Δύο πανό, πάνω στα οποία οι συμμαθητές του, αποχαιρετούν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο, τον 16χρονο Γιώργο, βρίσκομαι στο συρμάτινο κιγκλίδωμα που σκαρφάλωσε το παλικαράκι για να περάσει στην αιωνιότητα.
Δίπλα στα δύο πανό υπάρχουν επίσης πολλά κεριά αλλά και λουλούδια και σημειώματα με τα οποία οι συνομήλικοι του Γιώργου εκφράζουν τη θλίψη αλλά και την απορία τους για την εξέλιξη που κανείς δεν περίμενε, ούτε καν μπορούσε να φανταστεί.
Στην κηδεία του Γιώργου, το μεσημέρι της Τετάρτης, ήταν παρόντες όλοι οι συμμαθητές και οι καθηγητές του Γιώργου.
Τα παιδιά προσπαθούσαν ακόμη κι εκείνη την ύστατη στιγμή του αποχαιρετισμού να κατανοήσουν τί είχε συμβεί.
Έμαθαν με τον πλέον τραγικό τρόπο, τα τελευταία εικοσιτετράωρα, την αξία της ζωής και πώς κάποια «παιχνίδια» του μυαλού μπορούν να κόψουν τόσο πρόωρα το νήμα της.
Στην ηλικία των 15 και των 16χρόνων ο θάνατος φαντάζει κάτι τόσο μακρινό, τόσο άγνωστο. Όμως τα παιδιά αυτά τον βίωσαν μέσα από την τραγωδία του συμμαθητή τους.
Και γέμισαν δυο ολόκληρα πανό με λέξεις πόνου, αποχαιρετισμού, απορίας, αγάπης δείχνοντας ότι ωρίμασαν ξαφνικά.
Ο θάνατος του Γιώργου θα τους συνοδεύει σε όλη τη ζωή τους. Δεν θα ξεφτίσει η μνήμη της τραγωδίας όσα χρόνια κι αν περάσουν. Και ύστερα από δεκαετίες να συναντιούνται, η τραγωδία του Γιώργου θα είναι ο κοινός παρονομαστής της κάθε σχολικής μνήμης τους.
Ίσως γι' αυτό και μια συγκεκριμένη φράση της καθηγήτριας που εκφώνησε τον επικήδειο εκ μέρους του εκπαιδευτικού προσωπικού του 2ου Λυκείου Γέρακα, ήταν η πλέον συγκλονιστική: «Ο Γιώργος μας έκανε να υποκλιθούμε στη ζωή»!
Διαβάστε σχετικά: «Που πας ψυχούλα μου»: Ανείπωτος πόνος στην κηδεία του 16χρονου στον Γέρακα!
Το «αστέρι που έσβησε» και ο βουβός θρήνος των συμμαθητών του 16χρονου αυτόχειρα!
