Νέο σοβαρό μέτωπο ανοίγει για τη δημοτική αρχή Αηδόνη – Μερτύρη στον Δήμο Παλλήνης, αυτή τη φορά με τον βρεφονηπιακό σταθμό της οδού Εθνικής Αντιστάσεως, ο οποίος, σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης Κωστής Σμέρος, αναστέλλει τη λειτουργία του λόγω μη συμβατότητας των προδιαγραφών πυρασφάλειας με τις ισχύουσες προβλέψεις.
Και αν είναι αυτονόητο ότι σε θέματα ασφάλειας παιδιών και εργαζομένων δεν χωρά ούτε η παραμικρή έκπτωση, εκείνο που προκαλεί πλέον σοβαρά ερωτήματα είναι ο χρόνος κατά τον οποίο διαπιστώθηκε – ή τουλάχιστον γνωστοποιήθηκε – το πρόβλημα.
Πολύ περισσότερο όταν, όπως υποστηρίζει ο κ. Σμέρος, ο συγκεκριμένος σταθμός είχε συμπεριληφθεί κανονικά στις διαθέσιμες επιλογές των γονέων κατά τη διαδικασία των εγγραφών, η οποία μάλιστα έχει ήδη προχωρήσει στο στάδιο της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων.
Το βασικό ερώτημα είναι επομένως εξαιρετικά απλό αλλά και εξαιρετικά δύσκολο για τη διοίκηση να το προσπεράσει: πώς είναι δυνατόν ένας βρεφονηπιακός σταθμός να προσφέρεται στους γονείς ως διαθέσιμη επιλογή και στη συνέχεια, ενώ η διαδικασία των εγγραφών βρίσκεται σε εξέλιξη, να προκύπτει ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει;
Πρόκειται ακριβώς για το σημείο στο οποίο μια υπόθεση που ξεκινά από την απολύτως απαραίτητη τήρηση των κανόνων πυρασφάλειας μετατρέπεται σε σοβαρό ζήτημα διοικητικού σχεδιασμού, έγκαιρου ελέγχου και ενημέρωσης.
Πρώτα άνοιξαν τις εγγραφές και μετά διαπίστωσαν το πρόβλημα;
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Κωστή Σμέρου, οι εργαζόμενοι του βρεφονηπιακού σταθμού ενημερώθηκαν το πρωί για την αναστολή λειτουργίας του εξαιτίας του ζητήματος με τις προδιαγραφές πυρασφάλειας.
Ωστόσο, οι γονείς είχαν ήδη τη δυνατότητα να δηλώσουν τη συγκεκριμένη δομή στις αιτήσεις τους, γεγονός που δημιουργεί ένα προφανές κενό στον σχεδιασμό της δημοτικής αρχής.
Πριν ανοίξει η διαδικασία των εγγραφών είχε διασφαλιστεί ότι ο σταθμός πληρούσε όλες τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για να λειτουργήσει; Εάν ναι, τι άλλαξε στο μεταξύ και οδήγησε στην αναστολή; Εάν όχι, για ποιον λόγο ο δήμος έδωσε τη δυνατότητα στους γονείς να επιλέξουν μια δομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλιστεί ότι αυτή θα μπορούσε πράγματι να υποδεχθεί τα παιδιά τους;
Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο οι επισημάνσεις της μείζονος αντιπολίτευσης αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα. Γιατί δεν μιλάμε για μια απλή γραφειοκρατική διαδικασία που μπορεί να διορθωθεί με μια αλλαγή σε έναν πίνακα. Οι οικογένειες οργανώνουν με βάση την επιλογή του βρεφονηπιακού σταθμού την καθημερινότητά τους, τις ώρες εργασίας τους, τις μετακινήσεις τους και συνολικά τον οικογενειακό προγραμματισμό τους.
Η αλλαγή των δεδομένων την ώρα που ανακοινώνονται τα αποτελέσματα δεν αποτελεί επομένως μια απλή διοικητική αναπροσαρμογή, αλλά δημιουργεί πραγματικό πρόβλημα σε γονείς οι οποίοι καλούνται τώρα να προσαρμοστούν σε αποφάσεις που έρχονται κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.
Αν υπάρχει πρόβλημα σήμερα, πώς λειτουργούσε τα προηγούμενα χρόνια;
Ιδιαίτερο βάρος έχει και το ερώτημα που θέτει ο Κωστής Σμέρος για το τι ακριβώς συνέβαινε με τη λειτουργία του συγκεκριμένου βρεφονηπιακού σταθμού κατά τις δύο προηγούμενες περιόδους.
Εφόσον σήμερα προκύπτει μη συμβατότητα των προδιαγραφών πυρασφάλειας με τις ισχύουσες προβλέψεις, η δημοτική αρχή καλείται να εξηγήσει με ποιο καθεστώς λειτουργούσε η δομή κατά τα έτη 2024–2025 και 2025–2026.
Πρόκειται για κάποια νέα απαίτηση που τέθηκε πρόσφατα σε ισχύ; Υπήρξε νεότερος έλεγχος που ανέδειξε προβλήματα τα οποία δεν είχαν εντοπιστεί προηγουμένως; Ή μήπως υπήρχε ήδη μια γνωστή εκκρεμότητα η οποία δεν αντιμετωπίστηκε εγκαίρως και τελικά οδήγησε στην αναστολή λειτουργίας;
Οι απαντήσεις στα παραπάνω δεν έχουν μόνο πολιτική σημασία, αλλά είναι απαραίτητες και για να γνωρίζουν οι γονείς τι ακριβώς συνέβη σε μια δημοτική δομή στην οποία φιλοξενούνταν μικρά παιδιά.
Εάν υπήρξε αλλαγή των απαιτήσεων πυρασφάλειας, αυτό πρέπει να ειπωθεί καθαρά. Εάν όμως το πρόβλημα ήταν γνωστό ή μπορούσε να έχει διαπιστωθεί εγκαίρως, τότε το ζήτημα γίνεται σαφώς βαρύτερο για τη δημοτική αρχή, καθώς τίθεται πλέον το ερώτημα γιατί δεν κινήθηκαν νωρίτερα οι απαραίτητες διαδικασίες ώστε είτε να αποκατασταθούν οι ελλείψεις είτε, τουλάχιστον, να μην προσφερθεί ο σταθμός ως επιλογή στους γονείς.
Από την Κυκλαμίνων στην Εθνικής Αντιστάσεως – Δύο υποθέσεις που βαραίνουν τη διοίκηση
Η νέα εξέλιξη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική διάσταση επειδή έρχεται λίγο μετά την υπόθεση του βρεφονηπιακού σταθμού της οδού Κυκλάμινων στον Γέρακα, η οποία είχε επίσης προκαλέσει έντονη αντιπαράθεση μεταξύ διοίκησης και αντιπολίτευσης.
Ο Κωστής Σμέρος μιλά πλέον ευθέως για «δεύτερο σοβαρό δείγμα ανοργανωσιάς», υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι το προηγούμενο διάστημα είχαν ανακοινωθεί αλλαγές ή αναστολές λειτουργίας τμημάτων σε βρεφονηπιακούς σταθμούς του δήμου, ενώ είχαν υπάρξει και μετακινήσεις εργαζομένων.
Πρόκειται ασφαλώς για διαφορετικές υποθέσεις ως προς τα επιμέρους χαρακτηριστικά τους, όμως η χρονική τους εγγύτητα δημιουργεί αναπόφευκτα την εικόνα ενός τομέα στον οποίο οι αλλαγές και οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη.
Και αυτό ακριβώς είναι που αρχίζει να μετατρέπει τις μεμονωμένες περιπτώσεις σε συνολικό πολιτικό πρόβλημα για τη διοίκηση Αηδόνη – Μερτύρη.
Όταν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα προκύπτουν διαδοχικές ανακατατάξεις σε έναν τόσο ευαίσθητο τομέα, δεν αρκεί πλέον η αντιμετώπιση κάθε περιστατικού ξεχωριστά.
Η δημοτική αρχή οφείλει να εξηγήσει εάν υπάρχει συνολικός και ολοκληρωμένος σχεδιασμός για τη λειτουργία των βρεφονηπιακών σταθμών, εάν έχουν ελεγχθεί εγκαίρως όλες οι δομές και κυρίως εάν υπάρχει κίνδυνος να εμφανιστεί αντίστοιχο πρόβλημα και σε κάποιον άλλο σταθμό του δήμου.
Πού θα πάνε τώρα τα παιδιά και ποιος ενημερώνει τους γονείς;
Πέρα όμως από την πολιτική αντιπαράθεση, υπάρχει ένα απολύτως πρακτικό ζήτημα το οποίο δεν μπορεί να περιμένει: τι θα γίνει με τα παιδιά που επρόκειτο να φιλοξενηθούν στον βρεφονηπιακό σταθμό της Εθνικής Αντιστάσεως.
Ο Κωστής Σμέρος ζητά να διευκρινιστεί σε ποιες άλλες δομές θα κατανεμηθούν, εάν υπάρχουν οι απαιτούμενες διαθέσιμες θέσεις και με ποια διαδικασία και κριτήρια θα πραγματοποιηθεί η νέα κατανομή.
Παράλληλα ζητά επίσημη, γραπτή ενημέρωση όλων των θιγόμενων γονέων με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ώστε οι οικογένειες να γνωρίζουν εγκαίρως πού θα φιλοξενηθούν τα παιδιά τους και να μπορέσουν να προσαρμόσουν τον προγραμματισμό τους.
Το ζήτημα αυτό δεν είναι καθόλου δευτερεύον. Μια μετακίνηση παιδιού από έναν σταθμό σε άλλον μπορεί να αλλάξει σημαντικά τις καθημερινές μετακινήσεις μιας οικογένειας, ιδιαίτερα σε έναν δήμο με τη γεωγραφική έκταση της Παλλήνης, του Γέρακα και της Ανθούσας.
Γι' αυτό και η ενημέρωση δεν μπορεί να περιοριστεί σε προφορικές διαβεβαιώσεις ή σε αποσπασματικές πληροφορίες. Οι γονείς δικαιούνται να γνωρίζουν επισήμως τι πρόκειται να συμβεί, πότε θα συμβεί και ποια λύση έχει εξασφαλιστεί για κάθε παιδί που επηρεάζεται από την αναστολή λειτουργίας.
Το πραγματικό ερώτημα: Γιατί όλα φτάνουν στην «τελευταία στιγμή»;
Κανείς ασφαλώς δεν μπορεί να ζητήσει από έναν δήμο να συνεχίσει τη λειτουργία ενός βρεφονηπιακού σταθμού εφόσον δεν πληρούνται οι προβλεπόμενες προδιαγραφές πυρασφάλειας.
Η ασφάλεια των παιδιών και των εργαζομένων είναι αδιαπραγμάτευτη και σε αυτό δεν μπορεί να υπάρχει ούτε πολιτική αντιπαράθεση ούτε δεύτερη σκέψη.
Το πραγματικό ζήτημα όμως είναι γιατί ένας δήμος φτάνει στο σημείο να αναστέλλει τη λειτουργία μιας δομής ενώ έχει ήδη επιτρέψει στους γονείς να την επιλέξουν για τη νέα περίοδο και ενώ η διαδικασία των εγγραφών έχει φτάσει μέχρι την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.
Αυτό ακριβώς είναι και το πολιτικό «καρφί» του Κωστή Σμέρου προς τη διοίκηση Αηδόνη – Μερτύρη: ότι η ευθύνη μιας δημοτικής αρχής δεν εξαντλείται στο να αντιδρά όταν ένα πρόβλημα φτάσει στο απροχώρητο, αλλά πρωτίστως στο να το εντοπίζει, να το προλαμβάνει και να προετοιμάζει εγκαίρως εναλλακτικές λύσεις.
Μετά την υπόθεση της οδού Κυκλάμινων και τώρα την αναστολή λειτουργίας στην Εθνικής Αντιστάσεως, η δημοτική αρχή καλείται πλέον να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο και στην τοπική κοινωνία.
Γιατί όταν η «τελευταία στιγμή» αρχίζει να επαναλαμβάνεται, παύει να μοιάζει με έκτακτη κατάσταση και αρχίζει να θυμίζει τρόπο διοίκησης – με τον λογαριασμό, όπως καταγγέλλει η μείζων αντιπολίτευση, να καταλήγει κάθε φορά στους γονείς, στα παιδιά και στους εργαζομένους.
