
Μπορεί το σύμπαν να μην έχει συνωμοτήσει σε βάρος των κατοίκων και των εργαζομένων στην ανατολική - νοτιοανατολική Αττική, όμως δεν μπορεί να πει κανείς το ίδιο και για τις ελεγχόμενες από τον ΣΥΡΙΖΑ, κυβέρνηση και διοίκηση της Περιφέρειας Αττικής.
Εδώ και καιρό υπάρχει μια... κινητικότητα σε βάρος των ανθρώπων της συγκεκριμένης περιοχής της χώρας και βέβαια κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει το γιατί.
Ίσως οι κυβερνητικοί και αυτοδιοικητικοί παράγοντες της κυβερνώσας παράταξης να ασπάζονται την άποψη ότι η ανατολική Αττική ήταν και πρέπει να παραμείνει η... πίσω αυλή της Αθήνας η οποία πρέπει να είναι υποβαθμισμένη θυμίζοντας εκείνες τις αυλές στο πίσω μέρος των σπιτιών που είναι γεμάτες με κάθε λογής σκουπίδια και άχρηστα αντικείμενα.
Το πρώτα χαρακτηριστικά παραδείγματα της αντίληψης αυτής είναι ο τρόπος με τον οποίο δεν υλοποιούνται έργα όπως η επέκταση του προαστιακού μέχρι το Λαύριο και τη Ραφήνα που θα δώσει ανάσα σε χιλιάδες πολίτες που ζουν και εργάζονται στις ευρύτερες περιοχές και βέβαια θα αναβαθμιστούν κάθετα και οι συγκοινωνίες προς τα δύο αυτά λιμάνια της ανατολικής Αττικής.
Το δεύτερο μη γενόμενο είναι ο περιφερειακός σχεδιασμός διαχείρισης απορριμμάτων ο οποίος καθυστερεί διαρκώς δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας όχι μόνο για ολόκληρη την Αθήνα αλλά και για την.. πίσω αυλή της αφού καθίσταται ολοένα και πιο επιτακτικό το ενδεχόμενο να δημιουργηθούν πλήθος χωματερών (σύγχρονων είναι η αλήθεια) σε περιοχές της ανατ. Αττικής για να δεχθούν τα σκουπίδια 4 εκατομμυρίων πολιτών της πρωτεύουσας.
Τα όσα προσπάθησε η διοίκηση της Περιφέρειας Αττικής και του ΕΔΣΝΑ να “περάσουν” μέσα στο κατακαλόκαιρο με τη δημιουργία χωματερών σε λατομεία του Κορωπίου, χωρίς καν να ερωτηθεί ή έστω να ενημερωθεί η τοπική δημοτική αρχή, είναι ενδεικτικά των κυβερνητικών προθέσεων.
Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί και ο αποκλεισμός της ανατολικής Αττικής – των πλείστων περιοχών της – από το ΚΕΛ της Ψυτάλλειας αφού υπερίσχυσαν οι επιθυμίες των Πειραιωτών οι οποίες έμοιαζαν πιο ισχυρές δεδομένων και των πολιτικών δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογικές περιφέρειες του πρώτου λιμανιού της χώρας.
Χρησιμοποιώντας την ίδια τακτική η κα Δούρου έχει βάλει στον πάγο τον αντιπεριφερειάρχη Αν. Αττικής Πέτρο Φιλίππου με αποτέλεσμα αυτός να πασχίζει μόνος του να περισώσει την τιμή της διοίκησης της Περιφέρειας στην περιοχή του.
Δεν είναι τυχαίο, στο πλαίσιο αυτό, ότι ο κ. Φιλίππου ξημεροβραδιαζόταν στην πρόσφατη πυρκαγιά στη βορειοανατολική Αττική (περιοχές Ωρωπού, Καπανδριτίου και Γραμματικού) την ίδια ώρα που η περιφερειάρχης ήταν εξαφανισμένη και περιορίστηκε, εκ των υστέρων, να προβεί σε δηλώσεις καταδικάζοντας... τιτιβίσματα και όλους όσοι, απλώς, επεσήμαναν την απουσία της.
Και βέβαια η λίστα της αδιαφορίας (κάποιοι την αποκαλούν εκδικητικότητα, ίσως υπερβάλλοντας λίγο) των στελεχών – αυτοδιοικητικών και κυβερνητικών – του ΣΥΡΙΖΑ δεν τελειώνει στα παραπάνω.
Δύο περιστατικά του τελευταίου δεκαημέρου έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι... κάτι τρέχει. Το πρώτο είναι ο τρόπος με τον οποίο ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας αγνόησε τις ομάδες πολιτικής προστασίας των δήμων των Μεσογείων και μάλιστα σε μια εκδήλωση που είχε να κάνει με τη μνήμη ενός μέλους τους.
Του εθελοντή πυροσβέστη Βασίλη Φιλίππου που έχασε τη ζωή του στη μεγάλη πυρκαγιά, το καλοκαίρι του 2007, στο Πάνειο Όρος. Ο κ. Τόσκας έφερε ως παράδειγμα σοβαρότητας και οργάνωσης τέτοιων ομάδων τον Δήμο Πεντέλης και όχι το Κορωπί ή τον Σαρωνικό ή το Μαρκόπουλο ή τα Σπάτα – Αρτέμιδα. Δεν ήξερε ή δεν ήθελε να πει καλό λόγο, είναι το ερώτημα που πλανάται στην περιοχή;
Το δεύτερο περιστατικό είναι η επιστολή της περιφερειάρχου Ρένας Δούρου προς τον δήμαρχο Μαρκοπούλου Σωτήρη Μεθενίτη στην οποία προσπάθησε να τον εκθέσει πολιτικά με αφορμή την αποκατάσταση του πολιτιστικού κέντρου της πόλης.
Μια επιστολή όμως η οποία της γύρισε μπούμερανγκ αφενός διότι ο κ. Μεθενίτης αντέδρασε ακαριαία καταλογίζοντας τα μύρια όσα στην κα Δούρου, αφετέρου διότι στο πλευρό του στάθηκε ολόκληρη η ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας) δίνοντας παράλληλα τη δυνατότητα και στον τέως περιφερειάρχη Γιάννη Σγουρό να ξεσπαθώσει, για μιαν ακόμη φορά, κατά της διαδόχου του.
Εντυπωσιακό τέλος είναι ότι οι έξι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και ο ένας των ΑΝΕΛ, δεν δείχνουν διατεθειμένοι να σταθούν στο πλευρό των πολιτών που τους εξέλεξαν, αφού μοιάζουν... χαμένοι στη μετάφραση των εσωκομματικών ερίδων τους προκειμένου να περισωθούν πολιτικά ενόψει των εθνικών εκλογών όποτε κι αν αυτές διεξαχθούν.
Όλα τα παραπάνω δημιουργούν μια βαριά ατμόσφαιρα στις σχέσεις των πολιτών της ανατολικής Αττικής και των εκπροσώπων τους τόσο με την κυβέρνηση όσο και με τη διοίκηση της Περιφέρειας, γεγονός που δημιουργεί αβεβαιότητα αλλά και προβληματισμό για το πώς είναι δυνατόν να εξελιχθεί η σχέση των δύο... πλευρών!
Το ερώτημα πώς θα αντιδράσει κυβέρνηση και διοίκηση της Περιφέρειας στο ότι οι τοπικοί άρχοντες δεν δείχνουν διατεθειμένοι να συμβιβαστούν με την “αδιαφορία” του κεντρικού κράτους απέναντι στους πολίτες τους, ελπίζουν όλοι ότι δεν απαντηθεί με το χειρότερο δυνατό σενάριο που είναι ο αποκλεισμός της ανατ. Αττικής από την όποια προσπάθεια βελτίωσης της καθημερινότητας κατοίκων και εργαζομένων σε αυτήν.
























