Μια άλλη, ξεχωριστή διάσταση, δίνει στην “πασχάλιο εγκύκλιό του”, στο μήνυμά του δηλαδή προς τους πιστούς για την Ανάσταση του Θεανθρώπου, ο μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος.
“Τις γραμμές αυτές τις χαράσσω στις 22 Μαρτίου ενώπιον του Ζωοδόχου Τάφου, καθώς παραδίδεται το ιστορικό έργο της αποκαταστάσεως του ιερού κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου” αναφέρει μεταξύ άλλων ο ιεράρχης και σίγουρα τα νοήματα του μηνύματός τους αποκτούν μια διαφορετική σημασία.
Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος αναφέρει επί λέξει τα εξής:
“Αγαπητοί μου αδελφοί,
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
«Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός». «Δεύτε», λοιπόν, «λάβετε φως»
Ας σπεύσουμε όλοι ανταποκρινόμενοι στη θερμή και ενθουσιώδη προτροπή της Εκκλησίας μας να πάρουμε από το ανέσπερο φως της Αναστάσεως και να γεμίσουμε με αυτό τις σκοτεινιασμένες καρδιές μας.
Ο Χριστός αληθώς ανέστη. «Θάνατος αυτού ουκέτι κυριεύει». Ανέστη και συνετρίβη η δύναμη του θανάτου. Ο άδης στενάζει και βοά. Δεν μπορεί να αντέξει στα σπλάγχνα του τον Κύριο και Θεό. Μαζί με τον θάνατο δέχεται καίριο πλήγμα και «ο το κράτος έχων του θανάτου», δηλαδή ο διάβολος. Η κοσμοκρατορία του καταργείται από την παντοκρατορία του Θεανθρώπου. Με την Ανάσταση ο διάβολος και η κυριαρχία του αποδυναμώνονται και υποχωρούν παντελώς.
Η Ανάσταση όμως δεν συντρίβει μόνο την δύναμη του θανάτου και το κράτος του διαβόλου, αλλά αποδεικνύει περίτρανα και την θεότητα του Χριστού. Γι’ αυτό και η πίστη στην Ανάσταση είναι πίστη στον Κύριο ως Θεό, είναι αυτό που ομολογεί ο Θωμάς, όταν αντικρύζει τον αναστημένο Κύριο: «Ο Κύριος μου και ο Θεός μου». Είναι αυτό που ομολογούμε οι πιστοί: «Συ γαρ ει Θεός ημών», εκτός από σένα άλλον δεν γνωρίζουμε.
Όλα όμως αυτά δεν έγιναν, για να δείξει ο Θεός τη δύναμή Του, ούτε για να αποδείξει τη θεότητά Του μέσα στην κτίση. Το γεγονός της Αναστάσεως έχει άμεσες συνέπειες σε μας τους ανθρώπους. Η νίκη του Κυρίου κατά του θανάτου έχει ως αποτέλεσμα τη δική μας αθανασία. «Ο πιστεύων» στον Αναστάντα «καν αποθάνη ζήσεται». Ο θάνατος για κάθε πιστό δεν είναι σκλαβιά στο σκοτάδι του άδη, αλλά μετοχή στη δόξα της αιώνιας βασιλείας του Θεού.
Η νίκη του Κυρίου κατά του διαβόλου είναι και δική μας νίκη. Ο διάβολος δεν έχει πλέον απόλυτη εξουσία επί του ανθρώπου. Η χάρις του Αναστάντος Χριστού «που τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί», αυτή η χάρις καθιστά τον πιστό πιο δυνατό από τον διάβολο. Μπροστά στον Κύριο ο διάβολος «φρίττει και τρέμει μη φέρων καθοράν αυτού την δύναμιν». Γιατί αυτό; «ότι νεκρούς ανιστά και θάνατος κατήργηται».
Ο Κύριος διά της Αναστάσεώς Του φανερώνει τη θεότητά Του, όχι για να τρομάξει τον διάβολο ούτε για να εντυπωσιάσει τον άνθρωπο, αλλά για να τον θεώσει, να τον συναναστήσει μαζί Του, να τον καταστήσει μέτοχο της δόξης Του, να μοιραστεί μαζί του τη θεότητά Του.
Λέγει ο απόστολος Παύλος στο τέλος της Α΄ επιστολής του προς Κορινθίους: «Ει Χρστός ουκ εγήγερται», αν ο Χριστός δεν αναστήθηκε, τότε η πίστη μας είναι μάταιη και το κήρυγμά μας άδειο, χωρίς περιεχόμενο. Όλοι δε εμείς που στηρίξαμε την ελπίδα μας στον Κύριο και μόνο, είμαστε οι ελεεινότεροι, οι πλέον ταλαίπωροι και ξεγελασμένοι των ανθρώπων. Αντίθετα, όπως φαίνεται από τον φωτισμένο λόγο του Παύλου και αποδεικνύεται στη ζωή της Εκκλησίας, όποιος είναι κοινωνός της Αναστάσεως του Κυρίου, αντί για ματαιότητα ζεί την βεβαιότητα της πίστεως, αντί για κενότητα ζεί την πληρότητα του θείου λόγου, και αντί για ελεεινότητα ζεί την δόξα και την τιμή της φύσεώς του.
«Χριστός εγερθείς εκ νεκρών απαρχή των κεκοιμημένων». Η Ανάσταση του Κυρίου σημαίνει και τη δική μας ανάσταση.
Τις γραμμές αυτές τις χαράσσω στις 22 Μαρτίου ενώπιον του Ζωοδόχου Τάφου, καθώς παραδίδεται το ιστορικό έργο της αποκαταστάσεως του ιερού κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου και καθήμενος μπροστά στην «θύρα του μνημείου» αντικρύζω μαζί με τους Πατριάρχες μας και όλη την Εκκλησία το κενό μνήμα και ακούω το δυνατό μήνυμά του, την αιώνια φωνή του, να ξεχύνεται θριαμβευτικά μέσα στην κτίση και να αντηχεί δοξολογικά μέσα στην ιστορία ότι ανέστη ο Κύριος όντως. Ακούγεται να προτρέπει όλους μας «εν καινότητι ζωής να περιπατήσωμεν», να στοιχήσουμε τα βήματα της ζωής και τους κτύπους της καρδιάς μας στα βήματα του Αναστάντος.
«Εκνήψωμεν ούν δικαίως, αδελφοί, και μη αμαρτάνωμεν», «αλλήλους περιπτυξώμεθα και τοις μισούσιν ημάς συγχωρήσωμεν πάντα τη Αναστάσει και ούτω βοήσωμεν• Χριστός ανέστη εκ νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ!
Μετά πασχαλίων ευχών
και πολλής της εν Χριστώ Αναστάντι αγάπης
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής ΝΙΚΟΛΑΟΣ”.
