Η δημιουργία Γενικού Νοσοκομείου στην Ανατολική Αττική είναι ένα διαχρονικό, όσο και πολύπαθο ζήτημα, που ξεπερνά τα τοπικά όρια και τις αυξημένες ανάγκες των κατοίκων της. Είναι ένα πολύπλευρο θέμα που αγγίζει ευαίσθητες χορδές και άπτεται κρίσιμων πτυχών της κοινωνίας μας. Είναι, κυρίως, μια πρόκληση που θα πρέπει να την κοιτάξουμε κατάματα και να τη θέσουμε επί τάπητος, με σοβαρότητα και τόλμη.
Είναι αλήθεια, ότι η αναγκαιότητα ύπαρξης και η χρησιμότητα μιας μεγάλης και σύγχρονης νοσοκομειακής μονάδας στην περιοχή, δεν έχουν αμφισβητηθεί ποτέ και από κανέναν. Αντιθέτως, κατά καιρούς έχει τεθεί ξεκάθαρα από όλες τις πολιτικές ηγεσίες των συναρμόδιων υπουργείων και τους εκπροσώπους όλων των κομμάτων, χωρίς, ωστόσο, να έχει υποστηριχθεί όσο σθεναρά θα έπρεπε, ώστε να ξεπεραστούν τυχόν εμπόδια, συμφέροντα και κωλυσιεργίες.
Ομολογουμένως, έχουν γίνει και στο παρελθόν κάποιες προσπάθειες ανάληψης πρωτοβουλιών για την προβολή και προώθηση του αιτήματος, που, όμως, δυστυχώς, απέβησαν άκαρπες. Το θέμα όμως είναι ανοικτό και η απαίτηση για τη δημιουργία Γενικού Νοσοκομείου στην Ανατολική Αττική είναι περισσότερο επίκαιρη παρά ποτέ. Ιδιαίτερα τώρα, που η περιοχή μας σημειώνει ραγδαία πληθυσμιακή αύξηση και δέχεται έντονη οικιστική πίεση τόσο για μόνιμη κατοικία, όσο και ως πόλος παραθερισμού και τουριστικής ανάπτυξης, λόγω κυρίως του εκτενούς και προικισμένου παραλιακού μετώπου.
Ειδικότερα, τα Μεσόγεια, τα τελευταία χρόνια, τείνουν να εξελιχθούν σε κέντρο, αφού καταγράφεται κύμα εσωτερικής μετανάστευσης, με χιλιάδες κατοίκους του Λεκανοπεδίου να μετακομίζουν προς τα εδώ. Είναι ενδεικτικό ότι οι τρεις τελευταίες απογραφές δείχνουν αύξηση των κατοίκων κατά τουλάχιστον 30%. Η περιοχή καλύπτει σήμερα το 42% του συνόλου της περιφέρειας Αττικής, με τους μόνιμους κατοίκους να ξεπερνούν τις 500.000 και γνωρίζουμε πολύ καλά ότι κατά τα Σαββατοκύριακα και τους θερινούς μήνες, οι ανάγκες είναι επιτακτικές, καθώς ο πληθυσμός υπερδιπλασιάζεται.
Από την άλλη, δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι είναι μια πολύπαθη περιοχή, που έχει πληγεί από την οικονομική και κοινωνική κρίση. Βιώνει ραγδαίες κοινωνικές αλλαγές, δύσκολα προβλήματα καθημερινότητας, εκτίναξη της ανεργίας, καθώς και αύξηση των φαινομένων παραβατικότητας, αλλά και εγκληματικότητας.
Η σκληρή αυτή πραγματικότητα, θα έπρεπε τουλάχιστον να αντισταθμίζεται με τις απαραίτητες κοινωνικές υποδομές υγείας, πρόνοιας, φροντίδας, ώστε να διασφαλίζεται έστω ένα ελάχιστο επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης και να μην υποβαθμίζεται η ποιότητα ζωής των κατοίκων. Αντιθέτως, ο ευαίσθητος Τομέας της Υγείας βάλλεται περισσότερο απ’ όλους, καθώς τα υπάρχοντα Κέντρα Υγείας στην περιοχή, λειτουργούν με άξιο μεν αλλά ανεπαρκές αριθμητικά δε στελεχιακό προσωπικό, αδυνατώντας να αντεπεξέλθουν στις αυξημένες ανάγκες.
Σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να τονισθεί ότι ένα Νοσοκομείο, μια τόσο σημαντική επένδυση, δεν συνεπάγεται απλώς και μόνο την προστασία της υγείας των πολιτών και την καλύτερη εξυπηρέτηση και φροντίδα των ασθενών και των συγγενών τους. Σημαίνει, επίσης, δημιουργία νέων θέσεων εργασίας -θα χρειαστούν Ιατροί, νοσηλευτές, διοικητικό προσωπικό, καθαρίστριες κ.ά.- συμβάλλοντας καταλυτικά στην οικονομική και κοινωνική άνθιση ολόκληρης της περιοχής.
Αν προσθέσει κανείς, σε όλα τα παραπάνω, και την ωρίμανση των απαιτούμενων συνθηκών με την εξασφάλιση σημαντικών υποδομών στην περιοχή, όπως είναι ο διεθνής Αερολιμένας, καθώς και ένα υπερσύγχρονο οδικό δίκτυο, συμπεριλαμβανομένων και των σταθμών του ΜΕΤΡΟ και του Προαστιακού, τότε καταντά πραγματικά απορίας άξιο το γιατί δεν έχει έως σήμερα ικανοποιηθεί το επιτακτικό αίτημα για τη δημιουργία Νοσοκομείου στην Ανατολική Αττική.
Ας κρατήσουμε το θετικό: ότι όλοι συμφωνούν πως πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα το απαράδεκτο φαινόμενο να μην υπάρχει νοσοκομειακή μονάδα στην περιοχή μας.
Προσωπικά πιστεύω και προτείνω, σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο Κρωπίας να το θέσει ως προτεραιότητα και τοποθετώντας το ψηλά στην ατζέντα, να αποφασιστεί εκ νέου η διεκδίκηση της κατασκευής ή ίδρυσης Γενικού Νοσοκομείου Ανατολικής Αττικής στο Κορωπί, με δεδομένο ότι πληροί τα κριτήρια εκείνα -συγκοινωνιακά, χωροταξικά, περιβαλλοντικά, πληθυσμιακά, κοινωνικά κ.ά.- τα οποία να εξασφαλίζουν βιωσιμότητα και κοινωνική ωφελιμότητα στην ευρύτερη περιοχή. Κάτι τέτοιο λοιπόν, αναμένεται να γίνει και είναι πολύ θετικό για όλους μας.
Όλοι γνωρίζουν πως το Κορωπί γεωγραφικά βρίσκεται τόσο στο κέντρο των Μεσογείων και της Ανατολικής Αττικής, όσο και στο κέντρο των παραλιών της Ανατολικής και της Δυτικής Αττικής, οι οποίες τους θερινούς μήνες φιλοξενούν εκατοντάδες χιλιάδες παραθεριστές και ένα τεράστιο όγκο τουριστών. Από το Διεθνές Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» απέχει μόλις 10 λεπτά και διαθέτει Ελικοδρόμιο. Ως εκ τούτου, εξασφαλίζεται εύκολη πρόσβαση και ταχεία διακομιδή των ασθενών, μέσω της Αττικής Οδού, της Λεωφόρου Βάρης Κορωπίου και των τοπικών οδικών αρτηριών, χωρίς μεγάλη κυκλοφοριακή συμφόρηση, συν των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι ο Δήμος μας όχι μόνο εξασφαλίζει όλα τα προαπαιτούμενα, αλλά συγκεντρώνει και πολλά πλεονεκτήματα που τον καθιστούν φαβορί στο πλαίσιο της ευγενούς άμιλλας που έχει καταγραφεί στο παρελθόν μεταξύ των όμορων Δήμων για τη διεκδίκηση του νοσοκομείου.
Σε κάθε περίπτωση, η προσπάθεια είναι και παραμένει συλλογική. Καθώς, για να γίνει πραγματικότητα ένα τόσο μεγαλεπήβολο σχέδιο, απαιτούνται ένωση δυνάμεων και ευρύτερες συνέργιες. Γι’ αυτό, ο Δήμος Κορωπίου θα πρέπει να επιδιώξει τη μέγιστη διαδημοτική συμφωνία με όλους τους Δήμους των Μεσογείων και της Λαυρεωτικής, τη συναίνεση της Περιφέρειας Αττικής-Αν. Τομέα, των Βουλευτών, καθώς και την κινητοποίηση και ενεργό συμμετοχή κοινωνικών και ιατρικών επιστημονικών φορέων.
Μέσα από τον ανοιχτό και εποικοδομητικό διάλογο και τη δημόσια διαβούλευση, μπορούν να ανιχνευθούν και να αποσαφηνιστούν κρίσιμοι παράμετροι επιτυχίας του όλου εγχειρήματος, όπως είναι το μέγεθος της μονάδας, το είδος των προσφερομένων υπηρεσιών, η εκτίμηση του κόστους της επένδυσης, αλλά και των οικονομικών και κοινωνικών αποτελεσμάτων που θα προκύψουν από τη λειτουργία του. Είτε σε υπάρχον κτήριο που ήδη φαίνεται να έχει βρεθεί είτε σε καινούργιο θα πρέπει να υπάρξει μελέτη ίσως και συμμετοχή στο ΕΣΠΑ για όλες τις προπαρασκευαστικές ενέργειες που απαιτούνται για την ωρίμανση και υλοποίηση ενός τέτοιου έργου.
Ενός έργου πνοής, που θα δώσει φροντίδα και ασφάλεια στους συμπολίτες μας και προοπτική ανάπτυξης σε όλη την περιοχή μας!
*Ο κ. Κ. Κωνσταντάρας είναι δημοτικός σύμβουλος Κορωπίου, πολιτικός επιστήμονας και συγγραφέας
