Το μέλλον του λιμανιού της Ραφήνας επιστρέφει στο προσκήνιο, αυτή τη φορά όμως με περισσότερα κομμάτια στο παζλ.
Η νέα κοινοβουλευτική παρέμβαση του βουλευτή Ανατολικής Αττικής Γιώργου Βλάχου συναντά πλέον τόσο τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει δημόσια ο υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας όσο και τις εξελίξεις γύρω από το Λαύριο και τους επιχειρηματικούς σχεδιασμούς που βρίσκονται σε εξέλιξη.
Ο Γιώργος Βλάχος επανέρχεται για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες στο συγκεκριμένο ζήτημα, ζητώντας πλέον όχι απλώς επιμέρους αλλαγές αλλά επανεξέταση «εκ του μηδενός» του Master Plan του Λιμένα Ραφήνας.
Η νέα ερώτηση, με ημερομηνία 21 Σεπτεμβρίου, αποτελεί συνέχεια της επίκαιρης ερώτησης που είχε καταθέσει στις 3 Ιουλίου για τις σχεδιαζόμενες παρεμβάσεις στο λιμάνι.
Από την πρώτη παρέμβαση στις δεσμεύσεις Κικίλια
Η προηγούμενη κοινοβουλευτική πρωτοβουλία είχε ανοίξει δημόσια τη συζήτηση για το πόση επιβάρυνση μπορεί να δεχθεί ακόμη η Ραφήνα. Τον Ιούλιο, ο Βασίλης Κικίλιας είχε αφήσει ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο περιορισμού των πλοίων, εφόσον από τη διαβούλευση προέκυπτε ότι αυτή είναι η βούληση της τοπικής κοινωνίας.
Η επαναφορά του θέματος από τον Γιώργο Βλάχο δύο μήνες αργότερα δείχνει, τουλάχιστον σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, ότι το ζήτημα δεν αντιμετωπίστηκε ως μια στιγμιαία παρέμβαση. Ο βουλευτής ζητά τώρα συγκεκριμένες απαντήσεις για τον αριθμό των πλοίων, τα μελλοντικά δρομολόγια, το Master Plan και τις πραγματικές δυνατότητες της πόλης να υποστηρίξει περισσότερη λιμενική δραστηριότητα.
Κρίσιμο στοιχείο της ερώτησης είναι η επισήμανση ότι, σύμφωνα με τον βουλευτή, δεν έχει ακόμη εκδοθεί το Προεδρικό Διάταγμα που θα οριστικοποιήσει το Master Plan. Για τον λόγο αυτό θεωρεί ότι υπάρχει ακόμη θεσμικό περιθώριο για ουσιαστική επανεξέταση και όχι απλώς για διορθώσεις επιμέρους σημείων.
Το ερώτημα που αποκτά άλλη διάσταση
Μία από τις ερωτήσεις Βλάχου αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων: εάν υπάρχει σχεδιασμός μεταφοράς δρομολογίων από τον Πειραιά προς τη Ραφήνα και ποια πρόσθετη επιβάρυνση θα δημιουργούσε μια τέτοια επιλογή.
Διότι την ώρα που εξετάζεται εάν η Ραφήνα μπορεί να δεχθεί επιπλέον κίνηση, το Λαύριο εμφανίζεται όλο και περισσότερο ως υπαρκτή εναλλακτική λύση στον ακτοπλοϊκό χάρτη της Ανατολικής Αττικής.
Μέσα στο καλοκαίρι η SEAJETS χρησιμοποίησε το Λαύριο για δρομολόγια προς Κυκλάδες όταν η λειτουργία της Ραφήνας επηρεάστηκε από κινητοποιήσεις. Πλοία που δραστηριοποιούνται στη Ραφήνα έχουν επίσης χρησιμοποιήσει το Λαύριο για διανυκτέρευση λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων ελλιμενισμού του πρώτου λιμανιού.
Σύμφωνα, μάλιστα, με προηγούμενη δημόσια τοποθέτηση του Βασίλη Κικίλια, για λόγους ασφαλείας τέσσερα πλοία μπορούν να ελλιμενίζονται ταυτόχρονα στη Ραφήνα, με πλοία που δεν βρίσκουν θέση να καταφεύγουν στο Λαύριο.
Και στη μέση οι επιχειρηματικοί σχεδιασμοί
Η συζήτηση γίνεται ακόμη πιο σύνθετη εξαιτίας του διαγωνισμού για το 51% του Οργανισμού Λιμένος Λαυρίου. Η JET PLAN SHIPPING, συμφερόντων Μάριου Ηλιόπουλου και συνδεδεμένη με τη δραστηριότητα της SEAJETS, βρίσκεται μεταξύ των σχημάτων που διεκδικούν τον έλεγχο του λιμανιού.
Παράλληλα, σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα δημοσιοποιημένα στοιχεία, η εταιρεία είχε χρηματοδοτήσει μελέτη για την οικονομική αξιολόγηση διαφορετικών χρήσεων του λιμανιού του Λαυρίου. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι έχει ληφθεί απόφαση για μεταφορά γραμμών της SEAJETS από τη Ραφήνα — τα επίσημα στοιχεία για την περίοδο 2026-2027 εξακολουθούν να εμφανίζουν παρουσία της εταιρείας στη Ραφήνα.
Αποδεικνύει όμως ότι το Λαύριο βρίσκεται μέσα σε έναν πραγματικό επιχειρηματικό σχεδιασμό και όχι απλώς σε μια θεωρητική συζήτηση περί αποσυμφόρησης της Ραφήνας.
Η ανησυχία των κατοίκων και το κρίσιμο όριο
Σε αυτό ακριβώς το σημείο χρειάζεται μια διάκριση. Η ύπαρξη επιχειρηματικών σχεδιασμών δεν καθιστά από μόνη της προβληματική οποιαδήποτε μεταβολή στον ακτοπλοϊκό χάρτη, ούτε σημαίνει ότι υπάρχει κάποια ειλημμένη απόφαση εις βάρος της Ραφήνας.
Από την άλλη, όμως, εξηγεί γιατί η τοπική κοινωνία χρειάζεται σαφείς απαντήσεις πριν οριστικοποιηθούν αποφάσεις για το μέγεθος και τον ρόλο του λιμανιού. Οι κάτοικοι έχουν ήδη να αντιμετωπίσουν ένα υπαρκτό κυκλοφοριακό ζήτημα, ενώ το ερώτημα για το πόσα πλοία μπορεί να υποστηρίξει η πόλη έχει τεθεί δημοσίως εδώ και μήνες.
Γι' αυτό και αποκτά ιδιαίτερη σημασία η πρόταση Βλάχου για ειδική μελέτη φέρουσας ικανότητας, η οποία θα προσδιορίζει με τεχνικά δεδομένα το επίπεδο λιμενικής δραστηριότητας που μπορεί να υποστηρίξει η Ραφήνα χωρίς περαιτέρω επιβάρυνση της κυκλοφορίας, του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής.
Ραφήνα και Λαύριο σε μια νέα εξίσωση
Το πραγματικό ερώτημα, επομένως, ίσως δεν είναι πλέον εάν η Ραφήνα πρέπει απλώς να αποκτήσει μεγαλύτερο λιμάνι. Είναι ποιος ρόλος πρέπει να ανατεθεί στα δύο μεγάλα λιμάνια της Ανατολικής Αττικής τα επόμενα χρόνια.
Το Λαύριο διαθέτει ήδη ακτοπλοϊκές υποδομές, χρησιμοποιείται επιχειρησιακά ως εναλλακτική σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και βρίσκεται στο επίκεντρο ενός σημαντικού διαγωνισμού. Η Ραφήνα, από την άλλη, παραμένει ένας από τους σημαντικότερους επιβατικούς λιμένες της Αττικής, αλλά βρίσκεται μέσα σε έναν πυκνό αστικό ιστό με συγκεκριμένα κυκλοφοριακά και χωροταξικά όρια.
Η συνεχής επαναφορά του θέματος από τον Γιώργο Βλάχο βάζει πλέον το υπουργείο μπροστά στην ανάγκη να αποσαφηνίσει τον συνολικό σχεδιασμό: πόσα πλοία προβλέπονται για τη Ραφήνα, εάν σχεδιάζονται νέες μεταφορές δρομολογίων, τι θα γίνει με το Master Plan και ποιος ρόλος προορίζεται τελικά για το Λαύριο.
Και αυτή ίσως είναι η ουσία της νέας παρέμβασης: πριν παγιωθούν τα επιχειρηματικά και ακτοπλοϊκά δεδομένα των επόμενων ετών, να καθοριστούν πρώτα τα όρια της πόλης και οι κανόνες μέσα στους οποίους θα κινηθεί η ανάπτυξη του λιμανιού. Ο ίδιος ο Γ. Βλάχος συνοψίζει την κατεύθυνση της παρέμβασής του ζητώντας έναν λιμένα που θα μπορεί να συνυπάρχει με τη Ραφήνα και όχι να καθορίζει μονομερώς το μέλλον της.
Διαβάστε επίσης: SEAJETS: Από τη Ραφήνα στο Λαύριο; Τα στοιχεία που αλλάζουν την εικόνα
