
Σφοδρή κριτική στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης εξαπέλυσαν οι πρώην πρωθυπουργοί Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής, κατά την παρουσίαση του βιβλίου του δημοσιογράφου Σταύρου Λυγερού «Οι αθέατες όψεις του πολέμου στην Ουκρανία».
Ο Αντώνης Σαμαράς κατηγόρησε την κυβέρνηση για «υπερβάλλοντα ζήλο» στήριξης προς την Ουκρανία και τον Ζελένσκι, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα μετατράπηκε σε «κλακαδόρο του συρμού».
Τόνισε πως η Αθήνα όφειλε να καταδικάσει μεν τη ρωσική εισβολή, αλλά ταυτόχρονα να καταγγείλει την παράνομη τουρκική παρουσία στην Κύπρο – κάτι που, όπως είπε, δεν συνέβη ποτέ.
«Δεν έχουμε ήρεμα νερά επειδή η Τουρκία δεν μας απειλεί, αλλά επειδή εμείς δεν αντιδρούμε», δήλωσε χαρακτηριστικά, κατηγορώντας την Άγκυρα για συστηματική παραβίαση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων: από την ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου έως το ψάρεμα έξω από την Κάρυστο και την Κάσο.
Κατήγγειλε μάλιστα ότι η Τουρκία «ανάρτησε στην UNESCO δικό της χάρτη, που καπελώνει το μισό Αιγαίο», ενώ εξέφρασε απορία γιατί ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός της Ελλάδας δεν έχει ακόμη κατατεθεί στην Ε.Ε.
Αιχμές άφησε και για την «πολιτική των ήρεμων νερών» λέγοντας πως οι συμφωνίες φιλίας με χώρες που σε απειλούν με casus belli δεν αποτελούν στρατηγική αλλά «περίσσευμα αφέλειας».
Κατάσταση «ομηρίας»
Στο ίδιο πνεύμα και ο Κώστας Καραμανλής προειδοποίησε πως η Ελλάδα κινδυνεύει να βρεθεί σε κατάσταση «ομηρίας» από την Τουρκία, όπου «τίποτα δεν θα μπορεί να συμβεί χωρίς την έγκρισή της».
Κάλεσε την κυβέρνηση να αναδεικνύει σταθερά τον «αναθεωρητισμό, την επιθετικότητα και τον αποσταθεροποιητικό ρόλο» της Άγκυρας, αντί να συντηρεί μια ωραιοποιημένη εικόνα, που αποπροσανατολίζει συμμάχους και εταίρους.
«Στην καρδιά του Αιγαίου είναι αδιανόητο να υπονοείται ότι άλλη χώρα μπορεί να έχει κυριαρχικά δικαιώματα», ανέφερε, με αφορμή τη δημιουργία θαλάσσιων πάρκων.
Παράλληλα, προειδοποίησε πως η συμμετοχή της Τουρκίας στη νέα αμυντική αρχιτεκτονική της Ε.Ε. θα συνιστούσε «βαθιά υποκρισία» και θα ακύρωνε κάθε ενδεχόμενη στήριξη προς την Ελλάδα.
Ο πρώην πρωθυπουργός έκλεισε με τη διαπίστωση ότι η παράταση του πολέμου στην Ουκρανία ζημίωσε το Κίεβο και την Ευρώπη, κάνοντας λόγο για «στρατηγική ήττα της συλλογικής Δύσης».
























