Καθημερινότητα γίνεται πια η πίεση στο υδροδοτικό σύστημα της ανατολικής Αττικής.

Με τον υδροφόρο ορίζοντα στα Μεσόγεια να υποχωρεί αισθητά λόγω υπεράντλησης και παλαιών δικτύων, πολλοί οικισμοί εξαρτώνται από γεωτρήσεις και εφεδρικές λύσεις που δεν εγγυώνται σταθερή επάρκεια.

Η εικόνα αυτή λειτουργεί ως προειδοποίηση για το σύνολο του λεκανοπεδίου: η αντοχή του συστήματος νερού δεν θεωρείται δεδομένη.

Την ίδια ώρα η λειψυδρία επιστρέφει δυναμικά για την Αττική, με τους δύο βασικούς ταμιευτήρες, Μόρνο και Υλίκη, να έχουν χάσει πάνω από το 40% των αποθεμάτων τους τα τελευταία χρόνια.

Οι μειωμένες βροχοπτώσεις και οι υψηλές θερμοκρασίες έχουν διαμορφώσει νέα δεδομένα για τον μισό πληθυσμό της χώρας που εξαρτάται από το συγκεκριμένο υδροδοτικό σύστημα.

Το ερώτημα είναι επίκαιρο: πόσο έτοιμη είναι η ΕΥΔΑΠ για ένα δύσκολο σενάριο και πόσο αξιόπιστες είναι οι σημερινές λύσεις;

Μέτρα ανάγκης χωρίς εγγυήσεις

Η ΕΥΔΑΠ παραδέχεται ότι οι βροχές των τελευταίων εβδομάδων έδωσαν μια μικρή ανάσα, αλλά το υδατικό έλλειμμα παραμένει.

Οι ταμιευτήρες υπολείπονται κατά 200 εκατ. κ.μ. σε σχέση με πέρυσι, ενώ η εταιρεία ενεργοποιεί εφεδρικές γεωτρήσεις, ενισχύει την άντληση από την Υλίκη και επιταχύνει έργα για τον περιορισμό διαρροών.

Το έργο μεταφοράς νερού από την Ευρυτανία βρίσκεται χρόνια μακριά από την ολοκλήρωσή του, ενώ εξετάζονται πρόσθετες λύσεις όπως αφαλάτωση. Ωστόσο, καμία από αυτές δεν δίνει άμεση ασφάλεια.

Επενδύσεις – και αυξήσεις στον ορίζοντα

Το επενδυτικό πλάνο των 2,5 δισ. ευρώ περιλαμβάνει έργα σε όλη την Αττική, με στόχο την ενίσχυση της ανθεκτικότητας και της ψηφιακής παρακολούθησης του συστήματος. Παράλληλα, η ΕΥΔΑΠ εισηγείται αναπροσαρμογή τιμολογίων από το 2026.

Με τα αποθέματα να μειώνονται, τον υδροφόρο ορίζοντα των Μεσογείων να υποχωρεί και τις λύσεις να καθυστερούν, η ανησυχία μεγαλώνει: η Αττική δεν διψά ακόμη, αλλά το νερό σφίγγει σε όλο το λεκανοπέδιο.