Ένα ιδιαίτερο θεατρικό έργο, ο θεατρικός μονόλογος «Γιατί μαμά» μιας από τις πλέον εαξιόλογες νέες ελληνίδες συγγραφείς, της Τζωρτζίνας Τζήλιου, παρουσιάζεται στις 9 το βράδυ της Τρίτης (21/6) στο αμφιθέατρο του Δημοτικού Σχολείου Αγίας Μαρίνας, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την οικογένεια η οποία τη Δευτέρα 13 Ιουνίου έχασε το σπίτι της από μια πυρκαγιά στο Κίτσι.
Για την ενίσχυση της οικογένειας θα υπάρχει εισιτήριο 5 ευρώ και τα έσοδα από την παράσταση θα διατεθούν για να ξαναμπορέσουν οι άνθρωποι να ξανασταθούν στα πόδια τους.
Οι οργανωτές της παράστασης επισημαίνουν ότι αυτή είναι ακατάλληλη για ανηλίκους δεδομένου ότι περιέχει σκηνές έντασης δύσκολα διαχειρίσιμες από την παιδική ιδιοσυγκρασία και ψυχοσύνθεση έστω κι αν δεν περιέχει βωμολοχίες.
Τον μονόλογο σκηνοθετεί ο Αριστοτέλης Μαγουλάς και τον ρόλο ερμηνεύει η Λίζυ Ξανθοπούλου.
Η σκηνογραφία – ενδυματολογία είναι της Μαρίζας Κλαουδάτου, η video art των Γιώργου Συμεωνίδη και Αρτέμιδας Σταθάκου, οι φωτογραφίες των Γεωργίας Σιέττου και Στέλιου Δανιήλ και η μoυσική σύνθεση – sound design του Νικόλα Καρίμαλη (Razastarr).
Όπως επισημαίνει ο σκηνοθέτης Αριστοτέλης Μαγουλάς, πρόκειται για «ένα έργο σκληρό, που δε φοβάται να πει την αλήθεια. Ένα μονόπρακτο μπουφονικής αισθητικής που διαπραγματεύεται την πολυπλοκότητα των δεσμών της σχέσης «μάνας- παιδιού» στη σύγχρονη πραγματικότητα, σαν μονόλογος του ίδιου μας του υποσυνειδήτου, που σε συγκλονίζει. Το έργο ξεσπάει μέσα από το δυναμικό χαρακτήρα της Αλίκης, με τα δεκάδες ερωτηματικά της, κι έρχεται όχι μόνο να αντικρούσειαλλά και να αντιμετωπίσει θέματα όπως: ο μητρικός απογαλακτισμός, η ηθική της αγωγής των παιδιών, η φιλοσοφία της αναπαραγωγής, η φθορά του χρόνου.
Ως προς τη σκηνοθετική γραμμή που ακολούθησα, βασίστηκα κυρίως στις τεχνικές του physical theatre, ώστε αρχικά να συσσωρευτεί κι έπειτα να αποδοθεί ολοκληρωτικά η δυναμική ενέργεια της αλήθειας που εξέλαβα από το έργο αυτό.
Επέλεξα ένα μοτίβο στο οποίο οι θεατές καλούνται να βιώσουν τα γεγονότα μαζί με τον χαρακτήρα, να τον αφουγκραστούν. Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς: τη συγγραφέα του έργου Τζωρτζίνα Τζήλιου, μία από τις πιο αξιόλογες νέες ελληνίδες συγγραφείς την οποία εκτιμώ, που με ενέπνευσε με το έργο της, τη Λίζυ Ξανθοπούλου για την εμπιστοσύνη της, μια διαπεραστική ηθοποιό με ώριμη ερμηνεία που έχει τη δύναμη να σου κόβει την ανάσα, το Νικόλα Καρίμαλη και τη Μαρίζα Κλαουδάτου, που ήταν βασικοί παράγοντες, ο καθένας με τη δική του μοναδική αισθητική προσέγγιση, στη σύνθεση αλλά και την ολοκλήρωση της παράστασης αυτής».
