Η είδηση για τη Σαρωνίδα δεν είναι άλλη μία γενική εξαγγελία περί «μείωσης της γραφειοκρατίας». Είναι πολύ πιο συγκεκριμένη – και για εκατοντάδες ιδιοκτήτες ακινήτων, απολύτως ουσιαστική. Το Δημόσιο σταματά να διεκδικεί ακίνητα μέσα στον οικισμό.

Αυτό ανέδειξε με έμφαση ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, μιλώντας στην ΕΡΤ, επιλέγοντας μάλιστα τη Σαρωνίδα ως χαρακτηριστικό παράδειγμα κρατικού παραλογισμού.

Όπως ανέφερε, «το Δημόσιο είχε φτάσει να διεκδικεί ολόκληρη την πόλη της Σαρωνίδας», περιγράφοντας περιπτώσεις όπου υπηρεσίες προσέφευγαν κατά ιδιωτών επικαλούμενες παρωχημένους τίτλους ή ακόμη και οθωμανικά έγγραφα.

Η φράση δεν ήταν σχήμα λόγου. Σε μια σύγχρονη, κατοικημένη πόλη με σπίτια, πολυκατοικίες, συμβόλαια δεκαετιών και κανονική αγορά ακινήτων, το κράτος μπορούσε να εμφανιστεί ως… αντίδικος των ίδιων των κατοίκων της.

Τι αλλάζει άμεσα για τους ιδιοκτήτες

Με το νέο νομοθετικό πλαίσιο επιχειρείται να κλείσει αυτός ο κύκλος αμφισβήτησης.

Οι διεκδικήσεις του Δημοσίου σε περιοχές με σαφή οικιστικό χαρακτήρα και κατοχυρωμένες ιδιοκτησίες περιορίζονται δραστικά, βάζοντας τέλος σε μια μόνιμη πηγή ανασφάλειας.

Για τους κατοίκους της Σαρωνίδας (και ενδεχομένως και οικισμών της Λαυρεωτικής) αυτό σημαίνει, πρακτικά, ότι σταματούν οι ενστάσεις και οι αγωγές που μπορούσαν να «παγώσουν» μια περιουσία για χρόνια.

Σημαίνει λιγότερα δικαστήρια, λιγότερα έξοδα για δικηγόρους και μηχανικούς, λιγότερη ταλαιπωρία για να αποδείξει κανείς το αυτονόητο: ότι το σπίτι του είναι δικό του.

Παράλληλα, απελευθερώνονται οι μεταβιβάσεις. Ακίνητα που μέχρι σήμερα σκάλωναν σε εκκρεμότητες ή φόβους για μελλοντικές διεκδικήσεις θα μπορούν να πουληθούν, να μεταβιβαστούν στα παιδιά ή να αξιοποιηθούν χωρίς τον διαρκή κίνδυνο μιας κρατικής εμπλοκής.

Σε μια περιοχή όπως η Σαρωνίδα (και ενδεχομένως και οικισμούς της Λαυρεωτικής), όπου μεγάλο μέρος της οικονομικής ζωής συνδέεται με την κατοικία και την οικοδομή, αυτή η εξέλιξη έχει άμεσο αποτύπωμα στην καθημερινότητα.

Λιγότερη γραφειοκρατία στις συναλλαγές

Το νομοσχέδιο δεν περιορίζεται μόνο στο ιδιοκτησιακό. Συνοδεύεται από ένα πακέτο παρεμβάσεων που στοχεύουν στη μείωση της επαφής του πολίτη με τη γνωστή «διαδρομή των γκισέ».

Καταργούνται δεκάδες πιστοποιητικά που το ίδιο το Δημόσιο ήδη διαθέτει στα αρχεία του, ώστε ο πολίτης να μη λειτουργεί ως διαμεσολαβητής μεταξύ υπηρεσιών.

Παράλληλα, οι συμβολαιογράφοι αναλαμβάνουν ενισχυμένο ρόλο στις μεταβιβάσεις, συγκεντρώνοντας τα απαραίτητα έγγραφα, υποβάλλοντας δηλώσεις και διεκπεραιώνοντας φόρους και τέλη σε ένα ενιαίο σημείο.

Η λογική είναι απλή: μία στάση αντί για έναν μικρό «μαραθώνιο» σε εφορίες, πολεοδομίες και κτηματολογικά γραφεία.

Την ίδια ώρα, οι πολίτες θα μπορούν να παρακολουθούν ηλεκτρονικά την πορεία των αιτημάτων τους στη διοίκηση, γνωρίζοντας ποιος χειρίζεται την υπόθεσή τους και σε ποιο στάδιο βρίσκεται, περιορίζοντας το γνώριμο αίσθημα ότι οι φάκελοι χάνονται σε κάποιο συρτάρι.

Μια αυτονόητη αλλαγή που άργησε

Η περίπτωση της Σαρωνίδας (και οικισμών της Λαυρεωτικής) λειτουργεί τελικά ως σύμβολο μιας παθογένειας δεκαετιών. Το ίδιο κράτος που φορολογεί μια ιδιοκτησία, να μπορεί ταυτόχρονα να την αμφισβητεί. Το ίδιο κράτος που ζητά τίτλους και συμβόλαια, να προσφεύγει εναντίον των πολιτών του.

Αν το νέο πλαίσιο εφαρμοστεί στην πράξη, για τους κατοίκους της περιοχής η διαφορά θα είναι απλή και μετρήσιμη: περισσότερη ασφάλεια, λιγότερα εμπόδια, λιγότερη ταλαιπωρία.

Με άλλα λόγια, μια πιο ήρεμη καθημερινότητα. Κάτι που, σε μια κανονική πόλη δίπλα στη θάλασσα, θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένο — όχι είδηση.

Διαβάστε σχετικά: Παραμένουν σε ομηρία ιδιοκτήτες σε Σαρωνίδα και Λαυρεωτική – Σταϊκούρας: Θα ρυθμίσουμε το θέμα άμεσα για όλη τη χώρα