«Φθείρουσιν ήθη χρηστά ομιλίαι κακαί», μας διδάσκει ο Απόστολος Παύλος (προς Κορινθίους 1, 15,33). Και κακές ήταν όλες οι προεκλογικές ομιλίες που εκφώνησε ο κ. Δημ. Κιούσης.
Το ΗΘΟΣ δεν είναι όρος αφηρημένος, ούτε πρέπει να αντιμετωπίζεται ως είδος πολυτελείας, σε μια εποχή που η οξύτητα των προβλημάτων και η πολυπλοκότητα των απαιτουμένων για την επίλυσή τους διεργασιών καταλήγει συχνά στο "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα".
Κι ο κ. Δ. Κιούσης αυτό έκανε: Αγίασε (τουλάχιστον, προσπάθησε ...) τα «μέσα» τα οποία χρησιμοποίησε κατά τον προεκλογικό του αγώνα. Όμως τα «μέσα» αυτά υπολείπονται του ζητούμενου πολιτικού ήθους, που ειδικά στις μέρες μας κι απ' το σύνολο πολιτικό σύστημα παίρνει τη μορφή ηθικής κρίσης.
Αντί, λοιπόν, να αντιπαλαίψει αυτήν την ηθική κρίση και την έλλειψη ήθους που η κεντρική πολιτική σκηνή εμφανίζει, την υπερτόνισε θέτοντας στο επίκεντρο τον εαυτό του.
Υπερτόνισε, δηλαδή, αυτό που κάθε πολίτης διαπιστώνει σε κάθε βήμα του, σε κάθε επαφή του με την τοπική εξουσία ή τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Τη στιγμή που η τοπική εξουσία κι ο δημόσιος τομέας πρέπει να είναι υπηρέτες των δημοτών.
Αναφέρθηκε, λοιπόν, στις ομιλίες του απαξιωτικά στην «προεκλογική δράση» του έτερου δημοτικού συνδυασμού, της «Πρωτοβουλίας Πολιτών Κορωπίου».
Και μίλησε για «καραγκιοζιλίκια» (εξαιρετική πολιτική έκφραση! Ντροπή), επειδή, είπε, η επικεφαλής και υποψήφια δήμαρχος του συνδυασμού αυτού φέρει το ίδιο επώνυμο με αυτόν!
Δηλαδή, κατά την άποψή του, όποιος έχει ίδιο επώνυμο με αυτόν πρέπει να ... αποκλεισθεί από τη θέση του επικεφαλής άλλου συνδυασμού! Μα, αυτή είναι η «λογική» της αυθαιρεσίας και των αποκλεισμών και δείχνουν άλλες πολιτικές νοοτροπίες, που προφανώς, ο κ. Δημ. Κιούσης υιοθετεί.
Μίλησε ακόμα και για «μεθόδους» που, υποτίθεται, χρησιμοποιήθηκαν απ' την Πρωτοβουλία Πολιτών Κορωπίου για την προσέλκυση ψηφοφόρων και ουδείς γνωρίζει το τι ακριβώς υπονοούσε. Ευσχήμως όμως απέκρυψε τους εκβιασμούς που δέχθηκαν υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι της ΠΠΚ από εν ενεργεία δημοτικούς συμβούλους –και υποψήφιους για τις εκλογές- του, με αποτέλεσμα να αποχωρήσουν απ' τον συνδυασμό της ΠΠΚ.
Ή, ακόμα, στην «αποκαθήλωση» αφισών της ΠΠΚ στο Κίτσι που γνωστοποιούσαν την ομιλία της Αθηνάς Κιούση στον οικισμό. Σε ποιες «μεθόδους», λοιπόν, αναφερόταν;
Ως υποκρισία χαρακτηρίζεται η προσπάθεια κάποιου να αποκρύψει τον πραγματικό του εαυτό και να παρουσιάσει μια ψεύτικη εικόνα για τις ιδέες, τα αισθήματα και τις προθέσεις του (βλ. λεξικό Μπαμπινιώτη).
Και είναι υποκρισία η αναφορά του κ. Δημ. Κιούση σε «μάχες που έδωσε η δημοτική ομάδα» επιμερίζοντάς τες σε έξι(6) το αριθμό (για τα Δημοτικά Οικονομικά, για την εξασφάλιση χρηματοδότησης πολλών σημαντικών έργων που εγκρίθηκαν προσφάτως, για δημιουργία νέων θεσμών (περιβαλλοντικούς, μαζικού αθλητισμού, ψυχαγωγίας και πολιτισμού, τουριστικής προβολής), και για τη «διάσωση της ιστορικής μνήμης».
Και είπε ψέματα για όλα:
1) Δεν εξήγησε γιατί, πριν από ένα μήνα, η «δημοτική ομάδα» του αποφάσισε να συνάψει δάνειο 2,5 εκ. ΕΥΡΩ, χωρίς να ενημερώσει για το πού θα χρησιμοποιηθεί τα δάνειο αυτό.
2) Δεν εξήγησε ότι αν δεν είχαν ενταχθεί σε προγράμματα τα «σημαντικά αυτά έργα» απ' την προηγούμενη δημοτική αρχή, ΟΥΔΕΜΙΑ χρηματοδότηση θα μπορούσε να εξασφαλισθεί κι απ' οποιονδήποτε.
3) Δεν εξήγησε γιατί ο σημαντικότατος θεσμός, προβλεπόμενος απ' τον «Καλλικράτη», έχει καταργηθεί με ευθύνη της «δημοτικής του ομάδας» και αναφέρομαι στον Συμπαραστάτη του Δημότη.
4) Δεν εξήγησε το πώς μπορεί να συμβάλει στη διάσωση της Ιστορικής Μνήμης ο εποχιακός κιτς στολισμός των χώρων τόσον του Ηρώου πεσόντων (πλατεία Ανάληψης) όσο και του Μνημείου της 8/9 Οκτ 1944. Αλλά και η μετατροπή του Ηρώου σε ανέλεγκτο πάρκινγκ (βλ. Φωτο 1 και 2)!
Για όλα όσα ανέφερε είπε ψέματα ή μισή αλήθεια, που είναι χειρότερη απ' το ψέμα. Είναι Γκαιμπελισμός. Και όλοι σχεδόν οι ισχυρισμοί του εμπεριείχαν ψεύδη και υποκρισία.
Άραγε σε ποιους απευθυνόταν ο κ. Δημ. Κιούσης λέγοντας όσα είπε πιο πάνω σχολιάσαμε; Προφανώς σε συγκεντρωμένους και πολιτικά ανώριμους πολίτες. Πολίτες που δεν διαθέτουν πολιτική σκέψη και βούληση. Και επηρεάζονται άμεσα από τον θόρυβο, τον όγκο των συγκεντρώσεων και τις όμορφες υποσχέσεις.
Σ' αυτούς, τους πολιτικά ανώριμους πολίτες, απευθύνονται τα μεγάφωνα, τα φέϊγ βολάν, τα συνθήματα και αυτούς προσπαθούν να εντυπωσιάσουν όλα αυτά τα επικοινωνιακά τεχνάσματα.
Όμως όλα αυτά είναι στοιχεία μεθόδων που ενεργοποιούν την πολιτική απάτη. Και έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται απ' τον κόσμο.
Διότι απάτη υπάρχει όταν κάποιος, είτε παριστάνει στον άλλο ψεύτικα γεγονότα για αληθινά, είτε του κρύβει τα αληθινά με σκοπό να τον παραπλανήσει.
Αντίθετα, απάτη δεν υπάρχει στις περιπτώσεις εκείνες που προηγείται το γραμματικό μόριο "ΘΑ", δηλαδή υπόσχεση. Επειδή, ακριβώς, οι υποσχέσεις δεν αποτελούν γεγονότα και η εκτίμηση του αν θα τηρηθούν ή όχι εναπόκειται στην ωριμότητα και την εξυπνάδα αυτών που τις δέχονται.
Η πολιτική απάτη, λοιπόν, έχει όλα τα στοιχεία της κοινής απάτης, που το άρθρο 386 του Ποινικού Κώδικα καταγράφει. Γι' αυτό και η προεκλογική δημοκοπία (όπως αυτή του κ. Δημ. Κιούση) απευθύνεται στους πολιτικά αφελείς πολίτες.
Νομίζω, κλείνοντας, πως είναι περιττό να επισημάνουμε ότι η Αλήθεια εξ αντικειμένου εμπεριέχεται στην Ηθική ενώ το Ψέμα απέχει αυτής παρασάγγας.
Πρέπει, λοιπόν, κάποια στιγμή να βρούμε τη δύναμη και να πούμε ένα βροντερό ΟΧΙ στα πολιτικά ψεύδη που προσβάλουν τη νοημοσύνη μας και, παράλληλα, ένα μεγάλο ΝΑΙ σ' αυτούς που διαθέτουν τη βούληση, τα προσόντα και τις προϋποθέσεις ώστε να επιλύσουν τα πραγματικά και φλέγοντα προβλήματα του τόπου μας.
Ας αντισταθούμε επιτέλους σ' αυτό που κοινά λέγεται "παραμύθιασμα" κι ας αποδείξουμε ότι πλέον είμαστε σκεπτόμενοι και ενεργοί πολίτες.
(*) Είναι Ταξίαρχος Π.Α.(ε.α.), ιστορικός ερευνητής και συγγραφέας. Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος της Πρωτοβουλίας Πολιτών Κορωπίου
