Μπορεί όλες οι παρατάξεις του Δήμου Αθηναίων να τάχθηκαν υπέρ της ανέγερσης ισλαμικού τεμένους στην Αθήνα, κατά τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της πρωτεύουσας το βράδυ της Πέμπτης, όμως υπήρξαν και κάποιες φωνές που υπενθύμισαν και την… εναλλακτική λύση της Παιανίας!
Παρά το γεγονός ότι το θέμα της Παιανίας θεωρούνταν λήξαν εδώ και μια δεκαετία περίπου κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι Αθηναίων εξέφρασαν την αντίθεσή τους στη δημιουργία τζαμιού στον Βοτανικό.
Σύμφωνα με πληροφορίες του notioanatolika.gr ακόμη και στο εσωτερικό κομμάτων της αντιπολίτευσης υπάρχει αντιπαράθεση στελεχών για το εάν πρέπει να επαναφερθεί η… λύση της Παιανίας παρά το γεγονός ότι όλα οδηγούν στο συμπέρασμα που έχει προκριθεί αυτή του Βοτανικού.
Στο πλαίσιο αυτό αναφέρεται ότι υπάρχουν στελέχη άλλου κόμματος που δέχονται να αναλάβουν το… βάρος – ουσιαστικά το πολιτικό κόστος – μιας τέτοιας «αλλαγής».
Οι όποιες αντιρρήσεις στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Αθηναίων στάθηκαν σε χωροταξικά θέματα παρότι όλοι όσοι τοποθετήθηκαν έκαναν λόγο για την αναγκαιότητα δημιουργίας του μουσουλμανικού τεμένους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Άρης Σπηλιωτόπουλος ο οποίος ναι μεν δέχθηκε ότι πρέπει να αναγνωρίζεται η διαφορετικότητα της θρησκευτικής έκφρασης, επιφυλάχθηκε όμως για ό,τι αφορά τη διασφάλιση των συμφερόντων του Δήμου Αθηναίων στον Βοτανικό.
Στο χωροταξικό πρόβλημα στάθηκε και ο επικεφαλής της παράταξης «Λαϊκή Συσπείρωση», Νίκος Σοφιανός, ενώ ο Νίκος Βαφειάδης εκ μέρους της παράταξης «Αθήνα πόλη της Ζωής μας», παρουσίασε το ιστορικό της υπόθεσης, τονίζοντας ότι τροποποιούνται οι χρήσεις γης του Ελαιώνα χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του δήμου.
Υπενθυμίζεται ότι το σχέδιο κατασκευής τζαμιού και Ισλαμικού Πολιτιστικού Κέντρου στην Παιανία, με χρηματοδότηση από τη Σαουδική Αραβία σε χώρο που είχε παραχωρήσει το ελληνικό κράτος, παρότι προωθήθηκε νομοθετικά από το 2000, δεν υλοποιήθηκε ποτέ, καθώς ήρθε αντιμέτωπο με την τοπική κοινωνία και κυρίως την Εκκλησία.
Τα βασικά επιχειρήματα που παρατέθηκαν ήταν η εγγύτητα στο αεροδρόμιο («η Αττική Οδός είναι η «βιτρίνα» της Αθήνας») και η έλλειψη μουσουλμανικού πληθυσμού στην περιοχή, ενώ είχαν εκφραστεί φόβοι ότι το Ισλαμικό Πολιτιστικό Κέντρο ενδέχεται να αποτελέσει... «άντρο τρομοκρατών».
Τότε, το 2003, είχε δημιουργηθεί μεγάλη αναστάτωση στην κοινωνία της παιανίας και μάλιστα ο τότε δήμαρχος Παρασκευάς Παπακωστόπουλος είχε δηλώσει ότι «το τζαμί δεν πρέπει να κτιστεί στο δήμο μας. Ούτε μουσουλμάνους έχουμε στην Παιανία, αλλά ούτε θα επιτρέψουμε την ακύρωση του θρησκευτικού και πολιτιστικού στοιχείου της περιοχής μας».
Η ιστορία της κατασκευής
Το ζήτημα της δημιουργίας του τεμένους πάει πολύ πίσω. Το 1890 η κυβέρνηση της εποχής θέσπισε νόμο (Ν. 1851) με τον οποίο παραχωρούσε δωρεάν «εις την Οθωμανικήν Κυβέρνησιν προς ανέγερσιν τουρκικού τεμένους το εν Πειραιεί εθνικόν οικόπεδον», εμβαδού μισού στρέμματος.
Στη συνέχεια το 1934 (Ν. 6244) η Βουλή και η Γερουσία αποφάσισαν την παραχώρηση γηπέδου στο Αλσος Συγγρού «διά την ανέγερσιν Αιγυπτιακού Τεμένους και Ινστιτούτου» εξουσιοδοτώντας τους υπουργούς Γεωργίας και Οικονομικών με απόφαση «να μεταβιβάσωσιν εις την Αυτού Μεγαλειότητα, τον Βασιλέα της Αιγύπτου, ως εκπρόσωπον του Αιγυπτιακού Κράτους, την κυριότητα χώρου» 3.350 τετραγωνικών μέτρων, «υπό τον όρον ότι θέλει χρησιμοποιηθή διά την ανέγερσιν τεμένους και την ίδρυσιν Αιγυπτιακού Ινστιτούτου δι' υποτρόφους της Αιγυπτιακής Κυβερνήσεως σπουδάζοντας εν Ελλάδι».
Το θέμα ξεχάστηκε για πολλές δεκαετίες. Με τον «ολυμπιακό» νόμο 2833 του 2000 προβλέφθηκε η «χωροθέτηση Ισλαμικού Πολιτιστικού Κέντρου», που θα περιελάμβανε και τέμενος στην Παιανία, όμως ο νόμος δεν εφαρμόστηκε.
Τελικώς με νέο νόμο το 2006 (Ν. 3512) προβλέφθηκε η ίδρυση νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με την επωνυμία Διοικούσα Επιτροπή Ισλαμικού Τεμένους Αθηνών, που θα εποπτεύεται από τον υπουργό Παιδείας και θα αναλάβει τη «διοίκηση, διαχείριση και συντήρηση του Ισλαμικού Τεμένους». Έπειτα, με τον Ν. 4014/2011 ολοκληρώθηκαν τα ζητήματα της επίμαχης έκτασης.
