Αντί για ουσιαστική διερεύνηση καταγγελιών, η Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας (ΑΠΑ) φαίνεται να επιλέγει την οδό της διοικητικής «κόπωσης» των πολιτών, υιοθετώντας έναν λόγο απορριπτικό και προειδοποιητικό απέναντι σε όσους επιμένουν να διαμαρτύρονται για την αεροπορική όχληση.
Σε έγγραφη απάντηση (που φέρει την υπογραφή του διοικητή της Δρ Χρήστου Τσίτουρα) προς τον δικηγόρο και πρ. δήμαρχο Μαρκοπούλου, Σωτήρη Μεθενίτη που έχει αποστείλει επανειλημμένες αναφορές για πιθανές παραβιάσεις διαδικασιών μείωσης θορύβου στην περιοχή του Μαρκοπούλου, η Αρχή όχι μόνο απορρίπτει εκ νέου τις καταγγελίες ως «αβάσιμες», αλλά ουσιαστικά προαναγγέλλει ότι στο εξής δεν θα απαντά σε παρόμοια μηνύματα, χαρακτηρίζοντάς τα «καταχρηστικά» και επιβαρυντικά για το έργο της.
Με άλλα λόγια, αντί να ενισχύσει τη διαφάνεια και τον έλεγχο, η διοίκηση επιλέγει να υψώσει τείχος σιωπής.
«Δεν εντοπίστηκε καμία παραβίαση»
Σύμφωνα με την επιστολή, οι έλεγχοι στα δεδομένα του συστήματος παρακολούθησης θορύβου του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών δεν κατέγραψαν υπερβάσεις ορίων.
Η ΑΠΑ επικαλείται επίσης φωτομετρικούς υπολογισμούς σε φωτογραφίες που είχαν αποσταλεί, για να υποστηρίξει ότι τα αεροσκάφη πετούσαν 1-2 χιλιόμετρα μακριά από τον οικισμό.
Παράλληλα, παραπέμπει τον πολίτη στην εφαρμογή WebTrak για να ελέγχει μόνος του τις πτήσεις, μεταθέτοντας ουσιαστικά την ευθύνη πληροφόρησης στον ίδιο τον καταγγέλλοντα.
Ωστόσο, το κεντρικό ερώτημα παραμένει: όταν ένας κάτοικος επιμένει επί χρόνια ότι υφίσταται όχληση, ο ρόλος της εποπτικής αρχής είναι να του λέει «δείτε το app» ή να διασφαλίζει με ενεργητικό και ανεξάρτητο τρόπο την προστασία της ποιότητας ζωής;
Από την εποπτεία… στην αποθάρρυνση
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το ύφος του εγγράφου. Η Αρχή κάνει λόγο για «δήθεν παραβιάσεις» και «αστήρικτες καταγγελίες», ενώ ξεκαθαρίζει ότι δεν θα επανέρχεται με νέες απαντήσεις σε ανάλογες αναφορές.
Η διατύπωση αυτή μοιάζει περισσότερο με προειδοποίηση αποθάρρυνσης παρά με στάση δημόσιας υπηρεσίας που οφείλει να εξετάζει κάθε καταγγελία, ιδίως σε ζητήματα περιβαλλοντικής όχλησης και δημόσιας υγείας.
Σε μια περίοδο όπου οι ανεξάρτητες αρχές καλούνται να λειτουργούν ως εγγυητές διαφάνειας και λογοδοσίας, η επιλογή της ΑΠΑ να «κλείσει τον διάλογο» δημιουργεί εύλογες απορίες: πρόκειται για αποτελεσματική εποπτεία ή για διοικητική άμυνα απέναντι σε ενοχλητικές φωνές;
Για τους κατοίκους των περιοχών γύρω από το αεροδρόμιο, το μήνυμα που λαμβάνεται δεν είναι καθησυχαστικό. Είναι ότι, όσο κι αν διαμαρτύρονται, η απάντηση θα είναι η ίδια — και σύντομα, καμία απάντηση.
