Η κοινοβουλευτική παρουσία των πέντε βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας στην Ανατολική Αττική αποτυπώνει δύο διαφορετικές ταχύτητες μέσα στην ίδια εκλογική περιφέρεια.

Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι βουλευτές που, λόγω κυβερνητικών ρόλων, εμφανίζονται με περιορισμένη δραστηριότητα στον κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Από την άλλη, ξεχωρίζει η περίπτωση του Γιώργου Βλάχου, ο οποίος διατηρεί σταθερή παρουσία με ερωτήσεις προς υπουργεία, κυρίως για ζητήματα τοπικού ενδιαφέροντος.

Η Ανατολική Αττική είναι μια περιφέρεια με έντονα προβλήματα υποδομών, μεταφορών, πολεοδομικών εκκρεμοτήτων, αποκαταστάσεων από φυσικές καταστροφές και αγροτικών ζητημάτων.

Παρ’ όλα αυτά, η χρήση του βασικού εργαλείου κοινοβουλευτικού ελέγχου —των ερωτήσεων προς τους υπουργούς— δεν είναι ομοιόμορφη μεταξύ των βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Η εξήγηση βρίσκεται κυρίως στη σχέση τους με την εκτελεστική εξουσία. Όσοι ανέλαβαν υπουργικά ή υφυπουργικά καθήκοντα μετακινήθηκαν θεσμικά από τη θέση του ελέγχοντος στη θέση του ελεγχόμενου.

Έτσι, η κοινοβουλευτική τους παρουσία καταγράφεται περισσότερο μέσα από ομιλίες, νομοθετικές παρεμβάσεις και υπεράσπιση κυβερνητικών πολιτικών, παρά μέσα από ερωτήσεις προς υπουργεία.

Σοφία Ζαχαράκη: Η υπουργική ιδιότητα περιορίζει τις ερωτήσεις

Η Σοφία Ζαχαράκη έχει εξαιρετικά περιορισμένη παρουσία στον κοινοβουλευτικό έλεγχο μέσω ερωτήσεων.

Η εικόνα αυτή είναι αναμενόμενη, καθώς συμμετείχε σχεδόν σε όλη την εξεταζόμενη περίοδο σε κυβερνητικά σχήματα, αρχικά ως υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας και στη συνέχεια ως υπουργός Παιδείας.

Η κοινοβουλευτική της δραστηριότητα καταγράφεται κυρίως σε επίπεδο νομοθετικής διαδικασίας, παρεμβάσεων στην Ολομέλεια και υπεράσπισης κυβερνητικών επιλογών για την κοινωνική πολιτική και την παιδεία.

Η περίπτωσή της δείχνει καθαρά πώς η υπουργική θέση μεταβάλλει τον ρόλο ενός βουλευτή: από τον έλεγχο της κυβέρνησης στην εκπροσώπηση και υπεράσπισή της.

Μάκης Βορίδης: Δύο ερωτήσεις μετά την έξοδο από την κυβέρνηση

Ο κοινοβουλευτικός έλεγχος που άσκησε ο Μάκης Βορίδης στην τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο είναι εξαιρετικά περιορισμένος. Από το καλοκαίρι του 2023 έως σήμερα εμφανίζεται να έχει καταθέσει μόλις δύο ερωτήσεις.

Η πρώτη κατατέθηκε στις 21 Ιουλίου 2025 προς το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με τίτλο «Παροχή στοιχείων για τις πληρωμές ενισχύσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ».

Η χρονική συγκυρία της παρέμβασης είχε ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς το ζήτημα των αγροτικών επιδοτήσεων και της λειτουργίας του ΟΠΕΚΕΠΕ βρισκόταν ήδη στο επίκεντρο δημόσιας και πολιτικής αντιπαράθεσης.

Η δεύτερη ερώτηση κατατέθηκε στις 22 Απριλίου 2026 και είχε τίτλο «Καθυστέρηση στην αποκατάσταση βασικής οδικής σύνδεσης στην Καλλιτεχνούπολη Ραφήνας μετά την κακοκαιρία “Erminio” και ανάγκη άμεσης παρέμβασης της Πολιτείας».

Η παρέμβαση απευθυνόταν προς τα υπουργεία Υποδομών και Μεταφορών, Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας και Εσωτερικών και αφορούσε την καθυστέρηση αποκατάστασης ζημιών στο Μάτι.

Η συνολική εικόνα του κ. Βορίδη είναι χαρακτηριστική πρώην υπουργού που ενεργοποιείται κοινοβουλευτικά, έστω και σε περιορισμένο βαθμό, μόνο μετά την αποχώρησή του από την κυβέρνηση.

Στέλιος Πέτσας: Περισσότερο νομοθετικός παρά ελεγκτικός ρόλος

Ο Στέλιος Πέτσας εμφανίζει περιορισμένη δραστηριότητα στον κοινοβουλευτικό έλεγχο μέσω ερωτήσεων. Η παρουσία του στη Βουλή καταγράφεται κυρίως μέσα από ομιλίες, εισηγήσεις και παρεμβάσεις σε νομοσχέδια.

Ως πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος και πρώην αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, παραμένει πολιτικά ταυτισμένος με τον κυβερνητικό πυρήνα.

Έτσι, η κοινοβουλευτική του λειτουργία μοιάζει περισσότερο με υπεράσπιση και επεξεργασία κυβερνητικών πολιτικών παρά με πίεση προς υπουργεία για τοπικά προβλήματα.

Η συνολική του παρουσία κατά την περίοδο 2023-2026 χαρακτηρίζεται από έντονη συμμετοχή στις συνεδριάσεις της Ολομέλειας, εισηγήσεις σε κρίσιμα νομοσχέδια και ενεργό ρόλο στη νομοθετική διαδικασία, αλλά όχι από συστηματική αξιοποίηση των εργαλείων κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Γιώργος Βλάχος: Ο πιο ενεργός στον κοινοβουλευτικό έλεγχο

Ο Γιώργος Βλάχος παρουσιάζει την πιο έντονη ελεγκτική δραστηριότητα από τους πέντε βουλευτές της ΝΔ στην Ανατολική Αττική.

Οι ερωτήσεις του αφορούν κυρίως ζητήματα της Ανατολικής Αττικής, όπως υποδομές, αποζημιώσεις, αγροτικά θέματα, πολιτική προστασία, πολεοδομικές εκκρεμότητες και καθυστερήσεις έργων.

Οι περισσότερες παρεμβάσεις του απευθύνονται προς τα υπουργεία Υποδομών και Μεταφορών, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας και Εσωτερικών.

Η περίπτωση του κ. Βλάχου ξεχωρίζει γιατί συνδυάζει τον παραδοσιακό ρόλο του βουλευτή περιφέρειας με δημόσιες πολιτικές αιχμές προς την κυβέρνηση, ιδίως για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τη συζήτηση περί «διαχρονικών παθογενειών».

Σε αρκετές περιπτώσεις οι απαντήσεις που λαμβάνει είναι τυπικές ή παραπέμπουν σε μελλοντικές ενέργειες, χωρίς σαφή χρονοδιαγράμματα.

Βασίλης Οικονόμου: Κυβερνητική παρουσία σε περιφέρεια με μεγάλα προβλήματα

Ο Βασίλης Οικονόμου έχει επίσης περιορισμένη χρήση ερωτήσεων, παρά το γεγονός ότι εκλέγεται σε μια περιφέρεια με σοβαρές ανάγκες σε υποδομές, μεταφορές και πολεοδομικά ζητήματα.

Η εικόνα αυτή συνδέεται με τον κυβερνητικό του ρόλο ως υφυπουργού Υποδομών και Μεταφορών. Η κοινοβουλευτική του παρουσία αποτυπώνεται κυρίως σε ομιλίες και παρεμβάσεις για μεταφορές, δημόσια έργα, οικονομική πολιτική και προϋπολογισμό.

Πρακτικά, ο κ. Οικονόμου εμφανίζεται περισσότερο ως στέλεχος που συμμετέχει στη διαμόρφωση και υπεράσπιση κυβερνητικής πολιτικής, παρά ως βουλευτής που αξιοποιεί συστηματικά τον κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Συμπέρασμα

Η κοινοβουλευτική εικόνα των πέντε βουλευτών της ΝΔ στην Ανατολική Αττική δείχνει ότι η ιδιότητα του κυβερνητικού στελέχους λειτουργεί ως βασικός παράγοντας περιορισμού του κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Η κα Ζαχαράκη και οι κ.κ. Βορίδης, Πέτσας και Οικονόμου εμφανίζονται περισσότερο ως πρόσωπα της εκτελεστικής και νομοθετικής λειτουργίας της κυβέρνησης.

Αντίθετα, ο κ. Βλάχος διατηρεί το προφίλ του ενεργού βουλευτή περιφέρειας, που χρησιμοποιεί συστηματικά τις ερωτήσεις για να πιέσει υπουργεία και να αναδείξει προβλήματα της Ανατολικής Αττικής.

Με άλλα λόγια, στην ίδια εκλογική περιφέρεια συνυπάρχουν δύο διαφορετικά κοινοβουλευτικά μοντέλα: οι βουλευτές που κυβερνούν και ο βουλευτής που εξακολουθεί να ελέγχει.