Η πρακτική που χαρακτήρισε επί δεκαετίες την ελληνική αγορά ακινήτων – άλλο τίμημα στο συμβόλαιο, άλλο στην πράξη – μπαίνει οριστικά στο μικροσκόπιο.

Η απόφαση 848/2025 του Συμβουλίου της Επικρατείας επισημοποιεί αυτό που ήδη εφαρμόζει η ΑΑΔΕ: η φορολογική αλήθεια βρίσκεται στο τραπεζικό ίχνος, όχι στο συμβολαιογραφικό έγγραφο.

Η υπόθεση που έφτασε στο ΣτΕ ήταν χαρακτηριστική. Σε πώληση του 2008, δηλώθηκε τίμημα 383.815 ευρώ, αλλά οι τραπεζικοί λογαριασμοί έδειξαν ότι ο αγοραστής είχε καταβάλει συνολικά 650.000 ευρώ.

Η ΑΑΔΕ αναπροσάρμοσε τον φόρο μεταβίβασης και επέβαλε πρόστιμο για ανακριβή δήλωση· τα δικαστήρια επιβεβαίωσαν ότι η Φορολογική Διοίκηση δικαιούται να αγνοεί το συμβόλαιο όταν τα χρήματα «λένε» άλλη ιστορία.

Με τις σύγχρονες ηλεκτρονικές διασταυρώσεις, την πλήρη εικόνα των τραπεζικών κινήσεων και τις αυστηρές κυρώσεις για πληρωμές εκτός τραπεζικού συστήματος, το παλιό «κόλπο» της αναγραφής της αντικειμενικής αξίας έχει ουσιαστικά καταρρεύσει.

Πληρωμές που σπάζουν σε μικρά ποσά, μεταφορές μέσω συγγενών ή χρήση μετρητών για να «χαθεί» το ίχνος εντοπίζονται πλέον εύκολα.

Το μήνυμα της απόφασης είναι ξεκάθαρο: όταν το συμβόλαιο δεν συμφωνεί με την τράπεζα, η τράπεζα θεωρείται ότι λέει την αλήθεια.

Χιλιάδες παλαιά και νέα συμβόλαια ελέγχονται ήδη από την ΑΑΔΕ, με τις διαφορές τιμήματος να αποτελούν έναν από τους συχνότερους λόγους επανεξέτασης.

Σε μια αγορά που στηρίχθηκε για χρόνια στην απόκρυψη μέρους του τιμήματος, η νέα νομολογία δεν αφήνει πλέον περιθώρια: στις αγοραπωλησίες ακινήτων, δεν υπάρχουν «άλλα στα χαρτιά και άλλα στην πράξη» χωρίς φορολογικές συνέπειες.

      Ακολουθήστε μας και στο twitter!