Ακόμη ένα περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα καταγγελιών που απασχολούν καθημερινά τις αστυνομικές αρχές σε όλη τη χώρα, αναδεικνύοντας τη διαρκή και βαθιά κοινωνική διάσταση του φαινομένου.
Αυτή τη φορά, το περιστατικό σημειώθηκε στο Πόρτο Ράφτη, όπου μία 36χρονη γυναίκα, μητέρα ενός μικρού παιδιού, κατήγγειλε ότι έπεσε θύμα ξυλοδαρμού από τον σύζυγό της μέσα στο σπίτι τους.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το βράδυ της περασμένης Παρασκευής (1/5/2026), η γυναίκα κάλεσε την αστυνομία αναφέροντας ότι δέχθηκε επανειλημμένα χτυπήματα στο κεφάλι από τον σύζυγό της.
Άμεσα στο σημείο έσπευσαν αστυνομικοί, με την 36χρονη να περιγράφει ότι ο άνδρας τη χτύπησε δύο έως τρεις φορές στο πάνω μέρος του κεφαλιού της, ενώ στη συνέχεια αποχώρησε από το σπίτι.
Το παιδί στο σπίτι και η καθυστερημένη καταγγελία
Η παρουσία του μικρού παιδιού φαίνεται πως δυσχέρανε εκείνη τη στιγμή τη διαδικασία μετάβασής της στο αστυνομικό τμήμα.
Έτσι, την επόμενη ημέρα η γυναίκα μετέβη στο Αστυνομικό Τμήμα Μαρκόπουλο, όπου κατέθεσε για το περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας σε βάρος του συζύγου της, χωρίς ωστόσο να ζητήσει την ποινική του δίωξη.
Η συγκεκριμένη παράμετρος αποτυπώνει και μία από τις πλέον σύνθετες πλευρές τέτοιων υποθέσεων.
Παρά τη θεσμική αυστηροποίηση του πλαισίου αντιμετώπισης της ενδοοικογενειακής βίας τα τελευταία χρόνια, πολλές γυναίκες εξακολουθούν να βρίσκονται εγκλωβισμένες σε έναν κύκλο φόβου, οικονομικής εξάρτησης, ψυχολογικής πίεσης ή συναισθηματικής σύγχυσης, που συχνά τις οδηγεί είτε στην καθυστερημένη καταγγελία είτε στην απροθυμία να προχωρήσουν μέχρι τέλους τις νομικές διαδικασίες.
Οι «αόρατες» υποθέσεις πίσω από τους αριθμούς
Αστυνομικές πηγές επισημαίνουν ότι τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας παρουσιάζουν σταθερά αυξητική τάση, ιδιαίτερα μετά τη μεγαλύτερη κοινωνική ευαισθητοποίηση των τελευταίων ετών.
Ωστόσο, πίσω από τους αριθμούς παραμένει ένα μεγάλο ποσοστό «αόρατων» περιστατικών που δεν φτάνουν ποτέ στις αρχές.
Η εικόνα αυτή δημιουργεί αυξανόμενη πίεση τόσο στις αστυνομικές υπηρεσίες όσο και στις κοινωνικές δομές υποστήριξης, καθώς οι καταγγελίες πλέον είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο, ακόμη και σε μικρές τοπικές κοινωνίες της Ανατολικής Αττικής, όπου μέχρι πριν από λίγα χρόνια αντίστοιχα περιστατικά σπάνια δημοσιοποιούνταν.
Το νέο περιστατικό στο Πόρτο Ράφτη έρχεται έτσι να υπενθυμίσει ότι η ενδοοικογενειακή βία δεν αποτελεί μια «ιδιωτική υπόθεση» πίσω από κλειστές πόρτες, αλλά ένα βαθύ κοινωνικό πρόβλημα με σοβαρές επιπτώσεις όχι μόνο στα άμεσα θύματα, αλλά και στα παιδιά που μεγαλώνουν μέσα σε περιβάλλον φόβου και έντασης.
