερα από τον αστικό πυρήνα. Ραφήνα, Πόρτο Ράφτη και Λαύριο αναφέρονται ως χαρακτηριστικά παραδείγματα περιοχών όπου υπάρχουν αρκετές αγγελίες μονοκατοικιών και όπου ο ενδιαφερόμενος μπορεί να βρει κατοικίες ακόμη και με θέα στη θάλασσα σε σημαντικά χαμηλότερο κόστος από εκείνο των νοτίων προαστίων.
Η σύγκριση έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η Ανατολική Αττική προσφέρει σε αρκετές περιπτώσεις το «πακέτο» μονοκατοικία – μεγαλύτερο οικόπεδο – πρόσβαση στη θάλασσα, χωρίς οι τιμές να πλησιάζουν υποχρεωτικά εκείνες της Βούλας ή της Γλυφάδας.
Το Πόρτο Ράφτη, μάλιστα, συγκαταλέγεται στις παραλιακές περιοχές που έχουν προσελκύσει αυξημένο αγοραστικό ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια, μαζί με άλλες περιοχές του ανατολικού παραλιακού μετώπου.
Σαρωνίδα: Από 285.000 έως 4 εκατ. ευρώ
Στο άλλο άκρο της αγοράς βρίσκεται η Σαρωνίδα, όπου η ψαλίδα των ζητούμενων τιμών είναι εντυπωσιακή.
Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία για αγγελίες μονοκατοικιών κατασκευής μετά το 1960 και επιφάνειας άνω των 70 τετραγωνικών μέτρων, το χαμηλότερο επίπεδο προσφοράς διαμορφώνεται περίπου στις 285.000 ευρώ, ενώ στο άνω άκρο η τιμή φτάνει τα 4 εκατομμύρια ευρώ.
Η διαφορά αυτή δείχνει πόσο ανομοιογενής είναι η συγκεκριμένη αγορά. Στην ίδια περιοχή μπορεί να συνυπάρχουν παλαιότερες και σχετικά προσιτές κατοικίες με πολυτελείς μονοκατοικίες και βίλες σε μεγάλα οικόπεδα, με θέα και μικρή απόσταση από τη θάλασσα.
Ήδη από προηγούμενα στοιχεία της αγοράς, στη Σαρωνίδα καταγράφονταν μονοκατοικίες περίπου 100 τ.μ. κοντά στις 280.000 ευρώ, την ώρα που μεγαλύτερες κατοικίες 280 ή 340 τ.μ. εμφανίζονταν στις 550.000 και 700.000 ευρώ αντίστοιχα.
Βάρη: Η κορυφή φτάνει τα 9,5 εκατομμύρια
Ακόμη μεγαλύτερο είναι το εύρος στη Βάρη. Εκεί τα στοιχεία του Ιουλίου 2026 τοποθετούν τις ζητούμενες τιμές μονοκατοικιών από περίπου 150.000 ευρώ στο χαμηλότερο άκρο μέχρι και 9,5 εκατομμύρια ευρώ για τις ακριβότερες ιδιοκτησίες.
Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες αποκλίσεις που εμφανίζονται στα στοιχεία της Αττικής και εξηγείται από την εξαιρετικά διαφορετική ποιότητα και θέση των διαθέσιμων ακινήτων: παλαιότερες κατοικίες από τη μία και μεγάλες πολυτελείς ιδιοκτησίες από την άλλη.
Γιατί η μονοκατοικία κοστίζει περισσότερο
Η επιλογή μονοκατοικίας έχει έτσι κι αλλιώς υψηλότερο οικονομικό «κατώφλι». Σύμφωνα με στοιχεία της αγοράς, ένα τέτοιο ακίνητο είναι κατά κανόνα περίπου 30% ακριβότερο από ένα διαμέρισμα ίδιων τετραγωνικών, ίδιας ηλικίας και στην ίδια περιοχή, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις η διαφορά μπορεί να ξεπεράσει το 50%.
Το επιπλέον κόστος συνδέεται με την ιδιωτικότητα, την απουσία κοινοχρήστων χώρων και περιορισμών πολυκατοικίας, αλλά κυρίως με τους μεγαλύτερους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους που χαρακτηρίζουν πολλές μονοκατοικίες.
Η Ανατολική Αττική παραμένει αγορά πολλών «ταχυτήτων»
Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι δεν υπάρχει μία ενιαία τιμή μονοκατοικίας στην Ανατολική Αττική. Η απόσταση από την Αθήνα, η εγγύτητα στη θάλασσα και κυρίως τα χαρακτηριστικά του ίδιου του ακινήτου δημιουργούν τεράστιες αποκλίσεις.
Στα Μεσόγεια, περιοχές όπως η Παιανία, τα Γλυκά Νερά, ο Γέρακας και η Παλλήνη εξακολουθούν να αποτελούν επιλογές για όσους αναζητούν οικογενειακή κατοικία σε πιο ελεγχόμενο κόστος. Ραφήνα, Πόρτο Ράφτη και Λαύριο συνδυάζουν μεγαλύτερη απόσταση από το κέντρο με περισσότερες παραθαλάσσιες επιλογές, ενώ Σαρωνίδα και Βάρη δείχνουν πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει πλέον η αγορά όταν μπαίνουν στην εξίσωση η πολυτέλεια, η θέα και η προνομιακή θέση.
Τα στοιχεία, πάντως, αφορούν ζητούμενες τιμές αγγελιών και όχι κατ’ ανάγκη τις τελικές τιμές στις οποίες κλείνουν οι αγοραπωλησίες, μια διάκριση ιδιαίτερα σημαντική για την πραγματική αποτίμηση της αγοράς.
