Αρκετές ημέρες μετά την επίσημη ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του με τη Νέα Δημοκρατία στην Ανατολική Αττική, ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους περνά πλέον στο πιο κρίσιμο στάδιο της πολιτικής του διαδρομής: την προσπάθεια ουσιαστικής παρουσίας και διείσδυσης στις τοπικές κοινωνίες μιας εκλογικής περιφέρειας με έντονα και διαχρονικά προβλήματα, αλλά και με ιδιαίτερα σύνθετες εσωκομματικές ισορροπίες.

Η Ανατολική Αττική δεν αποτελεί «παρθένο έδαφος» πολιτικά. Είναι μια περιφέρεια με ήδη εκλεγμένους βουλευτές, τοπικά δίκτυα και μακροχρόνιες πολιτικές διαδρομές.

Υπό αυτό το πρίσμα, η είσοδος ενός κυβερνητικού στελέχους με ισχυρό τεχνοκρατικό προφίλ δημιουργεί αναπόφευκτα τριβές στο εσωτερικό της ΝΔ, ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι στις επόμενες εθνικές εκλογές το κόμμα δύσκολα θα επαναλάβει την προηγούμενη επίδοσή του στην περιοχή.

Με βάση τα σημερινά δεδομένα, η ΝΔ εκτιμάται ότι θα εκλέξει τρεις – το πολύ τέσσερις βουλευτές, αριθμός που εξαρτάται άμεσα και από το πόσα κόμματα θα καταφέρουν να μπουν στη Βουλή.

Τεχνοκρατικό αποτύπωμα – πολιτικό έλλειμμα βάσης

Το βασικό πλεονέκτημα του Μάριου Θεμιστοκλέους είναι αδιαμφισβήτητο: πρόκειται για πρόσωπο με σαφές κυβερνητικό αποτύπωμα, κυρίως λόγω του ρόλου του στον σχεδιασμό και την υλοποίηση του εμβολιαστικού προγράμματος την περίοδο της πανδημίας, αλλά και της συμμετοχής του στη συνολική αναδιοργάνωση πτυχών του ΕΣΥ.

Το στοιχείο αυτό τον διαφοροποιεί από άλλους υποψηφίους που προέρχονται αποκλειστικά από τον κομματικό ή αυτοδιοικητικό μηχανισμό.

Ωστόσο, το ίδιο αυτό πλεονέκτημα λειτουργεί και ως αδυναμία: μέχρι σήμερα, η παρουσία του στην Ανατολική Αττική δεν συνοδεύεται από βαθιές ρίζες στην τοπική κοινωνία.

Η προσπάθεια «γνωριμίας» με συλλόγους, φορείς και τοπικούς παράγοντες βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, με το ερώτημα να παραμένει αν θα καταφέρει να μετατρέψει την κυβερνητική αναγνωρισιμότητα σε τοπικό πολιτικό κεφάλαιο.

Υγεία: παρεμβάσεις χωρίς τη «μεγάλη απάντηση»

Στις δημόσιες τοποθετήσεις του, ο υφυπουργός Υγείας αναφέρεται συχνά στη βελτίωση των υπηρεσιών υγείας, στις ανακαινίσεις Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών και στη μείωση των χρόνων αναμονής.

Πρόκειται για παρεμβάσεις υπαρκτές, αλλά γενικού χαρακτήρα, που αφορούν το σύνολο της χώρας και όχι ειδικά την Ανατολική Αττική.

Αυτό που προκαλεί συζητήσεις σε τοπικό επίπεδο είναι ότι, παρά τις αναφορές του στη δημογραφική έκρηξη της περιοχής και στην έλλειψη υποδομών, δεν έχει γίνει καμία σαφής δημόσια αναφορά στο ενδεχόμενο δημιουργίας νοσοκομείου στην Ανατολική Αττική – ένα αίτημα δεκαετιών για τις τοπικές κοινωνίες, που εξακολουθούν να εξυπηρετούνται αποσπασματικά από τα υπερφορτωμένα νοσοκομεία της Αθήνας.

Η απουσία αυτής της συζήτησης δεν περνά απαρατήρητη και ενισχύει την αίσθηση ότι, τουλάχιστον προς το παρόν, η πολιτική του ατζέντα παραμένει περισσότερο υπουργική παρά τοπικά προσαρμοσμένη.

Εσωκομματικές ισορροπίες και το «στοίχημα» της επόμενης περιόδου

Σε κάθε περίπτωση, η υποψηφιότητα Θεμιστοκλέους αναδιατάσσει το εσωτερικό σκηνικό της ΝΔ στην Ανατολική Αττική.

Η παρουσία ενός ενεργού υφυπουργού ανεβάζει τον ανταγωνισμό και αυξάνει την πίεση προς όλους τους υποψηφίους, παλιούς και νέους, σε μια περιφέρεια όπου ο αριθμός των εκλόγιμων θέσεων δεν θεωρείται δεδομένος.

Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν ο Μάριος Θεμιστοκλέους μπορεί να περάσει από το στάδιο της αναγνωρισιμότητας στο στάδιο της πολιτικής γείωσης: αν δηλαδή θα καταφέρει να συνδέσει το κυβερνητικό του προφίλ με συγκεκριμένες τοπικές διεκδικήσεις ή αν θα παραμείνει ένας ισχυρός, αλλά «από απόσταση», παίκτης στο πολιτικό παιχνίδι της Ανατολικής Αττικής.