Σχεδόν ισοδύναμες με τον ΕΝΦΙΑ είναι πλέον οι δημοτικές επιβαρύνσεις που καταβάλλουν τα νοικοκυριά στον Δήμο Σπάτων – Αρτέμιδας μέσω των λογαριασμών ρεύματος.
Τα στοιχεία προέρχονται από μελέτη–έρευνα του στατιστικολόγου Νίκου Καρδούλα για το 2026 και αποτυπώνουν με αριθμούς μια πραγματικότητα που για πολλούς δημότες είναι ήδη αισθητή στην καθημερινότητα: η τοπική φορολόγηση δεν λειτουργεί πλέον ως συμπληρωματική επιβάρυνση, αλλά ως βάρος συγκρίσιμο με τον βασικό κρατικό φόρο ακίνητης περιουσίας.
Οριακή διαφορά 13 ευρώ
Η μέση ετήσια χρέωση ανά νοικοκυριό για Δημοτικά Τέλη (ΔΤ), Δημοτικό Φόρο (ΔΦ) και Τέλος Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ) ανέρχεται στα 277 ευρώ.
Ο μέσος ΕΝΦΙΑ διαμορφώνεται στα 291 ευρώ.
Η αναλογία των δημοτικών χρεώσεων προς τον ΕΝΦΙΑ φτάνει στο 0,95, με τη διαφορά να περιορίζεται μόλις στα 13 ευρώ.
Πρακτικά, το μέσο νοικοκυριό πληρώνει σχεδόν τα ίδια χρήματα στον δήμο όσα και στο κράτος για την κατοχή της ακίνητης περιουσίας του.
Και με τόσο οριακή απόσταση, οποιαδήποτε μελλοντική αύξηση συντελεστών θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπέρβαση του ΕΝΦΙΑ.
Η εικόνα πανελλαδικά
Το φαινόμενο δεν περιορίζεται τοπικά. Σε πανελλαδικό επίπεδο, 85 από τους 332 δήμους της χώρας χρεώνουν ετήσια ποσά για ΔΤ, ΔΦ και ΤΑΠ που είναι υψηλότερα ή εφάμιλλα του ΕΝΦΙΑ για το 2026.
Ο Δήμος Σπάτων – Αρτέμιδας είναι ο μοναδικός από την Ανατολική Αττική που εντάσσεται στην κατηγορία όπου ο ΕΝΦΙΑ παραμένει ελαφρώς υψηλότερος από τις δημοτικές χρεώσεις — όμως η απόσταση είναι πλέον οριακή.
Η εικόνα αυτή ενισχύει τη συζήτηση για τις διαφοροποιήσεις μεταξύ δήμων και για το κατά πόσο υπάρχουν επαρκείς μηχανισμοί εξισορρόπησης, ώστε η επιβάρυνση να μην εξαρτάται υπερβολικά από τον τόπο κατοικίας.
Τι σημαίνει όταν τα δύο ποσά εξισώνονται
Γενικά, όταν ο ΕΝΦΙΑ βρίσκεται στο ίδιο ύψος με τα δημοτικά τέλη, αυτό αποτελεί ένδειξη υψηλής συνολικής επιβάρυνσης της ακίνητης περιουσίας.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο αριθμητικό, αλλά και θεσμικό:
- Πρόκειται για διπλή φορολογική πίεση πάνω στο ίδιο αντικείμενο, αφού τόσο ο κρατικός φόρος όσο και οι δημοτικές χρεώσεις συνδέονται άμεσα με το ακίνητο.
- Η τοπική επιβάρυνση παύει να είναι «λειτουργικό κόστος» και μετατρέπεται σε κύριο φορολογικό βάρος.
- Οι αποκλίσεις μεταξύ δήμων ενδέχεται να δημιουργούν ανισότητες ανάλογα με τον τόπο κατοικίας.
Η εξίσωση των δύο ποσών δεν είναι από μόνη της αρνητική, εφόσον συνοδεύεται από ανταποδοτικότητα και διαφάνεια.
Γίνεται όμως προβληματική όταν η επιβάρυνση δεν «επιστρέφει» στον πολίτη με αντίστοιχη ποιότητα υπηρεσιών.
Το 2026, πάντως, το μήνυμα των αριθμών είναι σαφές: στον Δήμο Σπάτων – Αρτέμιδας η τοπική φορολόγηση έχει φτάσει σε επίπεδο σχεδόν ίσο με τον ΕΝΦΙΑ — και αυτό από μόνο του αρκεί για να ανοίξει μια ευρύτερη συζήτηση για τα όρια και τη φιλοσοφία της επιβάρυνσης της ακίνητης περιουσίας στη χώρα.
