Η κακοκαιρία που έπληξε την Αττική από την Τετάρτη 1 έως και την Πέμπτη 2 Απριλίου 2026 δεν έφερε κάτι καινούργιο στο Πόρτο Ράφτη.

Αντίθετα, ανέδειξε ξανά ένα γνώριμο πρόβλημα: μια περιοχή που με την πρώτη δυνατή βροχή δείχνει να μην μπορεί να αντέξει.

Δρόμοι γέμισαν νερά μέσα σε λίγη ώρα, χαμηλά σημεία μετατράπηκαν σε «παγίδες» και η μετακίνηση έγινε δύσκολη έως επικίνδυνη.

Σημεία όπως η λεωφόρος Ελευθερίου Βενιζέλου και διάφορες διαβάσεις που εδώ και χρόνια καταγράφονται ως προβληματικές, βρέθηκαν και πάλι στο ίδιο έργο θεατές.

Τα ίδια σημεία, τα ίδια προβλήματα

Το ερώτημα όμως δεν είναι τι έκανε η κακοκαιρία. Το ερώτημα είναι τι δεν έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια.

Γιατί όταν τα ίδια ακριβώς σημεία πλημμυρίζουν ξανά και ξανά, δεν μιλάμε πλέον για «ακραία φαινόμενα», αλλά για μια προβλέψιμη κατάσταση που δεν έχει αντιμετωπιστεί.

Οι επαναλαμβανόμενες προειδοποιήσεις προς τους πολίτες να αποφεύγουν τους ίδιους δρόμους κάθε φορά που βρέχει, ουσιαστικά επιβεβαιώνουν το πρόβλημα αντί να το λύνουν.

Υποδομές που δεν αντέχουν

Η εικόνα που καταγράφηκε δείχνει ξεκάθαρα τα όρια των υποδομών: ανεπαρκής απορροή ομβρίων, ευάλωτο οδικό δίκτυο και έλλειψη ουσιαστικών παρεμβάσεων στα σημεία που είναι γνωστό εδώ και χρόνια ότι «πνίγονται» με την πρώτη νεροποντή.

Και όσο η κατάσταση αυτή παραμένει, το Πόρτο Ράφτη θα συνεχίσει να μετρά τα ίδια προβλήματα μετά από κάθε κακοκαιρία όχι επειδή δεν μπορούν να προβλεφθούν, αλλά επειδή δεν έχουν αντιμετωπιστεί.

Σε τελική ανάλυση, η κακοκαιρία απλώς έκανε αυτό που κάνει πάντα. Το ζήτημα είναι γιατί η πόλη εξακολουθεί να μην είναι έτοιμη.