Το βράδυ της Τετάρτης 21 Ιανουαρίου 2026 το Κορωπί βίωσε σκηνές που θύμιζαν περισσότερο φυσική καταστροφή παρά μια «συνηθισμένη» κακοκαιρία.
Από τις 8 έως και μετά τα μεσάνυχτα, η βροχόπτωση εντάθηκε ραγδαία, με αποτέλεσμα ολόκληρος ο Δήμος Κρωπίας – από τον αστικό ιστό έως τους γύρω οικισμούς – να βρεθεί αντιμέτωπος με εικόνες χάους.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, στην περιοχή καταγράφηκαν 126,6 χιλιοστά βροχής μέσα σε μία μόνο ημέρα, με το μεγαλύτερο όγκο νερού να πέφτει ακριβώς τις κρίσιμες ώρες μεταξύ 20:00 και 24:00.
Η πόλη σε κατάσταση ασφυξίας
Μέσα σε ελάχιστο χρόνο, δρόμοι μετατράπηκαν σε ορμητικούς χειμάρρους, γειτονιές αποκόπηκαν, οδηγοί εγκλωβίστηκαν στα οχήματά τους και κάτοικοι προσπαθούσαν να καταλάβουν ποιοι δρόμοι ήταν ακόμη προσβάσιμοι.
Στην Αγία Μαρίνα, το ρέμα του Ξερέα φούσκωσε επικίνδυνα, ενώ οι δρόμοι από το Κίτσι προς τη λεωφόρο περνούσαν πλέον από ιρλανδικές διαβάσεις, με το νερό να καθιστά κάθε διέλευση ριψοκίνδυνη.
Στην περιοχή Βάρης – Κορωπίου χρειάστηκε να επέμβει όχημα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λαυρίου για απεγκλωβισμούς πολιτών από ακινητοποιημένα αυτοκίνητα, ενώ οι επιχειρήσεις διάσωσης κατά τη διάρκεια της νύχτας ήταν δεκάδες.
«Δεν μπορούσαμε να φύγουμε, δεν μπορούσαμε να σωθούμε»
Οι μαρτυρίες των πολιτών αποτυπώνουν με τον πιο ωμό τρόπο το μέγεθος της κατάστασης. Κάτοικοι ανέφεραν ότι εγκλωβίστηκαν στη Βάρη χωρίς δυνατότητα επιστροφής προς Κίτσι λόγω της πλήρους πλημμύρας της οδού Ευελπίδων.
Άλλοι περιέγραφαν την Ηρακλέους ως «ποτάμι», τη Βασιλέως Κωνσταντίνου με κάδους απορριμμάτων να παρασύρονται και το νερό να φτάνει σχεδόν στο καπό των αυτοκινήτων, ενώ μπροστά ακόμη και από το Δημαρχείο η εικόνα χαρακτηριζόταν «απερίγραπτη».
Δεν έλειψαν οι πικρές – αλλά αποκαλυπτικές – φράσεις, όπως ότι «στο 6ο Δημοτικό μόνο με φουσκωτό μπορείς να πας από την Αγία Μαρίνα».
Σοβαρά προβλήματα καταγράφηκαν σε δεκάδες σημεία του δήμου: στη Λεωφόρο Αγίας Μαρίνας, στη Βασιλέως Κωνσταντίνου, στη Φλέμινγκ, στη Λέσβου, στη Λεωφόρο Δημοσθένους, στην είσοδο της πόλης από Καρελλά, στον Άγιο Γεώργιο, στη Στρατηγού Μακρυγιάννη και σε πολλές ακόμη γειτονιές.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ζημιές δεν περιορίστηκαν σε δρόμους και οχήματα αλλά έφτασαν μέχρι σπίτια και καταστήματα.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκάλεσε περιστατικό στη διασταύρωση Νικολάου Κώνστα και Ισιδώρου Μωραΐτη, όπου γυναίκα παρασύρθηκε από τα νερά και σώθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή χάρη στην παρέμβαση της Πολιτικής Προστασίας, ενώ σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες λίγο έλειψε να υπάρξουν ανθρώπινες απώλειες.
Οι ίδιες οι αρχές παραδέχονται τη σοβαρότητα της κατάστασης
Την ίδια ώρα, ο ίδιος ο δήμαρχος Κρωπίας, Δημήτρης Κιούσης σε δηλώσεις του στο ΕΡΤNEWS, παραδεχόταν τη σοβαρότητα της κατάστασης, αναφέροντας μεγάλα προβλήματα στην παραλιακή στο ύψος της Λομβάρδας λόγω φερτών υλικών από το πρώην λατομείο Ζωΐτσα, στην Αγία Μαρίνα – Κορωπίου για τον ίδιο λόγο, καθώς και κλειστούς δρόμους όπως η Ηφαίστου στη ΒΙ.ΠΕ. και η Βασιλέως Κωνσταντίνου εξαιτίας συσσωρευμένων υδάτων, φερτών υλικών και ακινητοποιημένων οχημάτων.
Παράλληλα, υπήρχε ήδη συζήτηση για το ενδεχόμενο κλεισίματος των σχολείων, γεγονός που από μόνο του δείχνει το μέγεθος της διαταραχής στην καθημερινότητα της πόλης.
Όταν οι πολίτες προειδοποιούν – και κανείς δεν ακούει
Όμως το πιο ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι μόνο η ένταση της βροχής. Είναι το γεγονός ότι ένα τόσο μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας δεν μίλησε απλώς για «ακραίο καιρό», αλλά για επαναλαμβανόμενα και γνωστά προβλήματα.
Πολλοί κάτοικοι καταγγέλλουν ότι έχουν προειδοποιήσει επανειλημμένα για φραγμένα φρεάτια, για ρέματα που δεν καθαρίζονται, για σημεία που πλημμυρίζουν «πάντα με την πρώτη σοβαρή βροχή».
Άλλοι επισημαίνουν ότι αν είχαν ληφθεί έγκαιρα μέτρα, όπως το κλείσιμο ορισμένων κεντρικών οδών, ίσως να είχαν αποφευχθεί οι καταστροφές σε καταστήματα και περιουσίες.
Υπάρχουν ακόμη και μαρτυρίες για σπίτια που πλημμύρισαν επειδή, όπως λένε οι κάτοικοι, ρίχτηκαν χώματα και κλαδιά σε ρέματα αντί να καθαριστούν, με αποτέλεσμα το νερό να μην έχει διέξοδο.
Το Κορωπί είχε να ζήσει αντίστοιχη κακοκαιρία από το 1993. Ωστόσο, τότε – όπως θυμούνται παλαιότεροι κάτοικοι – τα πλημμυρικά φαινόμενα δεν είχαν απλωθεί με τέτοια ένταση μέσα στον ίδιο τον αστικό ιστό.
Το ερώτημα που προκύπτει σήμερα είναι δυσάρεστο αλλά αναπόφευκτο: αν μια πόλη πλημμυρίζει σε τέτοιο βαθμό κάθε φορά που η βροχή ξεπερνά τα «συνηθισμένα», τότε πόσο ασφαλής είναι πραγματικά;
Η κλιματική κρίση κάνει πλέον σαφές ότι τέτοια φαινόμενα δεν θα είναι σπάνιες εξαιρέσεις αλλά όλο και συχνότερος κανόνας.
Κι αν αυτό ισχύει, τότε η εικόνα της 21ης Ιανουαρίου δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά ως προειδοποίηση.
Γιατί την επόμενη φορά, ίσως να μην υπάρξει μόνο φόβος για ανθρώπινες ζωές. Ίσως να υπάρξουν και απώλειες.
