Πριν από δυόμισι περίπου χρόνια η διοίκηση του Νίκου Χαρδαλιά ανέλαβε την Περιφέρεια Αττικής με κεντρική δέσμευση ότι θα επιταχύνει τα μεγάλα έργα, θα δώσει λύσεις στις χρόνιες εκκρεμότητες και θα μειώσει τις ανισότητες μεταξύ των περιοχών του Λεκανοπεδίου.
Σήμερα, η Περιφέρεια παρουσιάζει έναν απολογισμό εκατοντάδων έργων και υψηλής απορρόφησης ευρωπαϊκών πόρων, υποστηρίζοντας ότι η Ανατολική Αττική βρίσκεται στο επίκεντρο του σχεδιασμού της.
Ωστόσο, η καθημερινότητα πολλών κατοίκων της Ανατολικής Αττικής εξακολουθεί να δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο οι εξαγγελίες έχουν μετατραπεί σε απτό αποτέλεσμα.
Κυκλοφοριακό: το μεγαλύτερο «αγκάθι»
Η εικόνα στους βασικούς οδικούς άξονες παραμένει σχεδόν αμετάβλητη. Η Λεωφόρος Μαραθώνος, η Βάρης – Κορωπίου, η Λεωφόρος Λαυρίου αλλά και η Αθηνών – Σουνίου συνεχίζουν να δοκιμάζονται από καθημερινή συμφόρηση, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες.
Τα Σαββατοκύριακα, η πρόσβαση προς τις παραλιακές περιοχές μετατρέπεται συχνά σε πολύωρη δοκιμασία, χωρίς να έχουν παρουσιαστεί μέχρι σήμερα ουσιαστικές παρεμβάσεις που να αλλάζουν την εικόνα.
Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ο περιφερειάρχης έχει αναγνωρίσει πως το κυκλοφοριακό αποτελεί ένα από τα κορυφαία προβλήματα της Αττικής, οι κάτοικοι της Ανατολικής Αττικής δυσκολεύονται να διαπιστώσουν αισθητή βελτίωση στην καθημερινότητά τους.
Αντιπλημμυρική προστασία: οι εξαγγελίες προηγούνται των αποτελεσμάτων
Η Περιφέρεια προβάλλει ως προτεραιότητα την αντιπλημμυρική θωράκιση, ανακοινώνοντας δεκάδες έργα σε ολόκληρη την Αττική.
Στην Ανατολική Αττική, όμως, αρκετές περιοχές εξακολουθούν να εκφράζουν ανησυχία κάθε φορά που εκδηλώνονται έντονα καιρικά φαινόμενα. Ραφήνα, Πικέρμι, Σπάτα, Κορωπί, Μαρκόπουλο και άλλοι δήμοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημεία με ανεπαρκή απορροή ομβρίων, ενώ αρκετές παρεμβάσεις βρίσκονται ακόμη σε στάδιο μελετών, δημοπρατήσεων ή εξέλιξης και όχι ολοκλήρωσης.
Η απόσταση ανάμεσα στις ανακοινώσεις και στην πραγματική ολοκλήρωση των έργων παραμένει ένα από τα βασικά σημεία κριτικής που διατυπώνεται από αυτοδιοικητικούς και κατοίκους.
Η Ανατολική Αττική εξακολουθεί να υστερεί στις υποδομές
Παρά τη σημαντική πληθυσμιακή ανάπτυξη των τελευταίων ετών, πολλές περιοχές εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε βασικές υποδομές.
Η ολοκλήρωση αποχετευτικών έργων προχωρά με αργούς ρυθμούς, αρκετές περιοχές εξακολουθούν να στερούνται ολοκληρωμένων αντιπλημμυρικών δικτύων, ενώ ζητήματα που αφορούν σχολικές εγκαταστάσεις, οδική ασφάλεια και συντήρηση του επαρχιακού οδικού δικτύου εξακολουθούν να απασχολούν τους δήμους.
Παράλληλα, μεγάλα ζητήματα, όπως η λειτουργία των λιμένων Ραφήνας και Λαυρίου, η σύνδεσή τους με το οδικό δίκτυο και οι επιπτώσεις από τη συνεχή αύξηση της κυκλοφορίας παραμένουν ανοικτά, χωρίς να έχει διαμορφωθεί μια ολοκληρωμένη εικόνα για τις συνοδευτικές παρεμβάσεις που απαιτούνται.
Πολιτική Προστασία: περισσότερη ετοιμότητα, αλλά οι αγωνίες παραμένουν
Η Ανατολική Αττική εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις πλέον ευάλωτες περιοχές της χώρας απέναντι σε πυρκαγιές.
Η Περιφέρεια έχει επενδύσει σε μέσα, εξοπλισμό και δράσεις πολιτικής προστασίας, επισημαίνοντας ότι βρίσκεται σε διαρκή συνεργασία με τους δήμους.
Παρά ταύτα, οι μεγάλες πυρκαγιές των τελευταίων ετών αλλά και οι συνεχείς καλοκαιρινοί συναγερμοί υπενθυμίζουν ότι οι ανάγκες παραμένουν τεράστιες.
Οι κάτοικοι εξακολουθούν να ζητούν περισσότερους καθαρισμούς, καλύτερη διαχείριση των δασικών εκτάσεων, ασφαλέστερους δρόμους διαφυγής και ουσιαστικότερη πρόληψη.
Οι αριθμοί και η πραγματικότητα
Η διοίκηση Χαρδαλιά προβάλλει ως βασικά επιτεύγματα τα περισσότερα από 300 έργα που έχουν ενταχθεί στον σχεδιασμό της, την υψηλή απορρόφηση πόρων του ΕΣΠΑ και τη δρομολόγηση μεγάλων παρεμβάσεων σε ολόκληρη την Αττική.
Το βασικό ερώτημα, όμως, που τίθεται για την Ανατολική Αττική δεν αφορά τόσο τον αριθμό των έργων που βρίσκονται στον προγραμματισμό, όσο εκείνων που έχουν ήδη αλλάξει ουσιαστικά την καθημερινότητα των πολιτών.
Δυόμισι χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων της νέας περιφερειακής αρχής, η Ανατολική Αττική εξακολουθεί να αναζητά λύσεις σε προβλήματα που χαρακτηρίζονται διαχρονικά: κυκλοφοριακή ασφυξία, ελλείψεις στις βασικές υποδομές, αντιπλημμυρική θωράκιση που ακόμη εξελίσσεται και μια περιοχή που, παρά τη διαρκή ανάπτυξή της, εξακολουθεί να αισθάνεται ότι δεν έχει αποκτήσει ακόμη το επίπεδο των υποδομών που αντιστοιχεί στη σημασία και στον πληθυσμό της.
