Σοβαρά πολιτικά ερωτήματα ως προς τον χρόνο, τη σκοπιμότητα αλλά και την ουσία της δημόσιας παρέμβασής της προκαλεί η ανακοίνωση της δημοτικής συμβούλου και μέλους της ηγετικής τρόικας της αυτοαποκαλούμενης «Ενωμένης Αντιπολίτευσης, Δήμητρας Ράπτη κατά της προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, καθώς δημοσιοποιήθηκε το απόγευμα της 1ης Ιουλίου, όταν η θητεία της Άντζυς Προκόπη είχε ήδη ολοκληρωθεί από τις 30 Ιουνίου.
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η χρονική συγκυρία, καθώς η δήλωση ήρθε περίπου 48 ώρες μετά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, κατά την οποία η στάση της λεγόμενης «Ενωμένης Αντιπολίτευσης» στο ζήτημα των διεκδικήσεων σε βάρος του ΝΟΜΛ προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από την τοπική κοινωνία.
Η θεσμική ευαισθησία... μετά τη λήξη της θητείας
Στη μακροσκελή ανακοίνωσή της, η κα Ράπτη υποστηρίζει ότι η κα Προκόπη δεν αντιλήφθηκε ποτέ τον θεσμικό της ρόλο, ότι δεν προστάτευσε την ομαλή λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου Σαρωνικού και ότι έχει χαθεί η εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό της.
Ωστόσο, εύλογα γεννάται το ερώτημα γιατί αυτή η δημόσια διαπίστωση γίνεται μόνον όταν η κα Προκόπη δεν είναι πλέον πρόεδρος.
Εάν, όπως υποστηρίζει η ίδια η κα Ράπτη, υπήρχαν τόσο σοβαρές θεσμικές παρεκκλίσεις, γιατί δεν αναλήφθηκε αντίστοιχη πολιτική πρωτοβουλία όσο η κ. Προκόπη ασκούσε τα καθήκοντά της;
Με άλλα λόγια, η κα Ράπτη φαίνεται να «ανακάλυψε» ότι η πρόεδρος δεν εκτελούσε θεσμικά τα καθήκοντά της μόνο μετά τη λήξη της θητείας της. Πρόκειται για μια επιλογή που αναπόφευκτα αποδυναμώνει το πολιτικό βάρος της παρέμβασης, καθώς η κριτική διατυπώνεται όταν δεν μπορεί πλέον να έχει κανένα θεσμικό αποτέλεσμα.
Προσπάθεια αλλαγής της πολιτικής ατζέντας;
Η χρονική αλληλουχία των γεγονότων δύσκολα περνά απαρατήρητη, αφού η ανακοίνωση της κας Ράπτη δημοσιοποιήθηκε 48 ώρες μετά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, κατά την οποία η στάση της «Ενωμένης Αντιπολίτευσης» απέναντι στις διεκδικήσεις που στρέφονται σε βάρος του Ναυτικού Ομίλου Μαύρου Λιθαριού προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από πολίτες, φορείς και μεγάλο τμήμα της τοπικής κοινής γνώμης.
Η συγκεκριμένη υπόθεση κυριάρχησε στην πολιτική επικαιρότητα του δήμου, με την αντιπολίτευση να βρίσκεται στο επίκεντρο της κριτικής για την τακτική που επέλεξε να ακολουθήσει.
Μέσα σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον, η χρονική στιγμή της ανακοίνωσης της κας Ράπτη δημιουργεί εύλογους συνειρμούς. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν ότι επιχειρήθηκε να μετατοπιστεί η δημόσια συζήτηση από το πολιτικό κόστος που προκάλεσε η στάση της «Ενωμένης Αντιπολίτευσης» στο θέμα του ΝΟΜΛ προς μια νέα αντιπαράθεση με την απελθούσα πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου.
Αν αυτή ήταν η πολιτική επιδίωξη, το αποτέλεσμα μάλλον κινήθηκε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αντί να αλλάξει η ατζέντα, αναδείχθηκε ακόμη περισσότερο ο προβληματικός χρόνος της συγκεκριμένης παρέμβασης.
Παραβιάζοντας... ανοικτές θύρες
Στην πολιτική, η ουσία μιας παρέμβασης συνδέεται άμεσα με τον χρόνο κατά τον οποίο εκδηλώνεται.
Όταν μια τόσο σοβαρή μομφή διατυπώνεται αφού η θητεία του προσώπου στο οποίο απευθύνεται έχει ήδη ολοκληρωθεί, είναι εύλογο να δημιουργείται η εντύπωση ότι πρόκειται περισσότερο για μια εκ των υστέρων πολιτική καταγγελία παρά για μια ουσιαστική θεσμική πρωτοβουλία.
Στην πράξη, η κα Ράπτη φαίνεται να παραβιάζει ανοικτές θύρες. Η κα Προκόπη είχε ήδη αποχωρήσει από την προεδρία και η δημόσια αμφισβήτηση της καταλληλότητάς της για μια θέση που πλέον δεν κατείχε δεν μπορούσε να επηρεάσει ούτε τη λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου ούτε τις πολιτικές εξελίξεις.
Ερωτήματα για την «Ενωμένη Αντιπολίτευση»
Εξίσου αξιοσημείωτο είναι ότι η συγκεκριμένη ανακοίνωση δεν εκδόθηκε από την «Ενωμένη Αντιπολίτευση», αλλά αποκλειστικά από τη Δήμητρα Ράπτη.
Τα δύο έτερα μέλη της ηγετικής τρόικας της, απλώς την αναπαρήγαν διαδικτυακά χωρίς κανένα σχόλιο τουλάχιστον μέχρι τις 9 το πρωί της Πέμπτης, 12 ώρες δηλαδή μετά τη δημοσιοποίησή της.
Το γεγονός αυτό δημιουργεί εύλογα πολιτικά ερωτήματα. Είτε η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής δεν αποτέλεσε κοινή στρατηγική όλων των παρατάξεων που συγκροτούν την αντιπολίτευση είτε υπήρξαν διαφορετικές εκτιμήσεις ως προς τον τρόπο διαχείρισης της πολιτικής πίεσης που είχε δημιουργηθεί μετά τη συνεδρίαση για το θέμα του ΝΟΜΛ.
Σε κάθε περίπτωση, η απουσία κοινής ανακοίνωσης αφήνει να διαφανεί ότι τουλάχιστον στο επίπεδο των πολιτικών κινήσεων δεν υπήρξε ενιαία στάση, γεγονός που μπορεί να ερμηνευθεί ως ένδειξη διαφορετικών προσεγγίσεων ή ακόμη και διάστασης απόψεων στο εσωτερικό της «Ενωμένης Αντιπολίτευσης».
Η συνολική εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι η παρέμβαση της κας Ράπτη ήρθε καθυστερημένα, όταν η κα Προκόπη είχε ήδη αποχωρήσει από την προεδρία, ενώ συνέπεσε χρονικά με την ανάγκη της αντιπολίτευσης να διαχειριστεί τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε η στάση της στο ζήτημα του ΝΟΜΛ.
Έτσι, η δημόσια συζήτηση μετατοπίστηκε όχι στην ουσία των καταγγελιών κατά της πρώην προέδρου, αλλά στα κίνητρα, στον χρόνο και στην πολιτική σκοπιμότητα της ίδιας της ανακοίνωσης.
Η δήλωση - ανακοίνωση
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη την ανακοίνωση της κας Ράπτη:
«Γνωρίζω πολύ καλά ότι η θέση αυτή φέρει μια βαριά θεσμική ευθύνη. Ο Πρόεδρος ή η Πρόεδρος δεν εκπροσωπεί τη δημοτική αρχή, ούτε την πλειοψηφία. Ούτε έχει ως αποστολή την πολιτική εξυπηρέτηση του δημάρχου. Δεν επιλέγει κατά βούληση ποιος θα μιλήσει, ποιος θα ακουστεί ή ποια άποψη αξίζει μεγαλύτερου σεβασμού. Δεν ανέχεται διακοπές, προπηλακισμούς ή συμπεριφορές που εκφοβίζουν αιρετούς και αλλοιώνουν τη δημοκρατική διαδικασία. Δεν λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά, ούτε επιτρέπει να μετατρέπεται το Δημοτικό Συμβούλιο σε χώρο πολιτικής επίδειξης δύναμης.
Είναι ένας θεσμός που υπάρχει για να εγγυάται τη δημοκρατική λειτουργία του κορυφαίου συλλογικού οργάνου του Δήμου και να διασφαλίζει ότι κάθε δημοτικός σύμβουλος μπορεί να ασκεί ανεμπόδιστα τα καθήκοντά του. Η κ. Προκόπη έχει δώσει αρκετά δείγματα γραφής έως τώρα. Δυστυχώς δείγματα που αποτυπώνουν ότι δεν έχει καταλάβει το θεσμικό της ρόλο. Στην τελευταία όμως συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ο θεσμός της Προέδρου υπέστη ένα βαρύ πλήγμα.
Η αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου – και με τη δική της απόλυτη ευθύνη-μετατράπηκε σε χώρο έντασης, συνεχών διακοπών, αποδοκιμασιών και προπηλακισμών. Δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης δυσκολεύτηκαν να ολοκληρώσουν τις τοποθετήσεις τους μέσα σε ένα κλίμα που κάθε άλλο παρά συμβάδιζε με την ομαλή λειτουργία του κορυφαίου δημοκρατικού οργάνου του Δήμου.
Σε αυτές τις στιγμές, ο ρόλος της Προέδρου είναι απολύτως καθοριστικός. Οφείλει να προστατεύει τον διάλογο, να επιβάλλει τον Κανονισμό και να εγγυάται ότι κανείς δεν θα εμποδίζεται να μιλήσει. Αντί αυτών η κ. Προκόπη ενθάρρυνε με κάθε τρόπο τη μετατροπή του Δημοτικού Συμβουλίου σε αρένα.
Η εμπιστοσύνη προς τον Πρόεδρο ενός Δημοτικού Συμβουλίου δεν είναι προσωπική χάρη. Είναι η αναγκαία προϋπόθεση για να αισθάνονται όλες οι παρατάξεις ότι αντιμετωπίζονται με ισονομία και αμεροληψία. Όταν αυτή η εμπιστοσύνη κλονίζεται, κλονίζεται και η αξιοπιστία του ίδιου του θεσμού.
Μετά τα όσα διαδραματίστηκαν στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο, είναι πλέον προφανές ότι η Πρόεδρος δεν μπορεί να αποτελεί τον κοινά αποδεκτό εγγυητή της δημοκρατικής λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου. Για τον λόγο αυτό, ως δημοτική σύμβουλος της ενωμένης αντιπολίτευσης και πρώην Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, δηλώνω ότι στο πρόσωπο της σημερινής Προέδρου έχει χαθεί η θεσμική εμπιστοσύνη που απαιτεί η θέση. Η εμπιστοσύνη δεν επιβάλλεται από την πλειοψηφία. Κερδίζεται καθημερινά με αμεροληψία, θεσμική συνέπεια και σεβασμό στη δημοκρατία. Όταν αυτά εκλείπουν, η άρση της εμπιστοσύνης δεν αποτελεί πολιτική επιλογή. Αποτελεί θεσμική υποχρέωση απέναντι στους δημότες και στη δημοκρατική λειτουργία του Δήμου».
