Το τραγικό περιστατικό στην οδό Πυθαγόρα, στην περιοχή Ερυθρού της Νέας Μάκρης, μπορεί να έχει ήδη καταγραφεί.
Εκείνο όμως που αποκτά ιδιαίτερη σημασία είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκαν οι συνθήκες που οδήγησαν σε αυτό.
Ένα χρόνιο πρόβλημα χωρίς λύση
Στην «καρδιά» του προβλήματος βρίσκεται το ρέμα της Ανατολής, το οποίο για ακόμη μία φορά «φούσκωσε», μετατρέποντας την περιοχή σε ορμητικό χείμαρρο.
Η βασική αιτία εντοπίζεται στα βουνά του Διονύσου: μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 2014, η απουσία βλάστησης έχει αφαιρέσει το φυσικό φίλτρο συγκράτησης των υδάτων.
Έτσι, κάθε έντονη βροχόπτωση μετατρέπεται σε μαζική απορροή, που κατεβαίνει ανεμπόδιστα προς τον οικιστικό ιστό, παρασύροντας μαζί της λάσπη, χώμα και φερτά υλικά.
Παρά τις παρεμβάσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς, το πρόβλημα παραμένει ουσιαστικά άλυτο.
Η περιοχή έχει πλημμυρίσει επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια, ωστόσο η ραγδαιότητα της βροχής τη νύχτα της Τετάρτης (1/4) προς Πέμπτη (2/4) λειτούργησε ως καταλύτης, μετατρέποντας ένα γνωστό κίνδυνο σε φονικό φαινόμενο.
Η στιγμή της τραγωδίας
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες εκτυλίχθηκε η τραγωδία. Ο άνδρας πολωνικής καταγωγής, περίπου 50 ετών, που διέμενε σε υπόγειο διαμέρισμα στην οδό Πυθαγόρα, βγήκε από το σπίτι του – πιθανότατα για να ελέγξει την κατάσταση ή να προστατεύσει την περιουσία του.
Τα νερά, που κατέβαιναν με ορμή από το βουνό προς τη θάλασσα, τον παρέσυραν για περίπου 15 μέτρα.
Η ροή ακολούθησε την φυσική κατηφορική διαδρομή του δρόμου, ο οποίος μετατράπηκε σε χείμαρρο.
Ο άνδρας εντοπίστηκε νεκρός κάτω από όχημα που είχε επίσης παρασυρθεί και καλυφθεί από τα νερά.
Δυνάμεις της Πυροσβεστικής που έσπευσαν στην περιοχή πραγματοποίησαν έρευνες για εγκλωβισμένους και εντόπισαν το σώμα του.
Κάτοικοι περιγράφουν εικόνες πλήρους καταστροφής: αυτοκίνητα βυθισμένα, αυλές και σπίτια γεμάτα λάσπη, δρόμοι που είχαν χάσει κάθε ίχνος ασφάλτου κάτω από τα φερτά υλικά.
Περιβάλλον, υποδομές και ευθύνη
Η εικόνα των υποδομών επιβεβαιώνει την ένταση του φαινομένου. Ο δρόμος καλύφθηκε πλήρως από λάσπη και χώμα, ενώ η πλημμύρα διέσχισε την περιοχή με κατεύθυνση προς τη θάλασσα, ακολουθώντας την φυσική απορροή από το βουνό.
Η καμένη ορεινή ζώνη λειτούργησε ως επιταχυντής της καταστροφής, αυξάνοντας τόσο τον όγκο όσο και την ταχύτητα του νερού.
Το περιστατικό αυτό δεν προέκυψε αιφνιδιαστικά. Ήταν, σε μεγάλο βαθμό, το αποτέλεσμα μιας γνωστής και επαναλαμβανόμενης παθογένειας: της συνύπαρξης περιβαλλοντικής υποβάθμισης και ανεπαρκούς αντιπλημμυρικής θωράκισης.
Η απουσία φυσικών και τεχνικών αναχωμάτων, σε συνδυασμό με την έντονη βροχόπτωση, δημιούργησε τις συνθήκες για μια καταστροφή με ανθρώπινο κόστος.
Η νύχτα ανέδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η περιοχή παραμένει εκτεθειμένη. Και ότι, όσο το πρόβλημα αντιμετωπίζεται αποσπασματικά, ο κίνδυνος δεν θα είναι απλώς πιθανός αλλά επαναλαμβανόμενος.
