Ένα ακόμη μεγάλο σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων στην Αττική φαίνεται να κλείνει τον κύκλο του χωρίς να υλοποιηθεί, επιβεβαιώνοντας τις βαθιές δυσκολίες που συνοδεύουν εδώ και χρόνια τέτοιου είδους παρεμβάσεις.
Η υπόθεση της μονάδας επεξεργασίας απορριμμάτων στη Βορειοανατολική Αττική, που συνδέεται με τον σχεδιασμό για τον ΧΥΤΑ στο Γραμματικό, καταλήγει σε ματαίωση, αφήνοντας πίσω της όχι μόνο διοικητικές εκκρεμότητες αλλά και ένα σαφές πολιτικό αποτύπωμα.
Το έργο είχε παρουσιαστεί ως κρίσιμη λύση για τη διαχείριση των σκουπιδιών στην Αττική.
Προέβλεπε τη δημιουργία μιας μεγάλης εγκατάστασης επεξεργασίας σύμμεικτων και οργανικών αποβλήτων, με δυναμικότητα δεκάδων χιλιάδων τόνων ετησίως και συνολικό προϋπολογισμό που άγγιζε τα 70 εκατομμύρια ευρώ.
Ενταγμένο σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα, αποτελούσε βασικό πυλώνα του σχεδιασμού για την αποσυμφόρηση της περιφέρειας από το διαχρονικό βάρος των απορριμμάτων.
Ένα έργο που έμεινε στα χαρτιά
Παρά τον φιλόδοξο χαρακτήρα του, το έργο δεν προχώρησε ποτέ στην πράξη. Ο διαγωνισμός που προκηρύχθηκε το 2021 δεν κατέληξε σε ανάδοχο, καθώς όλες οι προσφορές απορρίφθηκαν, οδηγώντας τελικά στη ματαίωση της διαδικασίας το 2023.
Έτσι, ένα έργο που είχε ήδη σχεδιαστεί και χρηματοδοτηθεί δεν πέρασε ποτέ στο στάδιο της υλοποίησης.
Πληρωμές και εκκρεμότητες
Η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε οικονομικό αποτύπωμα. Στο πλαίσιο της προετοιμασίας είχε συναφθεί σύμβαση με τεχνικό σύμβουλο για την υποστήριξη της διαδικασίας και την παρακολούθηση του έργου.
Για τις υπηρεσίες αυτές καταβλήθηκαν περισσότερα από 120.000 ευρώ, παρά το γεγονός ότι το έργο δεν προχώρησε.
Μετά την ακύρωση και την απένταξη από τη χρηματοδότηση, η διοίκηση προχωρά πλέον στη λύση της σύμβασης και στην επιστροφή των σχετικών ποσών, επιχειρώντας να κλείσει τις εκκρεμότητες που άφησε πίσω του ένας σχεδιασμός χωρίς συνέχεια.
Η επιμονή που διαμόρφωσε τις εξελίξεις
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης διαδραμάτισε η στάση της τοπικής αυτοδιοίκησης και ιδιαίτερα του Δήμου Μαραθώνα.
Ο δήμαρχος Στέργιος Τσίρκας υπήρξε σταθερά απέναντι στον συγκεκριμένο σχεδιασμό, εκφράζοντας με συνέπεια τις ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας για τις περιβαλλοντικές και χωροταξικές επιπτώσεις.
Με θεσμικές παρεμβάσεις, νομικές κινήσεις και συνεχή δημόσια παρουσία, κράτησε το ζήτημα στο προσκήνιο, συμβάλλοντας στο να αναδειχθούν τα αδιέξοδα και οι αδυναμίες του έργου.
Παράλληλα όμως καθοριστικό ρόλο στην ματαίωση του έργου έπαιξε ο αγώνας των κατοίκων και των φορέων ο οποίος εκφράστηκε και με τις δεκάδες δικαστικές προσφυγές.
Η εξέλιξη της ακύρωσης μπορεί να εκληφθεί ως μια έμμεση δικαίωση αυτής της επιμονής, καθώς ένας σχεδιασμός που αμφισβητήθηκε έντονα δεν υλοποιήθηκε τελικά.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη κατάληξη δεν δίνει λύση στο βασικό πρόβλημα. Η διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική παραμένει ανοιχτό και σύνθετο ζήτημα, απαιτώντας νέες προσεγγίσεις που θα συνδυάζουν αποτελεσματικότητα με κοινωνική αποδοχή.
Η υπόθεση του ΧΥΤΑ Γραμματικού έρχεται έτσι να υπενθυμίσει ότι χωρίς συνεννόηση, ρεαλιστικό σχεδιασμό και ουσιαστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών, ακόμη και τα πιο φιλόδοξα έργα κινδυνεύουν να καταλήξουν σε ένα ακριβό και πολιτικά φορτισμένο αδιέξοδο.
