Σε μια συγκυρία όπου η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ εξακολουθεί να παράγει πολιτικούς κραδασμούς, η στάση του βουλευτή Αν. Αττικής και τ. υπουργού, Μάκη Βορίδη ερμηνεύεται όλο και περισσότερο ως μια συνειδητή προσπάθεια αποσείσεως πολιτικών ευθυνών με φόντο και το εκλογικό του μέλλον.

Η επιμονή του σε μια γραμμή συνολικής αμφισβήτησης των δικογραφιών, σε συνδυασμό με την υποβάθμιση των παραιτήσεων που ήδη έχουν σημειωθεί, συνθέτουν μια στρατηγική άμυνας που υπερβαίνει την απλή νομική επιχειρηματολογία και εισέρχεται καθαρά στο πεδίο της πολιτικής αυτοπροστασίας.

Μιλώντας στο Direct του ProtoThema και τον Γιώργο Ευγενίδη, ο τ. υπουργός περιέγραψε τον εαυτό του ως εγκλωβισμένο σε ένα «ηθικό και πολιτικό δίλημμα» σχετικά με το αν θα στηρίξει τις άρσεις ασυλίας βουλευτών. Ωστόσο, πίσω από τη ρητορική περί διλήμματος, διαφαίνεται μια σαφής επιλογή: η αποδόμηση της ίδιας της διαδικασίας, καθώς χαρακτήρισε τις σχετικές δικογραφίες «παντελώς νομικά αστήρικτες».

Αμφισβήτηση ερευνών και υποβάθμιση πολιτικών συνεπειών

Η στάση αυτή έρχεται σε αντίθεση με το πολιτικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί, όπου η διαβίβαση δικογραφιών –μεταξύ άλλων και από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία– έχει ήδη οδηγήσει σε παραιτήσεις κυβερνητικών στελεχών.

Ο κ. Βορίδης, αντί να αναγνωρίσει το πολιτικό βάρος των εξελίξεων, επιλέγει να τις χαρακτηρίσει «υπερβολικές», κάνοντας λόγο για «αυτοματοποιημένες» αντιδράσεις χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο.

Ιδιαίτερα ενδεικτική είναι η επιμονή του να μεταθέτει το βάρος της συζήτησης στους επικριτές του, ζητώντας να του υποδειχθεί «ποια ήταν η παράνομη συμπεριφορά» του και αν «υπάρχει ζημία του Δημοσίου».

Με τον τρόπο αυτό, αποφεύγει να απαντήσει στο βασικό πολιτικό ερώτημα που τίθεται: κατά πόσο οι επιλογές και οι χειρισμοί του συνδέονται με ένα σύστημα διαχείρισης επιδοτήσεων που τελεί υπό διερεύνηση.

Μετατόπιση συζήτησης και θεσμικά επιχειρήματα άμυνας

Την ίδια στιγμή, επιχειρεί να υποβαθμίσει τη σημασία των παραιτήσεων, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος παραιτήθηκε όταν το όνομά του συμπεριλήφθηκε στην πρώτη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Αν και επικαλέστηκε λόγους θεσμικής ευαισθησίας, η μετέπειτα στάση του –που αμφισβητεί συλλήβδην το περιεχόμενο των ερευνών– δημιουργεί αντιφάσεις που δύσκολα περνούν απαρατήρητες.

Παράλληλα, επενδύει σε ένα επιχείρημα θεσμικού κινδύνου, προειδοποιώντας ότι η αποδοχή αιτημάτων άρσης ασυλίας θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο.

Ωστόσο, η προσέγγιση αυτή μετατοπίζει τη συζήτηση από την ουσία των ερευνών στη διαδικασία, ενισχύοντας την εντύπωση ότι προτεραιότητα δεν είναι η διαλεύκανση της υπόθεσης, αλλά η αποφυγή των συνεπειών της.

Αντίστοιχα, αν και δηλώνει ότι η κριτική προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν συνιστά απαξίωση, η συνολική του επιχειρηματολογία οδηγεί σε μια έμμεση αποδυνάμωση του κύρους της, σε μια υπόθεση που ξεπερνά τα στενά εθνικά όρια.

Σε πολιτικό επίπεδο, ο κ. Βορίδης απορρίπτει τα σενάρια εσωτερικών τριγμών, την ώρα που οι εξελίξεις δείχνουν το αντίθετο, ενώ ανοίγει συζήτηση για «κοσμογονικές μεταρρυθμίσεις». Μια συζήτηση που, ωστόσο, μοιάζει να λειτουργεί περισσότερο ως αντιπερισπασμός απέναντι στην πίεση της επικαιρότητας.

Εν τέλει, η παρέμβαση Βορίδη αποτυπώνει ένα γνώριμο μοτίβο πολιτικής διαχείρισης κρίσεων: άρνηση, αμφισβήτηση και μετατόπιση της συζήτησης.

Μόνο που, στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ, το ερώτημα δεν είναι αν αυτή η στρατηγική μπορεί να περιορίσει τις άμεσες πολιτικές απώλειες, αλλά αν μπορεί να αντέξει απέναντι σε μια υπόθεση που παραμένει ανοιχτή και υπό διερεύνηση.

Παρακολουθείστε παρακάτω ολόκληρη τη συνέντευξη του Μάκη Βορίδη στον δημοσιογράφο Γιώργο Ευγενίδη: