Ύστερα από χρόνια φθοράς, πρόχειρων παρεμβάσεων και συνεχών «μπαλωμάτων» στο δημοτικό στάδιο Κορωπίου «Αντώνης Πρίφτης», η δημοτική αρχή Κιούση ανακοίνωσε τελικά την υπογραφή της Προγραμματικής Σύμβασης για την πλήρη αντικατάσταση του χλοοτάπητα, με χρηματοδοτική και θεσμική στήριξη της Περιφέρειας Αττικής.
Η σύμβαση υπεγράφη από τον Περιφερειάρχη Αττικής Νίκο Χαρδαλιά και τον δήμαρχο Κρωπίας Δημήτρη Κιούση, ανοίγοντας τον δρόμο για ένα έργο που, σύμφωνα με όσα παραδέχεται πλέον και η ίδια η δημοτική αρχή, ήταν απολύτως αναγκαίο για λόγους λειτουργικότητας αλλά και ασφάλειας των αθλητών.
Η εξέλιξη αυτή, ωστόσο, φέρνει ξανά στο προσκήνιο τα σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση των αθλητικών υποδομών του Δήμου Κρωπίας τα τελευταία 15 χρόνια.
Από το 2010, όταν η σημερινή δημοτική αρχή ανέλαβε τη διοίκηση του δήμου, το στάδιο «Αντώνης Πρίφτης» αφέθηκε ουσιαστικά να φθείρεται, χωρίς να προχωρήσει καμία ουσιαστική συνολική παρέμβαση αποκατάστασης.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο αγωνιστικός χώρος συντηρούνταν με προσωρινές λύσεις και αποσπασματικές εργασίες, ενώ οι φθορές του χλοοτάπητα ήταν πλέον εμφανείς σε αθλητές, ομάδες και γονείς.
Το γεγονός ότι σήμερα η ίδια η δημοτική αρχή μιλά για ανάγκη «ασφαλών συνθηκών» και αποφυγής τραυματισμών, αποτελεί έμμεση παραδοχή της προβληματικής κατάστασης που είχε διαμορφωθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η πρώτη πραγματικά μεγάλη παρέμβαση στο γήπεδο δεν προέκυψε από ίδιους πόρους ή πρωτοβουλία του δήμου, αλλά με την καθοριστική εμπλοκή της Περιφέρειας Αττικής.
Χωρίς τη στήριξη της οποία και την υπογραφή της σχετικής προγραμματικής σύμβασης, το έργο δύσκολα θα έμπαινε σε τροχιά υλοποίησης.
Στη δήλωσή του μετά την υπογραφή, ο δήμαρχος Κρωπίας, Δημήτρης Κιούσης ανέφερε ότι «το έργο θα δημοπρατηθεί το αμέσως επόμενο διάστημα» και ότι στόχος είναι να δημιουργηθούν «οι κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε να γίνονται περισσότεροι αγώνες κάτω από εξαιρετικές συνθήκες και με την ασφάλεια που απαιτείται για τους αθλητές».
Η δήλωση αυτή, πάντως, δύσκολα μπορεί να κρύψει το γεγονός ότι χρειάστηκαν πάνω από δεκαπέντε χρόνια διοίκησης για να φτάσει το στάδιο του Κορωπίου στο σημείο να δρομολογείται η πρώτη ουσιαστική αποκατάσταση του αγωνιστικού του χώρου.
