Σύμφωνα με τα τελικά επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το 2015, η ύφεση στη χώρα ήταν βαθύτερη από το αναμενόμενο.
Η ύφεση στην ελληνική οικονομία υποχώρησε στο 1.3%, έναντι του 0.9% που είχε αρχικά εκτιμηθεί, κάτι που σημαίνει πως θα επηρεαστεί σημαντικά και η εκτίμηση για το 2016. Την ίδια ώρα, η Κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή το προσχέδιο του Προϋπολογισμού για την επόμενη χρονιά, στο οποίο οι δημόσιες δαπάνες παραμένουν σταθερές στα ίδια επίπεδα με φέτος.
Αυτό βέβαια, παραμένει παραπλανητικό, καθώς σύμφωνα με τα δεδομένα εκτέλεσης, ένα κομμάτι των διαθέσιμων πόρων για δημόσιες δαπάνες παραμένει ανεκμετάλλευτο, την ώρα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας μέσα από δημόσια έργα.
Αν πάρει κανείς στα χέρια του τις 53 σελίδες του προσχεδίου του Προϋπολογισμού, θα διαπιστώσει πως η ίδια λάθος συνταγή που ακολουθεί μέχρι σήμερα ο κ. Τσίπρας, θα συνεχιστεί και την επόμενη χρονιά. Είναι χαρακτηριστικό πως φιλοδοξούν τα έσοδα του κράτους από φόρους θα κινηθούν σε επίπεδα ρεκόρ, την ώρα που οι δαπάνες παραμένουν σε υψηλά επίπεδα και η παραγωγή πλούτου από την ιδιωτική οικονομία, σε ρηχά επίπεδα.
Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη επιβάρυνση για όλους μας, οι οποίοι πλέον καλούμαστε να «κόψουμε» κι’ άλλο από τον οικογενειακό προϋπολογισμό, αν θέλουμε να είμαστε συνεπείς με τις υποχρεώσεις προς το Κράτος. Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, καμία ανάπτυξη δεν πρόκειται να έρθει με τον τρόπο αυτό. Όσο οι πολίτες πληρώνουμε υπερβολικά στο Κράτος, η αγοραστική μας δύναμη θα μειώνεται με αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις να συρρικνώνονται και να περιορίζουν τις θέσεις εργασίας και τους μισθούς.
Στη χώρα που το Ελληνικό αποκρατικοποιήθηκε επειδή η τρόικα μας το επέβαλε και όχι επειδή ως χώρα το διεκδικήσαμε, το θέμα των επενδύσεων φαντάζει μακρινή ουτοπία. Μάλιστα, αυτό που φορείς της αγοράς επισημαίνουν, είναι πως ακόμα και με τόσο υψηλή φορολογία θα μπορούσαμε να έχουμε περισσότερες επενδύσεις, αν είχαμε προωθήσει μια σειρά από διαρθρωτικές αλλαγές, είχαμε ξεμπερδέψει με τη γραφειοκρατία και δίναμε κίνητρα σε ξένα κεφάλαια να έρθουν στην Ελλάδα. Όμως, όταν ως Κυβέρνηση δεν έχεις εμπιστοσύνη στο πρόγραμμα που εφαρμόζεις, πως περιμένει κανείς να έχουν εμπιστοσύνη οι ξένοι στο ελληνικό κράτος. Αυτό προκαλεί σημαντικά προβλήματα.
Είναι χαρακτηριστικό, πως αν ανατρέξει κανείς στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού για το 2017, το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης σημειώνει πως για να μπορέσουμε να έχουμε ανάπτυξη όπως προσδοκά, χρειάζεται να ικανοποιηθούν μια σειρά από προϋποθέσεις, τις οποίες απαριθμεί. Ενδεικτικά αναφέρει την απαρέγκλιτη εφαρμογή του Μνημονίου, τη χαλάρωση των Capital Controls, να βρεθεί λύση με τα «κόκκινα» δάνεια, να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις, να ξεκινήσει η συζήτηση για το ζήτημα του χρέους, να απορροφηθούν τα ευρωπαϊκά κονδύλια και ταυτόχρονα: Να μην υπάρχουν σημαντικές επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία από το Brexit, η προσφυγική κρίση να μη διογκωθεί εκ νέου και να μην υπάρχουν νέες γεωπολιτικές αναταράξεις στην περιοχή.
Προφανώς στο οικονομικό επιτελείο δεν αισθάνονται καμία ασφάλεια πως θα καταφέρουν να πετύχουν τους στόχους, γι' αυτό επιλέγουν την πιο «ασφαλή» συνταγή. Αυτή της επιβολής πολλών άμεσων και έμμεσων φόρων στους πολίτες, για τους οποίους αισθάνονται μεγαλύτερη βεβαιότητα πως θα τους εισπράξουν σε σχέση με την ικανότητα τους να δημιουργήσουν άνθηση στην αγορά και την παραγωγή.
Όμως ακόμα και στην περίπτωση που οι αριθμοί «βγουν» στον κ. Τσίπρα, τι είδους ανάπτυξη θα επικαλείται ότι κατέγραψε όταν αυτή προέρχεται μέσα από φόρους και όχι από αύξηση της παραγωγής, των θέσεων εργασίας και κατ' επέκταση του πλούτου της χώρας;
Στην πράξη θα πρόκειται για μια σύγχρονης μορφής δημιουργική λογιστική, η οποία σε καμία περίπτωση δε θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εποχής. Αυτό που ως ελεύθερος επαγγελματίας αντιλαμβάνομαι μέσα από την αγορά και τις υποχρεώσεις που δημιουργούνται, είναι ότι χρειαζόμαστε εδώ και τώρα, ένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής, με μείωση των φορολογικών συντελεστών και ταυτόχρονο περιορισμό των δαπανών και της σπατάλης του Κράτους. Αυτό το πέτυχε η Νέα Δημοκρατία την περίοδο 2012-2014 και η παρουσία του Κ. Μητσοτάκη αποτελεί την εγγύηση πως θα το πετύχουμε ξανά.
*Ο Ανδρέας Τσώκος είναι Γεωλόγος, μέλος Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ
