Σε μια κίνηση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί περισσότερο συμβολική παρά νομικά ουσιαστική, έξι φορείς —δύο Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις για τα «ανθρώπινα δικαιώματα» και τέσσερις οργανώσεις που εκπροσωπούν (ή τουλάχιστον δηλώνουν ότι εκπροσωπούν) Ρομά— κατέθεσαν στις 30 Ιουνίου 2025 μήνυση κατά της ευρωβουλευτού και προέδρου της «Φωνής Λογικής», Αφροδίτης Λατινοπούλου.
Την κατηγορούν για «δημόσια υποκίνηση μίσους κατ’ εξακολούθηση», ένα αυτεπαγγέλτως διωκόμενο αδίκημα, επικαλούμενοι τέσσερις δημόσιες δηλώσεις της.
Πίσω από τη μήνυση συσπειρώθηκαν γνώριμα ονόματα από τον χώρο της ακτιβιστικής... ευαισθησίας.
Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι και η ΑΜΚΕ «Pro Bono Publico – Για το Κοινό Καλό» πλαισιώθηκαν από τέσσερις ρομά οργανώσεις, μεταξύ των οποίων και το πολιτικό κόμμα ΔΗ.ΚΕ.Ο.
Αξιοσημείωτο (ή ίσως όχι και τόσο) είναι ότι οι τέσσερις οργανώσεις των Ρομά έσπευσαν να δηλώσουν και παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας, βασιζόμενες στην ιδιότητά τους ως... αυτοπροσδιοριζόμενων θιγόμενων.
Το νομικό έρεισμα; Μια απόφαση του Αρείου Πάγου (858/2020), σχετική με την υπόθεση Αμβρόσιου, η οποία ερμηνεύεται εδώ με τον μάλλον ευρύ τρόπο που συχνά χαρακτηρίζει τέτοιου είδους πολιτικές πρωτοβουλίες.
Σύμφωνα με τη μήνυση, αρκεί το κάθε πρόσωπο ή φορέας να δηλώνει ότι ανήκει σε μια κοινωνική ομάδα που θεωρεί ότι στοχοποιείται, ώστε να αποκτήσει νομιμοποίηση πολιτικής αγωγής, έστω κι αν δεν κατονομάζεται ούτε υπέστη προσωπική βλάβη.
Το αν όλα αυτά οδηγούν σε απονομή δικαιοσύνης ή απλώς σε εργαλειοποίηση της τελευταίας, θα το κρίνουν τα δικαστήρια.
Προς το παρόν, το μόνο βέβαιο είναι ότι η δημόσια αντιπαράθεση γύρω από την ελευθερία της έκφρασης και τα όρια του «ρητορικού εγκλήματος» αποκτά ξανά χαρακτηριστικά θεατρικής παράστασης με επαναλαμβανόμενους ρόλους.
