Σε περιόδους που η τοπική πολιτική θα όφειλε να αρθρώνει λόγο, θέσεις και προτάσεις, ο Χάρης Ζαγουρής φαίνεται να επιλέγει έναν ασφαλέστερο και σαφώς πιο ανώδυνο δρόμο δημόσιας παρουσίας: εκείνον των κοινωνικών συναθροίσεων, των χαλαρών συζητήσεων και της ανταλλαγής ευχών.

Η πρόσφατη χριστουγεννιάτικη συνάντηση στελεχών της «παράταξής» του στην Κερατέα παρουσιάστηκε ως γεγονός με κοινωνικό και εορταστικό χαρακτήρα, επιχειρώντας να προσδώσει πολιτικό βάρος σε μια καθαρά εσωστρεφή εκδήλωση.

Μια βραδιά που, παρά την επικοινωνιακή της προβολή, δεν συνοδεύτηκε από καμία ουσιαστική τοποθέτηση, κανένα πολιτικό στίγμα, καμία παρέμβαση που να υπερβαίνει το επίπεδο της κοινωνικής ευγένειας.

Αντί για θέσεις, προτάσεις ή δημόσιο λόγο με περιεχόμενο, το αφήγημα περιορίστηκε σε χαμόγελα, συμβολικά δώρα και εορταστικό κλίμα.

Η εικόνα που επιχειρείται να καλλιεργηθεί είναι αυτή μιας «ενεργής παρουσίας», η οποία όμως εξαντλείται σε κοινωνικές εμφανίσεις και εσωκομματικές συγκεντρώσεις, βαφτισμένες ως πολιτική δράση.

Ιδιαίτερη δόση ειρωνείας προκαλεί και η αναφορά ότι «διατυπώθηκε το αίτημα η κοπή της βασιλόπιτας της παράταξης να πραγματοποιηθεί στην Κερατέα», με τον επικεφαλής να δεσμεύεται ότι θα το… εξετάσει άμεσα.

Σε ένα περιβάλλον όπου η πολιτική αξιολογείται από το αποτύπωμά της και όχι από το εορτολόγιο, η ταχύτητα με την οποία προωθούνται τέτοια ζητήματα μοιάζει δυσανάλογη της ουσίας τους.

Η πολιτική, αναμφίβολα, δεν είναι μόνο συγκρούσεις και αποφάσεις αλλά έχει και ανθρώπινη διάσταση.

Όταν όμως αυτή μετατρέπεται σε μοναδικό πεδίο δράσης και προβολής, τότε εύλογα γεννάται το ερώτημα: πρόκειται για πολιτική παρουσία ή για κοινωνική δραστηριότητα με πολιτική ταμπέλα;

Και το ερώτημα αυτό, όσο κι αν καλύπτεται από γιορτινή ατμόσφαιρα και ευχές, παραμένει αναπάντητο.

Φωτό: Lavreotiki.news