Date2

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2024 16:48:08

rss

αναζήτηση

makripano

Η αποτέφρωση νεκρών και η απόπειρα του Μαρκόπουλου



Αλλάξτε μέγεθος

apotefrosi arthro

Μια εξαιρετική ενδιαφέρουσα άποψη σχετικά με την αποτέφρωση νεκρών και την αποτυχημένη απόπειρα δημιουργίας αποτεφρωτηρίου στο Μαρκόπουλο, καταθέτει η συμβολαιογράφος Κορωπίου Χριστίνα Τζανή.

Αφορμή για την... κατάθεση αυτή υπήρξε η είδηση του θανάτου του διακεκριμένου νομικού και γνωστού ποινικολόγου Αλέξανδρου Κατσαντώνη ο οποίος είχε εκδηλώσει την επιθυμία η σωρός του να μην ταφεί αλλά να αποτεφρωθεί.

Διαβάστε την ενδιαφέρουσα παρέμβαση της κ. Τζανή:

«Η είδηση του θανάτου του γνωστού ποινικολόγου Αλέξανδρου Κατσαντώνη είχε ένα λόγο ακόμη, πέρα από το πένθος για την απώλεια ενός συγγενή μου, να με διεγείρει.

Κι' αυτό, γιατί όπως έμαθα, είχε εκφράσει την επιθυμία να μην γίνει ταφή της σορού του σύμφωνα με το τυπικό της Ορθόδοξης Χριστιανικής Θρησκείας, αλλά να αποτεφρωθεί και οι στάχτες του να σκορπιστούν στο χωριό της καταγωγής του, το Βάγκου της Αρκαδίας.

Η αλήθεια είναι ότι καθένας από εμάς, αισθάνεται έκπληξη, δέος ή και απλή περιέργεια όταν ακούει ή μαθαίνει παρόμοιες ειδήσεις, και σκέφτεται τι μπορεί να είναι αυτό που ωθεί κάποιους συνανθρώπους μας, άγνωστους ή και γνωστούς, να θέλουν να αποφύγουν τα «τυπικό» και «τετριμμένα» της Χριστιανικής και Εκκλησιαστικής μας παράδοσης, και να δώσουν μια άλλη διάσταση στην απώλεια.

Έτσι, ο καθένας δίνει την ερμηνεία που νομίζει ως πιο σωστή, όπως, ότι c μακαρίτης είναι άθεος ή αλλόθρησκος, ίσως επιδιώκει τον εντυπωσιασμό δίνοντας την δική του «τελευταία παράσταση» ή απλώς είναι ματαιόδοξος αφού δίνει σημασία σε κάτι που δεν έχει νόημα, είναι εκτός ζωής, το τέλος έχει επέλθει.

Πέρα πάντως από την προσωπική άποψη και στάση του καθένα μας, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι, καθημερινοί, καθόλου ακραίοι και «φυσιολογικοί» στη συμπεριφορά τους τις περισσότερες φορές, που επιλέγουν από πεποίθηση, την αποτέφρωση του σώματος τους, αναγνωρίζοντας ότι αυτό είναι ούτως ή άλλως θνητό, άρα υποκείμενο σε φθορά και απώλεια.

Σε αυτούς τους ανθρώπους, που ενδιαφέρονται να διαχειριστούν την χρήση του νεκρού σώματος τους, με την πανάρχαια μέθοδο της καύσης, η Πολιτεία, και μάλιστα σε μία χώρα σαν τη δική μας που (θέλει να) ανήκει στην Ευρωπαϊκή κουλτούρα του σεβασμού της ανθρώπινης βούλησης και της ελευθερίας, δεν μπορούσε να προβάλει σοβαρά επιχειρήματα άρνησης και απόρριψης του αιτήματός τους.

Έτσι, με τον νόμο 3448/2006, όρισε ότι «επιτρέπεται η αποτέφρωση νεκρών, ημεδαπών ή αλλοδαπών, των οποίων οι θρησκευτικές πεποιθήσεις επέτρεπαν τη μετά θάνατον αποτέφρωση.

Προϋπόθεση για την αποτέφρωση είναι η προηγούμενη ρητή... δήλωση του θανόντος για τη σχετική επιθυμία του ή η αντίστοιχη δήλωση των συγγενών του, εξ αίματος ή εξ αγχιστείας, έως και τον τέταρτο βαθμό, κλπ»

Ακόμη, ορίστηκε ότι «η άδεια αποτέφρωσης χορηγείται από το Δήμο ή την Κοινότητα, όπου λειτουργεί το Κέντρο, στο οποίο γίνεται η αποτέφρωση...».

Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, αφού στη χώρα μας δυστυχώς, όταν έρχεται η ώρα να υλοποιήσουμε αυτό που νόμιμα η πολιτεία με τα όργανα της αποφασίζει, συνήθως καθυστερούμε, αδρανούμε, ή και αντιδρούμε , κάποτε και ακραία, ανάλογα με το πόσο θίγονται τα «δικά» μας πιστεύω ή και συμφέροντα και λιγότερο με γνώμονα το κοινό συμφέρον.

Η περίπτωση του Μαρκόπουλου

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως διαβάζω, παρόλο που με Προεδρικό Διάταγμα από τις 23/3/2009 έχουν καθοριστεί οι προϋποθέσεις και ο τρόπος λειτουργίας των αποτεφρωτηρίων, μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει δυνατή η λειτουργία έστω και ενός.

Μόλις το 2011 ο Δήμος Μαρκοπούλου προσπάθησε, προς τιμήν του, να κατασκευάσει το πρώτο απστεφρωτήριο. αλλά εις μάτην.

Έτσι, για τους νεκρούς που επιλέγουν την αποτέφρωση, δεν υπάρχει δυνατότητα μέχρι στιγμής να εκπληρωθεί η τελευταία τους αυτή επιθυμία, αν και είναι πλέον σύμφωνη και με τον νόμο, και μόνη διέξοδος είναι αυτή η διαδικασία να γίνεται στην γειτονική Βουλγαρία, που βρήκε άλλον ένα τρόπο, εκτός από την πώληση φτηνότερων προϊόντων και υπηρεσιών, να διασφαλίζει συνάλλαγμα από εμάς, που τόση ανάγκη το έχουμε σαν χώρα, ειδικά σ' αυτούς τους τόσο δύσκολους καιρούς.

Δεν είναι κρίμα;

Με εκτίμηση, Τζανή Χριστίνα»

Σχόλια