Η Funeral είναι η έκθεση που πραγματοποιήθηκε, για τρίτη φορά φέτος, στον εκθεσιακό χώρο της Helexpo στην Αθήνα και όπως όλα δείχνουν τείνει να γίνει θεσμός για όσους ενδιαφέρονται για τον εξοπλισμό γραφείων τελετών και κοιμητηρίων.
Στα 26 stands της έκθεσης φιλοξενήθηκαν πλήθος επιχειρήσεων αλλά και τα σωματεία των ιδιοκτητών γραφείων τελετών αλλά και των εργαζόμενων σε αυτά.
Υπολογίζεται ότι μόνο στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής και του Πειραιά στον συγκεκριμένο χώρο εργάζονται περίπου 7.000 άτομα χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι επιχειρήσεις οι οποίες ωφελούνται περιφερειακά.
Και βέβαια ο αριθμός αυτός υπερδιπλασιάζεται εάν μιλήσουμε για ολόκληρη την Ελλάδα.
Μια βόλτα στην έκθεση, την 3η Funeral, σε κάνει να διαπιστώσεις ότι ο θάνατος είναι άρρηκτα δεμένος με τη ζωή. Χιλιάδες οικογένειες ζουν από αυτόν τον... δύσκολο τομέα ο οποίος όμως δεν έχει τύχει την απαιτούμενης φροντίδας από την πολιτεία που δείχνει μάλλον να αδιαφορεί για το πιο λεπτό ίσως ανθρώπινο ζήτημα.
Οι επαγγελματίες του χώρου πασχίζουν μόνοι τους σε πείσμα των προκαταλήψεων αλλά και της αδιαφορίας του κράτους να τα βγάλουν πέρα και να αντιμετωπίσουν με απόλυτη ευπρέπεια την πιο δύσκολη στιγμή της ανθρώπινης ζωής!
Δίπλα τους επιχειρήσεις φερετροποιίας, κατασκευής νεκροφόρων, διακοσμητικών ειδών μνημείων, ανθοδιακοσμήσεων, εργαστηρίων μνημοσύνων και πένθιμων εντύπων κάθε λογής.
Και όλα αυτά σε μια έκθεση η οποία τελικά δεν είναι διαφορετική από καμία άλλη και ίσως είναι πιο χρήσιμη από πολλές άλλες αφού έχει να κάνει με μία από τις δύο κορυφαίες στιγμές της ζωής που σίγουρα δεν είναι η γέννηση.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η συγκεκριμένη έκθεση τελεί υπό την αιγίδα όχι μόνο των Σωματείων Ιδιοκτητών Γραφείων Τελετών Αθηνών και Πειραιά αλλά και της Ελληνικής Ιατροδικαστικής Εταιρείας.
Κορυφαία στελέχη της Εταιρείας μάλιστα όχι μόνο επισκέφθηκαν την 3η Funeral αλλά μίλησαν και με τους ιδιοκτήτες γραφείων τελετών από όλη την Ελλάδα θεωρώντας ότι η συνεργασία των δύο κλάδων πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από δεδομένη.
Το ζήτημα της μεταθανάτιας διαχείρισης, όπως λέγεται το χρονικό διάστημα από τη στιγμή που θα κληθεί να παραλάβει μια σορό το γραφείο τελετών μέχρι την ολοκλήρωση της ταφής, απασχολεί ολοένα και περισσότερο τους επαγγελματίες αλλά και τους επιστήμονες του χώρου, αποδεικνύοντας ότι πολλά αλλάζουν και στον θάνατο!
Και πρέπει το θέμα αυτό να συζητείται και να αναζητούνται οι καλύτερες λύσεις ώστε όλα να κυλούν ομαλά σε δύσκολες για μια οικογένεια στιγμές.
Παράλληλα όμως οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον ευαίσθητο αυτό χώρο είναι και επιχειρηματίες που είναι υπιοχρεωμένοι να είναι συνεπείς απέναντι στις υποχρεώσεις του στη φορολογία. Και εκεί γίνεται μια επίσης μεγάλη προσπάθεια να ενημερωθούν και να λειτουργήσουν σύννομα!
Έστω κι αν το κράτος αδιαφορεί αφού όταν υπάρχουν ζητήματα για τα γραφεία τελετών κανείς δεν είναι σίγουρος ποιό υπουργείο καλείται να τα λύσει. Το υπουργείο Ανάπτυξης ή αυτό της Υγείας;
Και πόσοι βέβαια γνωρίζουν ότι τα γραφεία τελετών έχουν αναλάβει και έναν δύσκολο και κοστοβόρο για τους ιδιοκτήτες τους ρόλο από το ξέσπασμα της προσφυγικής κρίσης και μετά;
Πολύ απλά εάν οι άνθρωποι αυτοί δεν έβαζαν από την τσέπη τους οι νεκροί πρόσφυγες, μετανάστες, λαθρομετανάστες θα συνέχιζαν να γεμίζουν τα ψυγεία των νεκροτομείων με ανυπολόγιστες συνέπειες για τη λειτουργία των χώρων αυτών.
Στην καλύτερη περίπτωση λοιπόν τα γραφεία τελετών θα λάβουν το ποσό των 450 ευρώ για την ταφή ενός άγνωστου ανθρώπου ο οποίος πέθανε στην αγωνιώδη πορεία του για μια καλύτερη ζωή!
Παράλληλα βέβαια η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει και τον χώρο αυτό. Δεν είναι λίγα τα γραφεία τελετών σε ολόκληρη τη χώρα που χρεώνονται τα έξοδα μιας κηδείας και προβαίνουν σε διακανονισμό ακόμα και της τάξης των 50 ευρώ τον μήνα με τους συγγενείς του νεκρού αφού δεν υπάρχει καμία οικονομική δυνατότητα να εξοφληθεί αλλιώς μια τελετή!
Οι επαγγελματίες του χώρου είναι άνθρωποι πάνω απ' όλα και μάλιστα αποδεικνύονται άνθρωποι στη πιο δύσκολη στιγμή μιας ζωής.
Πέρα όμως της ηθκής και ανθρώπινης διάστασης του χώρου, η συγκεκριμένη έκθεση ανοίγει διάπλατα τις πόρτες σε μια σειρά επιχειρήσεων οι οποίες αγωνιούν για την επιβίωσή τους.
Η φερετροποιία σε πείσμα των καιρών αλλά και των φτηνών προϊόντων του εξωτερικού προσπαθεί να αντέξει!
Πόσοι γνωρίζουν για παράδειγμα ότι είναι η ελληνική η πατέντα της κατασκευής φερέτρων φιλικών προς το περιβάλλον; Και μην σπεύσετε να γελάσετε!
Σύμφωνα με κοινοτική οδηγία τα φέρετρα συντελούν στη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα αφού τα χημικά τα οποία υπάρχουν στα ξύλα (συνήθως MDF) όπως η φορμαλδεϋδη ενοχοποιύνται γι' αυτό.
Μια ελληνική εταιρεία λοιπόν βρήκε τη φόρμουλα να κατασκευάζει φέρετρα πολύ πιο φθηνά και χωρίς τέτοια χημικά τα οποία να δημιουργούν προβλήματα στο περιβάλλον!
Όπως επίσης πόσοι γνωρίζουν ότι υπάρχουν επιχειρήσεις – βιοτεχνίες οι οποίες εισάγουν αυτοκίνητα station από το εξωτερικό και τα μετατρέπουν με την κατάλληλη επεξεργασία σε υπερσύγχρονες νεκροφόρες μειώνοντας έτσι το κόστος και κάνοντας αυτό που θεωρείται δεδομένο σε κάθε άλλη χώρα του κόσμου!
Αν μιλήσει κάποιος με τους επιχειρηματίες του χώρου θα διαπιστώσει ότι πίσω από κάθε ιδέα, πίσω από κάθε προσπάθεια, πίσω από κάθε θυσία βρίσκεται μια ανθρώπινη ιστορία είτε συγκινητική, είτε χιουμοριστική και σίγουρα πάντα με επίκεντρο τον άνθρωπο και τη συνέχιση της ζωής μέσα από τον θάνατο.
Αυτό είναι το μήνυμα μιας έκθεσης όπως η Funeral η οποία δεν αντέχει σε κοροϊδευτικά σχόλια όπως αυτά που συνατήσαμε σε... δημοσιογραφικές καλύψεις της τα προηγούμενα χρόνια ούτε βέβαια σε σταυροκοπήματα και φτυσίματα σε κόρφους!
Οι διοργανωτές της έκθεσης κράτησαν μακριά της τα φώτα της δημοσιότητας απλά και μόνο γιατί σέβονται τους επιχειρηματίες και τους εργαζόμενους του χώρου. Και μάλλον έπραξαν ορθά αν κρίνει κανείς από τον τρόπο αντιμετώπισης στις δύο πρώτες εκθέσεις.
Διακριτικά αλλά ουσιαστικά συνομιλούν με τους ανθρώπους του χώρου με γνώμονα τη δημιουργία βελτιωμένων συνθηκών στη μία από τις δύο κορυφαίες στιγμές της ζωής. Τον θάνατο!
