Η έλλειψη ευκινησίας σε δύσκολες και μη καιρικές συνθήκες οδηγεί σε σπατάλη δυνάμεων της Ελληνικής Αστυνομίας, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για την ασφάλεια των πολιτών αλλά και για την εξουθένωση του αστυνομικού προσωπικού.
Αρκούσε μια ανακοίνωση της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Νοτιοανατολικής Αττικής για να γίνουν κατανοητοί οι βραδύτατοι ρυθμοί με ους οποίους λειτουργούν οι επικεφαλής της ΕΛ.ΑΣ., με δεδομένο μάλιστα ότι δεν υπάρχει και περίσσευμα δυνάμεων και μέσων.
Υπάρχει λοιπόν – και ορθώς – διαταγή της Ελληνικής Αστυνομίας, στελέχη της να συμβάλουν με οχήματα στην περιφρούρηση όλων των περιοχών για την αποτροπή εκδήλωσης πυρκαγιών.
Οι αστυνομικές αυτές περιπολίες έχουν ουσία όταν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εκδήλωσης πυρκαγιάς, όταν δηλαδή μια περιοχή βρίσκεται, σύμφωνα με τον Ημερήσιο Xάρτη Πρόβλεψης Κινδύνου Πυρκαγιάς της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, στα επίπεδα 3, 4 και 5 (δηλαδή στις κατηγορίες κινδύνου υψηλή, πολύ υψηλή και κατάσταση συναγερμού με τα χρώματα κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο).
Μόνο που την Τετάρτη (8/9) και την Πέμπτη (9/9) σε ολόκληρη την Αττική με βάση τον ίδιο χάρτη τα επίπεδα βρίσκονταν σε κατάσταση δύο δηλαδή μέση με χρώμα γαλάζιο.
Παρά ταύτα η διαταγή της ΕΛ.ΑΣ. συνέχιζε να ισχύει αφού δεν βρέθηκε κάποιος να τη διαφοροποιήσει ώστε οι δυνάμεις και τα οχήματα να αποδεσμευθούν και να χρησιμοποιηθούν σε άλλες αποστολές.
Το αποτέλεσμα είναι να χάνονται εργατοώρες αστυνομικών οι οποίοι είτε θα μπορούσαν να ξεκουραστούν είτε να χρησιμοποιηθούν αλλού ενώ, παράλληλα, αποδυναμώνονται και οι υπηρεσίες που ήδη δεν διαθέτουν το απαιτούμενο προσωπικό.
Αυτός είναι και ο λόγος που η ΕΑΥΝΑΑ θέτει το θέμα τονίζοντας πως «αντιλαμβανόμαστε ότι οι μνήμες από τις καταστροφικές φωτιές που κατέκαψαν κυρίως Βόρεια Εύβοια, Αττική, Ηλεία και Λακωνία είναι ακόμα νωπές και χωρίς να έχουμε την πρόθεση να εμπλεκόμαστε στον επιχειρησιακό σχεδιασμό, θεωρούμε πως καλό θα ήταν να αποφεύγεται η εξουθένωση του αστυνομικού προσωπικού, ειδικά όταν δεν συντρέχουν λόγοι», για να καταλήξει με νόημα: «Μην καιγόμαστε στο χυλό και φυσάμε και το γιαούρτι».
