Ένα εξαιρετικά χιουμοριστικό κείμενο ανάρτησε η κ. Ματίνα Καρελιώτη, στο προφίλ της στο facebook.
Αναφέρεται στο… δράμα που πέρασε η ίδια και η παρέα της από επίθεση «εξωγήινων εισβολέων» υπό το… βλέμμα της Πανσελήνου, το βράδυ της Κυριακής.
Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο που ακολουθεί και δεν θα χάσετε:
«Λόγω της χθεσινής κατάστασης του φεγγαριού (ξέρετε τώρα, μην τα ξαναλέμε), η παρέα μου ήθελε επειγόντως έξοδο! Εγώ πάλι διαφωνούσα.
Ύστερα από έντονες πιέσεις και εκβιασμούς προς το άτομο μου, αποφάσισα να τους ακολουθήσω. Έτσι, μεταβήκαμε σε παραλιακή ψαροταβέρνα με σκοπό την κατανάλωση λαχταριστών ψαρομεζέδων!!!
Αρχικά, τα πράγματα ήσαν σχεδόν ειδυλλιακά! Το περιβάλλον, ήταν βουτηγμένο σε ολάνθιστα παρτέρια, με θέα την γαληνεμένη θάλασσα στα μενεξεδένια χρώματα του δειλινού!!
Το φεγγάρι ολόγιομο και πορτοκαλίζον, άρχιζε να παίρνει τη θέση του στον έναστρο ουρανό, δίνοντας υποσχέσεις διαφόρων τύπων!!! Προσωπικά, μια υπόσχεση ήθελα να μου εκπληρώσει:
Το καλαμαράκι που θα έτρωγα, να ήταν μαλακό σαν βούτυρο κι όχι σαν ξεχασμένη απ' το χρόνο γομολάστιχα!!! Σήκωσα τα όμορφα, μπιρμπιλωτά μου μάτια στον ουρανό και το κοίταξα όλο νόημα. Εκείνο ολοστρόγγυλο και περήφανο για το μέγεθός του, μου έκλεισε το μάτι....!
Η παραγγελία δόθηκε! Μαζί και οι απαραίτητες οδηγίες για τα ποτά (μπύρα ό,τι να 'ναι αλλά "κράκουλο" κ.τ.λ.). Η παραγγελία, έφτασε!
Ό,τι υπήρχε εις τηγανιτό -ακι, παρέλασε απ' το τραπέζι μας: ψαράκι, χταποδάκι, καλαμαράκι, κολοκυθάκι...!
Η βύνη και ο λυκίσκος, ακροβατούσαν αφρίζοντα στους γευστικούς κάλυκες της γλώσσας μου και η ευτυχία είχε αρχίσει να απλώνει τα πέπλα της στο ζαλισμένο μου κεφάλι!
Ώσπου... ήρθαν οι σκνίιιιπες!!! Σαν εξωγήινοι εισβολείς που αριβάρησαν με στόχο την εξόντωσή μας...
Η χαλάρωση έλαβε απρόσμενο τέλος!! Στα χέρια, στα πόδια, στη μύτη, στο κούτελο τσιμπούσαν κι έφευγαν, τσιμπούσαν κι έφευγαν...
Αφήσαμε τα πιρούνια και αρχίσαμε να αυτοσφαλιαριζόμαστε για να σωθούμε! Κι ύστερα το "τραβήξαμε" και σφαλιαρίζαμε ο ένας το άλλο (και σαν να μου φάνηκε πως η αιτία δεν ήταν μόνο οι σκνίπες)!!!
Πάνε τα καλαμαροχτάποδα και η ευγενής σκορδαλέα!!! Υπέρ πίστεως και η εξόχως μαριναρισμένη αθερίνα.... Τα 666 αντικουνουπικά φιδάκια, διασκορπισμένα κάτω από τραπέζια, πίσω από γλάστρες, πάνω στα περβάζια, ήταν ανίκανα να σταθούν στο ύψος της περίστασης!!!
Στο μαγαζί επικράτησε το πανδαιμόνιο!!! Ο μαγαζάτορας και οι σερβιτόροι, βάλθηκαν να μοιράζουν σφηνάκια από λικέρ μαστίχας (ίσως με την σκέψη ότι θα γίνουμε ντιρλα και δεν θα καταλαβαίνουμε τίποτα), μαζί με roll-on αμμωνίας για την ανακούφιση των ακατάσχετων τσιμπημάτων.
Ήπιαμε άρον άρον τα σφηνάκια, πασαλειφθήκαμε με περίσσια αμμωνία και μαζέψαμε επί τροχάδην τα τζιμπράγκαλά μας. Κατακόκκινοι απ' τα χαστούκια και τα τσιμπήματα φύγαμε από το μαγαζί παρεξηγημένοι και βαρυστομαχιασμένοι....
Σήμερα το πρωί, βλέποντας τις αμέτρητες, υπερμεγέθεις "φλούμπες" που έχει γεμίσει το σώμα μου, επιβεβαιώνεται μέσα μου η πεποίθηση, πως αυτή η απρόσμενη επίθεση είχε απώτερο σκοπό την εναπόθεση... "ξενιστών" στα σώματα μας και δεν έχω παρά να περιμένω τη...μετάλλαξη μου!!!!!
Και εις άλλα με υγεία, καλή μέρα και καλή εβδομάδα Μ.Κ.».
