Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα ύστερα από προσφυγή πολίτη για απαγόρευση οικοδόμησης και εκμετάλλευσης στο οικόπεδό του στο Μαραθώνα.
Πρόκειται για τον Σπυρίδωνα Βάρφη ο οποίος τον Ιούλιο του 2008 υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών καθώς του είχε απαγορευθεί η οικοδόμηση και η εκμετάλλευση του οικοπέδου του στην περιοχή Καλτέτζι του Μαραθώνα.
Συγκεκριμένα, ο κ. Βάρφης απέκτησε το οικόπεδο των 5090, 25 τ.μ. το Νοέμβριο του 1986 στην τοποθεσία Καλτέτζι στο Μαραθώνα. Τότε, ο δικηγόρος που έλεγξε τον τίτλο, διαπίστωσε ότι η γη ήταν στα όρια του οικισμού. Στις 26 Αυγούστου 1988, το Δημόσιο εξέδωσε προεδρικό διάταγμα για την ίδρυση ζωνών προστασίας του Πεντελικού όρους και η γη του κ. Βάρφη περιλαμβανόταν στη ζώνη προστασίας Α, όπου μόνο η κατασκευή κτιρίων για αναψυχή και αθλητισμό, καθώς και ορεινά καταφύγια επιτρεπόταν να χτισθούν.
Τον Σεπτέμβριο 2004, ο κ. Βάρφης υπέβαλε αίτημα στη Νομαρχία Ανατολικής Αττικής για άρση των περιορισμών στη γη του, ισχυριζόμενος παραβιάσεις σε άρθρα και ότι η γη του ήταν οικοδομήσιμη. Επισήμανε ακόμα, ότι η απόφαση κατέστησε άχρηστη τη γη του και χωρίς να του δοθεί αποζημίωση. Υποστήριξε, επίσης, ότι ήταν από λάθος ότι η διοίκηση είχε συμπεριληφθεί στη ζώνη προστασίας Α και ζήτησε ως αποζημίωση 500.000 ευρώ.
Η πολιτεία όμως δεν απάντησε εντός τριών μηνών, και ο κ. Βάρφης στο Δεκέμβριο του 2004 προσέφυγε στο ΣτΕ για ακύρωση. Το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και έκρινε ότι το επιχείρημα ήταν αόριστο και αβάσιμο. Τέλος, έκρινε ότι δεν υπήρξε παραβίαση της αρχής της ισότητας, δεδομένου ότι οι ιδιοκτήτες των δύο ομόρων οικοπέδων είχαν χτίσει πάνω τους πριν από το 1988, πριν δηλαδή την καθιέρωση των ζωνών προστασίας του Πεντελικού όρους.
Τελικά ο κ. Βάρφης στράφηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο και τον δικαίωσε.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επισημαίνει ότι είχε το δικαίωμα να χτίσει το 1986 καθώς και το ότι η αιτιολογία που δόθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας να απορρίψει την προσφυγή του διακρίνεται από ιδιαίτερη αυστηρότητα της. Ακόμα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τον δικαίωσε και οικονομικά καθώς όρισε και χρηματικό ποσό για ηθική βλάβη, το ποσό είχε ζητήσει ο αιτών ήταν 100.000 ευρώ.
Δείτε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ΕΔΩ
