Με εμφανώς δυσκολότερες προϋποθέσεις από όσες επιχειρεί να αποτυπώσει η επίσημη ρητορική, κινείται η προσπάθεια ενοποίησης δυνάμεων της αντιπολίτευσης στον Δήμο Σαρωνικού, όπως προκύπτει από την κοινή ανακοίνωση της Δήμητρας Ράπτη, του Γιάννη Κυριακόπουλου και του Παναγιώτη Δούρου.
Πίσω από τις διατυπώσεις περί «ενότητας» και «συνεργασίας», το εγχείρημα μοιάζει περισσότερο με μια άσκηση ισορροπιών ανάμεσα σε άνισες πολιτικές οντότητες.
Και αυτό γιατί, στην πράξη, επιχειρείται η σύμπλευση δύο συγκροτημένων παρατάξεων –αυτών της κας Ράπτη («Ένας Σαρωνικός για όλους») και του κ. Κυριακόπουλου («Δύναμη Πνοής»)– με μια τρίτη, απολύτως άτυπη πολιτική παρουσία: αυτή του Παναγιώτη Δούρου, ο οποίος δεν ηγείται παράταξης (εν προκειμένω της «Σαρωνικός Αύριο»), αλλά εμφανίζεται ως εκπρόσωπος τμήματος αυτής.
Ένα σχήμα «δύο και κάτι»
Το σχήμα αυτό, που εύστοχα θα μπορούσε να περιγραφεί ως «δύο και κάτι», εγείρει εκ των πραγμάτων ερωτήματα για τη λειτουργικότητα και τη συνοχή του. Πολύ περισσότερο όταν επιχειρεί να παρουσιαστεί ως ενιαία πολιτική δύναμη με προοπτική διοίκησης.
Ακόμη πιο ενδεικτική των δυσκολιών είναι η πλήρης αποσιώπηση του ζητήματος της ηγεσίας.
Σε μια διαδικασία που υποτίθεται ότι οδηγεί στη δημιουργία νέας παράταξης, το ποιος θα ηγηθεί δεν αποτελεί καν αντικείμενο συζήτησης – τουλάχιστον δημόσια. Η επιλογή αυτή περισσότερο παραπέμπει σε προσπάθεια αποφυγής συγκρούσεων παρά σε ώριμη πολιτική συμφωνία.
Η σιωπή για την ηγεσία
Την ίδια ώρα, η θεσμική πραγματικότητα παραμένει αμετάβλητη: η μείζων αντιπολίτευση («Σαρωνικός Αύριο») εξακολουθεί να έχει επικεφαλής τον Σάββα Ακούσογλου, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο θολό το τοπίο ως προς το ποιος εκπροσωπεί τελικά τι μέσα σε αυτό το υπό διαμόρφωση σχήμα.
Παράλληλα, η ίδια η ανάγκη συγκρότησης ενός τέτοιου ετερόκλητου σχήματος αναδεικνύει και κάτι βαθύτερο: την απουσία ενός διακριτού, αυτόνομου πόλου αυτοδιοικητικής πρότασης απέναντι στη σημερινή διοίκηση.
Η προσπάθεια ενοποίησης των… 2 και κάτι παρατάξεων δεν προκύπτει ως ώριμη πολιτική σύγκλιση, αλλά περισσότερο ως αναγκαστική συσπείρωση απέναντι σε έναν αντίπαλο που διατηρεί σαφές προβάδισμα στο πεδίο της τοπικής κοινωνίας.
Και αυτό γιατί η δημοτική αρχή του Δημάρχου Παπαχρήστου εξακολουθεί να εμφανίζει ισχυρή σύνδεση με τους δημότες, μέσα από ένα εκτεταμένο πλέγμα παρεμβάσεων και ενεργειών που αφορούν την καθημερινότητα, τις υποδομές και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στον Δήμο Σαρωνικού.
Η εικόνα αυτή ενισχύει την πολιτική της ανθεκτικότητα και ταυτόχρονα δυσκολεύει τη διαμόρφωση μιας πειστικής, εναλλακτικής πρότασης από την αντιπολίτευση.
Έτσι, πίσω από την «οργανωτική συνάντηση εργασίας» και τις αναφορές σε χρονοδιαγράμματα, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή μιας βεβιασμένης συγκόλλησης ετερόκλητων δυνάμεων, χωρίς σαφή ιεραρχία, χωρίς ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα και –κυρίως– χωρίς απαντήσεις στα βασικά ζητήματα που καθορίζουν τη βιωσιμότητα ενός τέτοιου εγχειρήματος.
Το αν πρόκειται για ένα πρώτο, ατελές βήμα ή για μια ακόμη επικοινωνιακή κατασκευή χωρίς ουσιαστικό βάθος, θα φανεί σύντομα – όταν η πολιτική πραγματικότητα απαιτήσει κάτι περισσότερο από γενικόλογες διακηρύξεις.
