Μια φωτιά που έσβησε μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα θα μπορούσε, υπό διαφορετικές συνθήκες, να εξελιχθεί σε ένα πολύ σοβαρό περιστατικό για τα Γλυκά Νερά.
Η πυρκαγιά ξέσπασε γύρω στις 12 το μεσημέρι της Τρίτης (11/8), σε γκαράζ κατοικίας επί της οδού Μωραΐτη. Το σημείο, όμως, ήταν αυτό που έκανε την κατάσταση ιδιαίτερα επικίνδυνη: η οικοπεδική έκταση της κατοικίας βρίσκεται δίπλα στο δάσος του λόφου Φούρεσι.
Με τους ισχυρούς ανέμους που πνέουν στην περιοχή, το κρίσιμο ζητούμενο από την πρώτη στιγμή ήταν ένα: οι φλόγες να μη βγουν από τα όρια του οικοπέδου και βρουν καύσιμη ύλη προς τη δασική έκταση.
Η άμεση επέμβαση που έκανε τη διαφορά
Στο σημείο έφτασαν άμεσα ένα όχημα της Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Παιανίας και ένα όχημα του ΣΠΑΥ, με τα πληρώματά τους να επιχειρούν ώστε η φωτιά να περιοριστεί στον χώρο όπου είχε εκδηλωθεί.
Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ακολούθησε ισχυρή δύναμη της Πυροσβεστικής, με 20 πυροσβέστες και επτά οχήματα.
Η αρχική επέμβαση και στη συνέχεια οι ενέργειες των πυροσβεστών αποδείχθηκαν καθοριστικές. Η πυρκαγιά περιορίστηκε στην οικοπεδική έκταση της κατοικίας και τελικά έσβησε πριν αποκτήσει τη δυναμική που θα μπορούσε να δημιουργήσει πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα.
Και σε αυτή την περίπτωση, το γεγονός ότι η φωτιά αντιμετωπίστηκε γρήγορα δεν πρέπει να κρύβει τον κίνδυνο που υπήρξε για λίγα, αλλά κρίσιμα, λεπτά.
Τι θα μπορούσε να συμβεί εάν περνούσε στο Φούρεσι
Το δυσμενές σενάριο θα ξεκινούσε εάν οι φλόγες κατάφερναν να περάσουν από το οικόπεδο στη βλάστηση του λόφου Φούρεσι.
Από εκεί και πέρα, ιδιαίτερα με ισχυρούς ανέμους, η συμπεριφορά μιας πυρκαγιάς θα μπορούσε να αλλάξει πολύ γρήγορα. Η φωτιά θα αποκτούσε πλέον δασικό χαρακτήρα, με περισσότερη διαθέσιμη καύσιμη ύλη και με τον άνεμο να μπορεί να επιταχύνει την εξάπλωσή της και να δημιουργήσει νέες εστίες από καύτρες.
Το πρόβλημα θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο εξαιτίας της γειτνίασης του δασικού τμήματος με κατοικημένες περιοχές. Μια πυρκαγιά που θα αποκτούσε έκταση στον λόφο δεν θα αποτελούσε πλέον ένα συμβάν σε ένα οικόπεδο, αλλά μια επιχείρηση με εντελώς διαφορετικές απαιτήσεις, στην οποία θα έπρεπε ταυτόχρονα να προστατευθούν το δάσος, κατοικίες και ανθρώπινες ζωές.
Κανείς φυσικά δεν μπορεί να γνωρίζει ποια ακριβώς πορεία θα ακολουθούσε η φωτιά εάν ξέφευγε. Εκείνο που μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα είναι ότι η μετάβασή της από έναν ελεγχόμενο οικοπεδικό χώρο σε δασική έκταση, υπό συνθήκες ισχυρών ανέμων, θα πολλαπλασίαζε τον βαθμό δυσκολίας και επικινδυνότητας.
Στα Γλυκά Νερά αυτό το σενάριο δεν χρειάστηκε τελικά να δοκιμαστεί στην πράξη. Η ταχύτητα της πρώτης επέμβασης και η σχεδόν άμεση ανάπτυξη των πυροσβεστικών δυνάμεων κράτησαν τη φωτιά εκεί όπου ξεκίνησε.
Και ίσως αυτή να είναι η σημαντικότερη διάσταση του περιστατικού: μια φωτιά που καταγράφηκε ως μικρή παρέμεινε μικρή επειδή αντιμετωπίστηκε πριν προλάβει να γίνει μεγάλη.
